Γιατί οι πλαστικές, τα botox και όλες οι αισθητικές παρεμβάσεις δημιουργούν πρόβλημα στη χολιγουντιανή κινηματογραφική παραγωγή
Πριν από μερικά χρόνια ο Δρ. David A. Colbert, φημισμένος δερματολόγος της Νέας Υόρκης δέχτηκε ένα απρόσμενο τηλεφώνημα από έναν σκηνοθέτη του Χόλιγουντ. Όχι, δεν ήθελε κάποιο botox ο σκηνοθέτης.
Βασικά, του τηλεφωνούσε γιατί γύριζε μια ταινία με έναν διάσημο ηθοποιό, του οποίου το πρόσωπο είχε γεμίσει τόσο πολύ με fillers και προηγούμενες παρεμβάσεις με μπότοξ που δεν μπορούσε πια να κινηθεί.
Ο σκηνοθέτης άρχισε να επιπλήττει τον Κόλμπερτ — του οποίου η κλινική έχει φροντίσει πρόσωπα όπως της Σιένα Μίλερ, της Ναόμι Γουότς και της Ρόμπιν Ράιτ— επειδή, όπως πίστευε, είχε «παγώσει» την εκφραστικότητα του πρωταγωνιστή.
Ο σκηνοθέτης όμως έκανε λάθος: ο γιατρός δεν είχε ποτέ χορηγήσει filler ή botox στον συγκεκριμένο ηθοποιό. «Τον καταλάβαινα, πάντως», είπε. «Θέλει οι ηθοποιοί του να μοιάζουν με ανθρώπους». Ο γιατρός δεν αποκάλυψε τα ονόματα κανενός από τους δύο.
Αλλά εκείνη η μάχη ήταν χαμένη από την αρχή. Σήμερα, το νέο “it” προϊόν των διασήμων δεν είναι μια κρέμα των 280 δολαρίων ή ένα πανάκριβο προϊόν ενυδάτωσης των 1000. Είναι ένα εντελώς νέο πρόσωπο — με φουσκωμένα χείλη, τεντωμένο δέρμα και ακίνητο μέτωπο. Για εμάς τους υπόλοιπους, αυτό σημαίνει ότι βλέπουμε στις οθόνες πρόσωπα που δείχνουν βελτιωμένα — και άρα περιορισμένα — από ακριβές αισθητικές επεμβάσεις.
Οι ηθοποιοί που κάτι πείραξαν: Λίγο botox, πολύ filler, καθόλου έκφραση
Όταν κυκλοφόρησε το trailer της «Οδύσσειας» του Κρίστοφερ Νόλαν, οι κριτικοί ήταν που πρώτοι παρατήρησαν ότι η Αν Χάθαγουεϊ — η οποία έχει διαψεύσει τις φήμες περί πλαστικών επεμβάσεων — δεν μπορούσε να κινήσει αρκετά το μέτωπό της. Κάποιοι βρήκαν απίστευτο ότι η Πηνελόπη, η σύζυγος του Οδυσσέα, θα είχε τόσο καλό δερματολόγο στην αρχαία Ελλάδα.
Τα ίδια συνέβησαν και με τη Μάργκο Ρόμπι ως Κάθι στα «Ανεμοδαρμένα Ύψη». Το αλαβάστρινο, τύπου Μπάρμπι, πρόσωπό της, χωρίς ούτε μια ρυτίδα έκφρασης, τη στιγμή που η ηρωίδα υποτίθεται ότι βίωνε όλα τα βάσανα του πάθους και του απελπισμένου της έρωτα, πυροδότησαν εικασίες για αισθητικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να εμποδίζουν τις παθιασμένες εκφράσεις ενός ρόλου τέτοιων υψηλών απαιτήσεων.
Πολλές από αυτές τις εικασίες για «νυστεράκια και ενέσεις» είναι κακοπροαίρετες. Αναδύουν μισογυνισμό, καθώς ρίχνουν το φταίξιμο στις γυναίκες για τα μη ρεαλιστικά πρότυπα ομορφιάς που κυριαρχούν στον κινηματογράφο, ενώ ταυτόχρονα πνίγουν τις αναγκαίες συζητήσεις γύρω από τη γήρανση στη βιομηχανία του θεάματος.
