Κινηματογραφος

Κριτική ταινίας: Βρώμικος παράδεισος (After Blue)

Μπαρόκ τριπάκι ενός νέου παραδείσου

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
ΤΕΥΧΟΣ 830
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Βρώμικος παράδεισος (After Blue)

Eπιλογές

Κριτική για την ταινία «Βρώμικος παράδεισος (After Blue)» του Μπερτράν Μαντικό με τους Ελίνα Λόουενσον, Πόλα Λούνα, Βιμάλα Πονς, Ντέιβιντ Πάτρικ Κέλι.

Στο μακρινό μέλλον, η ανθρωπότητα έχει εγκαταλείψει τη Γη, αποικίζοντας τον After Blue, έναν παράξενο πλανήτη που η ατμόσφαιρά του τον καθιστά βιώσιμο μόνο για τις γυναίκες αφού οι άντρες πέθαναν όλοι όταν οι τρίχες τους άρχισαν να μεγαλώνουν προς τα μέσα. Όταν η Ρόξι, η μοναχική κόρη της κομμώτριας Ζόρα, απελευθερώνει μια Πολωνέζα εγκληματία ονόματι Κέιτ Μπους, η κοινότητα απαιτεί από τις δύο γυναίκες να βρουν και να σκοτώσουν την κατά συρροή δολοφόνο.

Ο Μαντικό μας ταξιδεύει σε μια αλλόκοτη, γυναικείας φύσης, προκλητική περιπέτεια. Με όχημα μια αλά γουέστερν περιπλάνηση σε έναν αφιλόξενο πλανήτη, ο εκκεντρικός σκηνοθέτης υπογράφει ένα αταξινόμητο έργο με θέμα το χτίσιμο ενός νέου μητριαρχικού κόσμου, με ξεκάθαρα όμως προβλήματα δραματουργίας. Μπορεί ο Μαντικό να προβαίνει σε ακόμη ένα παραληρηματικό, ηδονιστικό οπτικό τριπάκι αλλά εδώ παρουσιάζει εμφανή ζητήματα δημιουργικότητας, καθώς η αχαλίνωτη φαντασία του μοιάζει να καλπάζει προς το πουθενά.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY