Ο φωτογράφος των σταρ Τέρι Ο’Νιλ πέρασε στην αιωνιότητα πριν πεθάνει

Η ανακοίνωση δελτιοτυπική. Σε ηλικία 81 ετών στις 16 Νοεμβρίου άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του, μετά από μακρά περίοδο νοσηλείας, ο φωτογράφος Τέρι Ο’Νιλ. Πέθανε πάσχοντας από καρκίνο του προστάτη. 

Γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1938 στο Heston του Δυτικού Λονδίνου. Για κάποια περίοδο, έπαιζε να γινόταν ιερέας, αλλά σύντομα βρήκε την αληθινή του έφεση στη μουσική. «Μου είπαν ότι είχα πάρα πολλά ερωτήματα για να είμαι ιερέας» εξομολογήθηκε ο ίδιος αργότερα. «Αγάπησα την τζαζ και η καρδιά μου χτυπούσε για να γίνω τζαζ ντράμερ» είχε πει. Ως επίδοξος ντράμερ, ζήτησε απασχόληση στη BOAC (British Overseas Airways Corporation) και αργότερα στη British Airways θεωρώντας ότι μια εργασία σε μια αεροπορική εταιρεία θα του επέτρεπε να ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη, παίζοντας στο ενδιάμεσο την αγαπημένη του μουσική. Δεν βρήκε καμία διαθέσιμη θέση αλλά του προτάθηκε να στελεχώσει το τμήμα φωτογραφίας.

Συνεργαζόμενος με τον φωτογράφο Πίτερ Κάμπιον, ο οποίος ήταν μια δεκαετία μεγαλύτερος από τον νεαρό Ο’Νιλ, κέρδισε την εμπιστοσύνη του. Ο Πίτερ Κάμπιον θα σκεφτεί πως ο νεαρός «έχει το μάτι» και θα του δείξει τι χρειάζεται για να γίνει κάποιος μεγάλος φωτογράφος. 

Ενώ εργάζονταν στο BOAC, ο Ο’Νιλ τράβηξε μια φωτογραφία που θα άλλαζε για πάντα τη ζωή του. «Μέρος της δουλειάς μου ήταν να τραβώ φωτογραφίες των ανθρώπων που έφταναν και αναχωρούσαν στον τερματικό σταθμό. Βρέθηκα με έναν πολύ καλά ντυμένο άνθρωπο με καπέλο, που έπαιρνε ένα γρήγορο υπνάκο στο χώρο αναμονής των αναχωρήσεων και ήταν περιστοιχισμένος από αφρικανούς» είχε εξομολογηθεί για την εικόνα του κοιμισμένου επιβάτη που αποδείχθηκε πως ήταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Ραμπ Μπάτλερ. Η εικόνα αγοράστηκε άμεσα από την εφημερίδα Daily Sketch.   

Η επόμενη αποστολή του νεαρού βρετανού φωτογράφου ήταν να φωτογραφήσει τους Beatles στα στούντιο της Abbey Road. Ήταν 20 χρονών. Ακολούθησαν οι Rolling Stones. «Ο Τέρι μας έπιασε στον δρόμο κι αυτό έκανε όλη τη διάφορα. Έπιασε τη στιγμή» θα πει αργότερα ο νεαρός μάνατζερ του συγκροτήματος Άντριου Όλνταμ. «Ο Τέρι βρισκόταν πίσω από τον φακό, παντού, πάντα» θα μνημονεύσει ο Κιθ Ρίτσαρντς για την αεικίνητη παρουσία του.

Μάικλ Κέιν, Σον Κόνερι, Όντρι Χέπμπορν, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Τέρενς Σταμπ, Τομ Τζόουνς, Τζιν Σρίμπτον και Φρανκ Σινάτρα, θα είναι οι επόμενοι χαρισματικοί άνθρωποι που θα ποζάρουν μπροστά στην φωτογραφική μηχανή του. Αλλά δεν θα είναι οι τελευταίοι. Ρότζερ Μουρ, Ρακέλ Γουέλς, Μπριζίτ Μπαρντό, Πολ Νιούμαν, Κλιντ Ίστγουντ, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, θα απαθανατιστούν στα 70s από τον Τέρι Ο’Νιλ. Θέλετε κι άλλους διάσημους; Μοχάμεντ Άλι, Μάργκαρετ Θάτσερ, Νέλσον Μαντέλα, Ούρσουλα Άντρες, Amy Winehouse. Και  η Βασίλισσα Ελισάβετ.

«Το να βλέπεις τις φωτογραφίες του Τέρι είναι σαν να κοιτάς μέσα από ένα παράθυρο στις πιο εκπληκτικές και συναρπαστικές στιγμές της ζωής μου» θα πει ο Έλτον Τζον.

Θα γνωρίσει τον Ντέιβιντ Μπόουι σε ένα τηλεοπτικό πλατό και θα τραβήξει δεκάδες φωτογραφίες μαζί του, με πιο διάσημη εκείνη που πέρασε στην ιστορία ως «Jumping Dog».

Θα φωτογραφίσει τη Φέι Ντάναγουέι στη μυθική λήψη της επόμενης μέρας των βραβείων Όσκαρ όπου η ηθοποιός θα φέρει μαζί της το χρυσό αγαλματίδιο για το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου που κέρδισε για την ερμηνεία της στο φιλμ «The Network». Θα παντρευτούν. 

«Πάντα ήθελα να καταγράψω αυτό που έμοιαζε σαν την επόμενη μέρα, όχι η εικόνα που θα βλέπατε στις εφημερίδες με τους σταρ που κρατούν το βραβείο με όλα τα φώτα και την κάμερα - αλλά ήθελα να συλλάβω τη στιγμή που όλα βυθίζονται, ότι η τιμή που ζητάτε έχει μόλις εκτοξευθεί και μπορείτε να έχετε οποιοδήποτε ρόλο στον κόσμο. Ήθελα να αποτυπώσω την επόμενη μέρα» θα πει ο Ο’Νιλ για αυτή την εικόνα.

Με τόσες σπουδαίες φωτογραφίες στην κατοχή του, αφιερώθηκε στον 21^ο αιώνα με τη διαχείριση των εικόνων του, εκθέτοντας, συζητώντας και εκδίδοντας σε λευκώματα τη δουλειά του.

«Λατρεύω τους ανθρώπους που συναντώνται σε εκδηλώσεις, είτε πρόκειται για εκθέσεις, είτε για αυτόγραφα, ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η δουλειά που έκανα περισσότερο από πενήντα χρόνια θα σήμαινε τόσα πολλά στους ανθρώπους σήμερα» είχε εξομολογηθεί.

Κανένας άλλος φωτογράφος δεν δούλεψε στην πρώτη γραμμή της επωνυμίας τόσο πολύ και με τέτοιο ρυθμό. Καθορίζοντας το πολιτιστικό πεδίο για περισσότερες από έξι δεκαετίες με τις εικόνες του, ο Τέρι Ο’Νιλ πέρασε στην αιωνιότητα πριν αφήσει αυτή τη ζωή. Γιατί οι φωτογραφίες του είχαν να πουν ιστορίες. Κι αυτό είναι κάτι που το καταφέρνουν σίγουρα λίγοι άνθρωποι.