Όχι βέβαια ότι γλιτώνουν από τη σκληρή κριτική οι άντρες του Χόλιγουντ. Ο Μπάρι Κίογκαν δήλωσε ότι το διαδικτυακό μπούλινγκ για την εμφάνισή του, με τις εικασίες για fillers να παίρνουν φωτιά πέρσι το καλοκαίρι, τον έκανε να απομακρυνθεί από την υποκριτική και τη δημόσια ζωή, ενώ η «αιώνια» αψεγάδιαστη αρρενωπή ομορφιά του Ράιαν Γκόσλινγκ σε πρόσφατη εμφάνισή του στον Τζίμι Φάλον προκάλεσε γέλια και ειρωνεία.
Μήπως χάνεται σιγά σιγά το καλό σινεμά;
Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι η καλύτερη υποκριτική γεννιέται από την πλήρη απελευθέρωση και την προθυμία να φανείς «άσχημος» — είτε πρόκειται για τη Λουσίλ Μπολ που καταβροχθίζει σοκολάτες στο I Love Lucy, είτε για την ωμή, αφοπλιστική ερμηνεία της Σαρλίζ Θίρον ως φτωχής κατά συρροή δολοφόνου, ποιος ξεχνά την «Αιλίν Γουόρνος» στο Monster; Η ερμηνεία, αλλά και η ικανότητα της Σαρλίζ να μεταμορφωθεί και να «τσαλακωθεί» κέρδισαν Όσκαρ..!
Τα fillers, το botox, οι ενέσεις στα χείλη και το contouring στη γνάθο δεν ευνοούν ακριβώς τις εκφραστικές, συγκλονιστικές ερμηνείες. «Έχει σχεδόν γίνει στάνταρ το πρόσωπο να μην κινείται όσο παλιά», σχολίασε ο Κόλμπερτ.
Η ακινησία αυτή συνιστά μια υπαρξιακή απειλή για την ίδια την τέχνη της υποκριτικής. Η ομορφιά ήταν πάντα προϋπόθεση για να γίνει κανείς σταρ, αλλά το ίδιο και η ευλυγισία του προσώπου, η δεινότητα έκφρασης των ηθοποιών που καλούνται να παίξουν με όλα τα μέσα που τους δίνει το πρόσωπο και το σώμα τους...
Και τελικά, όλο αυτό το filler — όπως αναρωτιούνται πολλοί — μήπως οδηγήσει σε κακές ερμηνείες;
Οι ηθοποιοί «σμιλεύουν» τα πρόσωπά τους από τότε που υπάρχει κινηματογράφος — και το κοινό πάντα είχε άποψη.
Η Μάρσα Γκόρντον, ιστορικός και καθηγήτρια κινηματογραφικών σπουδών στο North Carolina State University, αναφέρει ένα άρθρο του 1929 στο Motion Picture με τίτλο The Flesh and Blood Racket.
Το κείμενο «έδειχνε με το δάχτυλο» κυρίως άνδρες που είχαν καταφύγει στο νυστέρι, όπως ο μποξέρ Jack Dempsey, ο οποίος διόρθωσε τη χτυπημένη μύτη του για να προετοιμαστεί για καριέρα στη μεγάλη οθόνη. Ο ογκώδης ηθοποιός Louis Wolheim, γνωστός για ρόλους τραμπούκου, ήθελε ρινοπλαστική για να μπορέσει να διεκδικήσει πρωταγωνιστικούς ρόλους - οι επικεφαλής της United Artists έφτασαν στο σημείο να του επιδώσουν περιοριστική εντολή για να τον εμποδίσουν να το κάνει.
«Το κοντινό πλάνο ήταν τόσο κρίσιμο για τη δημιουργία ταινιών. Φανταστείτε τα πρόσωπα μύθων όπως η Μάρλεν Ντίτριχ, η Γκρέτα Γκάρμπο ή η Κλάρα Μπόου να γεμίζουν την οθόνη. Δεν ήταν μόνο η έκφραση του συναισθήματος. Ήταν η ευκαιρία για το κοινό να καθίσει στο “παλάτι” μιας κινηματογραφικής αίθουσας και να δει ένα όμορφο πρόσωπο», εξηγεί η Γκόρντον.
Αυτές οι γυναίκες δεν ήταν ποτέ άτρωτες απέναντι στις φήμες περί «σμιλέματος» του προσώπου, ούτε καν στην εποχή τους. Ο μύθος λέει ότι η Μάρλεν Ντίτριχ αφαίρεσε τους γομφίους της για να αποκτήσει τα διάσημα, καμπυλωτά ζυγωματικά της, ενώ η MGM φέρεται να έστειλε κρυφά την Γκάρμπο σε χειρουργό. Καμία από τις δύο δεν έμεινε στην ιστορία για υπερβολικές εκφράσεις — και οι δύο εξέπεμπαν μια ψυχρή, υπαινικτική γοητεία — αλλά λατρεύτηκαν για τα χαρακτηριστικά που τις έκαναν μοναδικές: τα λεπτότατα φρύδια της Ντίτριχ που δημιούργησαν «σχολή» στη βιομηχανία της ομορφιάς και τα βαθουλωμένα, βαριά βλέφαρα της Γκάρμπο, σήμα κατατεθέν γοητείας και μυστηρίου.
Δεν φταίει το botox, οι σύγχρονες κάμερες φταίνε!
«Οι ταινίες έχουν γίνει λιγότερο οικείες ως προς το πώς καδράρουν το πρόσωπο ενός ηθοποιού», συνεχίζει η Γκόρντον. «Καθώς απομακρυνόμαστε από την κουλτούρα των κινηματογραφικών αιθουσών, από τις μεγάλες οθόνες προς τις μικροσκοπικές, αναρωτιέμαι αν αυτό σχετίζεται με την αυξημένη ανοχή [στα fillers]».
Την ίδια στιγμή, ο δρ. Άντονι Μπρίσετ, αισθητικός χειρουργός στο Χιούστον και πρόεδρος της American Academy of Facial Plastic and Reconstructive Surgery, δεν κατηγορεί το μέγεθος της οθόνης αλλά τις σύγχρονες κάμερες υψηλής ευκρίνειας, που αποκαλύπτουν περισσότερα απ’ όσα βλέπει το γυμνό μάτι. «Άντρες και γυναίκες ηθοποιοί μου λένε συνεχώς για πράγματα που τους ενοχλούν στην εμφάνισή τους. Και δυσκολεύομαι να τα δω. Μετά τους βλέπω στην τηλεόραση και ναι, όντως, φαίνονται. Υφίστανται τεράστια πίεση και νιώθουν την ανάγκη να δείχνουν συνεχώς ίδιοι», εξηγεί.
Και βέβαια ζούμε στην εποχή που οι ηθοποιοί δεν πρόκειται να... χαθούν από τον χάρτη μόλις περάσουν τα 30. Μια γυναίκα στα 40 της μπορεί ακόμη να πρωταγωνιστεί σε μεγάλες παραγωγές, αρκεί να μοιάζει σαν να μην έχει μεγαλώσει ούτε μια μέρα. Και φυσικά είναι εξαιρετικά βοηθητικό να μη δείχνει 60 χρονών κι ας τα έχει κλείσει προ πολλού...
Και επίσης, θα πρέπει κάπως να τονιστεί ότι η μανία του Χόλιγουντ με τα fillers αντικατοπτρίζει το εθνικό ενδιαφέρον: περίπου 1,6 εκατομμύρια Αμερικανοί έκαναν αισθητικές επεμβάσεις προσώπου πέρυσι, με τα νευροτοξικά ενέσιμα και τα fillers να είναι τα πιο δημοφιλή. Και έπειτα υπάρχει η ξαφνική άνοδος των φαρμάκων GLP 1, όπως το Ozempic και το Wegovy, που έχουν «στεγνώσει» σώματα και πρόσωπα σε τέτοιο βαθμό ώστε τα fillers να χρειάζονται για να διορθώσουν την απώλεια λίπους, ειδικά από το πρόσωπο.
Ταυτόχρονα, όμως, η αποχή από τέτοιου είδους ιατρικά ραντεβού έχει γίνει ένδειξη αφοσίωσης στην τέχνη — μια δήλωση ότι τα νέα πρότυπα ομορφιάς της βιομηχανίας δεν συμβαδίζουν με την ουσία της δουλειάς, ούτε με το πώς μοιάζουν οι πραγματικοί άνθρωποι που απεικονίζονται στις ταινίες.
Η Κέιτ Χάντσον δήλωσε ότι σταμάτησε το botox όσο γύριζε τον οσκαρικό ρόλο της στο Song Sung Blue, επειδή η ταινία διαδραματίζεται στη δεκαετία του ’80, δηλαδή, πολύ πριν υπάρξει η μανία με τα ενέσιμα και τις λοιπές «εναλλακτικές» διατήρησης της νεότητας. Ομοίως, η Τζένιφερ Λόρενς έχει δηλώσει στο New Yorker ότι ναι μεν κάνει botox, αλλά βάζει όριο στο filler στο μέτωπο, επειδή φαίνεται περισσότερο στην κάμερα.
«Η ορατή πλαστική είναι άμεσος λόγος απόρριψης σε σχεδόν κάθε πρότζεκτ στο οποίο έχω δουλέψει», λέει η Μαρί, casting director στο Λος Άντζελες που έχει εργαστεί σε τηλεοπτικά δίκτυα και μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές (σ.σ.: το όνομα που αναφέρεται είναι ψευδώνυμο).
