Συλλογή από «προσωπικές και χαλαρές» φωτογραφίες των Φρίντα Κάλο και Ντιέγκο Ριβέρα και του πολύμορφου κοινωνικού τους κύκλου πωλούνται σε δημοπρασία για πρώτη φορά.
Οι φωτογραφίες είναι από τον φωτογραφικό φακό του Νίκολας Μάρεϊ, του φημισμένου καλλιτέχνη που ήταν εραστής και συνεργάτης της Φρίντα Κάλο.
Η σπάνια συλλογή φωτογραφιών θα πωληθεί σήμερα σε δημοπρασία του οίκου Sotheby's στη Νέα Υόρκη.
Πολλές από τις φωτογραφίες εμφανίζουν το ζευγάρι Μεξικανών ζωγράφων στο σπίτι του μεταξύ φίλων και προσφέρουν στους θεατές μια μοναδική ματιά στις ζωές των καλλιτεχνών.
Στις φωτογραφίες παρουσιάζονται ο συνθέτης Κάρλος Τζάβες, η ρεαλίστρια καλλιτέχνης, Μάριαν Γκρίνγουντ, ο καλλιτέχνης Ρομπέρτο Μοντενέγκρο, η ηθοποιός Μάργκο Άλμπερτ, η ζωγράφος και συγγραφέας Μάι-Μάι Ζε και η Κριστίνα Κάλο, αδελφή της Φρίντα.
Η δημοπρασία διοργανώνεται την ίδια περίοδο που το Μουσείο του Μπρούκλιν παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο «Frida Kahlo: Appearances Can Be Deceiving» (Οι εμφανίσεις μπορεί να είναι παραπλανητικές) την πρώτη έκθεση στις ΗΠΑ με ενδύματα και προσωπικά αναμνηστικά της ζωγράφου.
Η Φρίντα Κάλο, σουρεαλίστρια ζωγράφος και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών χρησιμοποίησε την τέχνη της για να διερευνήσει την ταυτότητά της, ως φακό μέσω του οποίου εξέτασε τη μεξικανική κληρονομιά, την πολιτική και την αναπηρία της.
Ανέδειξε βασικά στοιχεία μέσω των ενδυματολογικών επιλογών και της εμφάνισής της, με τα έντονα βαμμένα χείλη, τα φωτεινά φορέματα και τα μαλλιά πλεγμένα σε πλεξούδες που την χαρακτήριζαν.
Στην ηλικία των έξι αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. Σε ηλικία 19 ετών μετά από τροχαίο ατύχημα υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων, καθώς το ισχίο, η σπονδυλική στήλη και η λεκάνη της τραυματίστηκαν πάρα πολύ σοβαρά και παρέμεινε στο νοσοκομείο για αρκετό χρονικό διάστημα.
Η Κάλο είχε μία ταραγμένη σχέση με τον Μεξικανό ζωγράφο Ντιέγκο Ριβέρα, τον οποίο παντρεύτηκε δύο φορές. Το 1931 ξεκίνησε εξωσυζυγική σχέση με τον Ούγγρο φωτογράφο Νίκολας Μάρεϊ, ο οποίος ήταν πρωτοπόρος της έγχρωμης φωτογραφίας στις ΗΠΑ και φημισμένος φωτογράφος πορτρέτων διασημοτήτων εκείνης της εποχής.
Οι δυο τους γνωρίστηκαν μέσω του καλλιτέχνη Μιγκέλ Κοβαρούμπιας, ο οποίος είχε καλέσει τον Μάρεϊ να τον επισκεφτεί στην Πόλη του Μεξικού. Στη συνάντηση, η αμοιβαία έλξη ήταν κεραυνοβόλα, και αυτό ήταν η αρχή μιας δεκαετούς σχέσης, στη διάρκεια της οποίας ο Μάρεϊ είχε συνεχώς στραμμένο τον φακό του στη Φρίντα Κάλο.
Ο Μάρεϊ άρχισε να φωτογραφίζει την Κάλο το 1937 και συνέχισε για πολύ καιρό μετά τη λήξη της σχέσης τους.
Οι 78 φωτογραφίες του Νίκολας Μάρεϊ προβάλλουν μεταξύ άλλων και το πολιτιστικό τοπίο του Μεξικό τις δεκαετίες του 1920, του 1930 και του 1940.
Ως φωτογράφος για το Harper's Bazaar και το Vanity Fair, ο Μάρεϊ κατείχε καλά τη φωτογραφική τέχνη του πορτρέτου, είχε κάνει εκπληκτικά πορτρέτα του Τζορτζ Γκέρσουιν και του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, μεταξύ άλλων. Για τις φωτογραφίες της Κάλο χρησιμοποίησε υπερκορεσμένο φιλμ Kodachrome και αυτές επαναδημοσιεύονται διαρκώς, συμβάλλοντας σημαντικά στη διαιώνιση της δημόσιας εικόνας της Μεξικανής ζωγράφου.
Αυτό που τις κάνει να ξεχωρίζουν είναι το πόσο «ανέμελες και προσωπικές» είναι, όπως τονίζει η ειδικός στο Sotheby's, Εμέ Πφλίγκερ: επιτρέπουν στον θεατή μια ματιά των καλλιτεχνών στο σπίτι τους, στην κουζίνα, περιστοιχισμένων από αγαπημένους φίλους.
Δεν θα μπορούσαν να διαλέξουν καλύτερη στιγμή για αυτήν τη δημοπρασία: η έκθεση «Frida Kahlo: Appearances Can Be Deceiving» διαρκεί, στο Brooklyn Museum, ως τις 12 Απριλίου.
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
24°