Η ίδια λέει ότι ορισμένοι νεότεροι, ανερχόμενοι ηθοποιοί έχουν ξεκάθαρα fillers, τα οποία δείχνουν ωραία σε selfie, αλλά τους εμποδίζουν να ενσαρκώσουν έναν ρόλο. «Είναι πραγματικά λυπηρό. Πολλές νεαρές ηθοποιοί νιώθουν ότι πρέπει να είναι όμορφες στο Instagram, αλλά αυτό τις κάνει λιγότερο ρεαλιστικές και λιγότερο προσιτές», λέει.
«Το να είσαι μοντέλο και το να είσαι ηθοποιός είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Δεν θα έστελνα ποτέ κάποιον [σε σκηνοθέτη] με εμφανή πλαστική, γιατί θα μας κοιτούσαν σαν να είμαστε τρελοί και χωρίς γούστο».
Από την πλευρά του, ο Ζακ Μπαρνέτ, 50 ετών ως acting coach στο Χόλιγουντ δεν συζητά ποτέ αυτό το θέμα, όταν αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει ηθοποιούς. Πάντως, υποστηρίζει ότι οι μαθητές του μιλούν γι’ αυτά τα ζητήματα με τους ατζέντηδές τους, αναρωτώμενοι αν θα τους βοηθήσουν να βρουν δουλειά.
Ο Μπαρνέτ πιστεύει ότι η πρόσφατη εισβολή της τεχνητής νοημοσύνης στο Χόλιγουντ ίσως αντιστρέψει αυτή την τάση. «Η επιθυμία για τελειότητα θα περάσει στα AI projects και στους AI ηθοποιούς», λέει. «Νομίζω ότι το κοινό θα θέλει όλο και περισσότερο την αλήθεια — δηλαδή τις ατέλειες. Αν επιστρέψουμε σε ιστορίες που βασίζονται στους χαρακτήρες, τότε δεν θα θέλουμε τίποτα να εμποδίζει αυτή την αυθεντικότητα».
Η δημοσιογράφος προβλέπει μια στροφή προς πιο διακριτικές βελτιώσεις. Πριν από 15–20 χρόνια, οι ηθοποιοί έβαζαν μαζικά όψεις πορσελάνης στα δόντια τους. Τα διάσημα χαμόγελα έμοιαζαν όλα ίδια. Σήμερα, οι όψεις είναι λιγότερο τυποποιημένες — αν και παραμένουν όμορφες και πανάκριβες.
Ισορροπία ανάμεσα σε botox, πλαστικές και σπουδαίες καριέρες
Σε κάποιο βαθμό, αυτή η μετατόπιση συμβαίνει ήδη και στα πρόσωπα. Ο Μπρισέτ, ο αισθητικός χειρουργός, λέει ότι οι ασθενείς του αναφέρουν «κόπωση από τα fillers», επιλέγοντας πολλές φορές να μην τα ανανεώσουν και δεδομένου ότι τα fillers διαρκούν μέχρι έναν χρόνο. «Είναι κάτι που έχουν ξεπεράσει», λέει.
Παράλληλα, όλο και περισσότεροι στρέφονται στα facelifts, σύμφωνα με τον ίδιο — τη δεύτερη πιο δημοφιλή αισθητική επέμβαση στις ΗΠΑ. Το «deep plane facelift» μπορεί να κοστίσει έως και 40.000 δολάρια σε μητροπολιτικές περιοχές όπως η Νέα Υόρκη ή το Λος Άντζελες. Είναι μια νεότερη, πιο φυσική τεχνική που στοχεύει στο να δείχνει κάποιος φρέσκος, αλλά όχι αγνώριστος. Το σημαντικότερο: επιτρέπει την κίνηση του προσώπου. «Διάσημοι, δημόσια πρόσωπα και άνθρωποι υψηλού προφίλ το κάνουν αθόρυβα», είπε πέρυσι ένας χειρουργός στο New York Magazine.
Πάντως, υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτή της Τζένιφερ Λόρενς που αναφέρθηκε πιο πάνω που ισορροπούν κάπου στη μέση.
Η ηθοποιός μπορεί να αποφεύγει τα fillers, φοβούμενη ότι θα επηρεάσουν την υποκριτική της, αλλά όταν τη ρώτησαν αν έχει κάνει deep plane facelift, απάντησε με ενθουσιασμό: «Πίστεψέ με, θα το κάνω!»...
17°
