Φωτογραφια

Τα μπλουζ της βροχής σε 30 φωτογραφίες του Alessio Trerotoli

Όταν τα συναισθήματα μπορούν να γίνουν εικόνες

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
2-6.jpg
© Alessio Trerotoli

O Ρόμπερτ Ντε Νίρο στον «Ταξιτζή» ευχαριστεί τον Θεό γιατί η βροχή καθαρίζει τους δρόμους από τα σκουπίδια. «Η βροχή ξεπλένει μνήμες από το πεζοδρόμιο της ζωής», έχει αντιτείνει ο Γούντι Άλεν σε παλιότερη ταινία του. Και ο Μπομπ Μάρλεϊ έχει υπενθυμίσει πως όταν βρέχει κάποιοι «αισθάνονται» τη βροχή και άλλοι απλώς βρέχονται.

1-6.jpg
© Alessio Trerotoli

Στη φωτογραφική σειρά Raindrop Blues Project, οι υποβλητικές εικόνες του Ιταλού φωτογράφου Alessio Trerotoli έχουν για πρωταγωνιστές εκτός από τις σταγόνες, τους ανθρώπους, τον ουρανό, τους δρόμους και τις στιγμές, αποπλέοντας μια ρομαντική και μελαγχολική αίσθηση ταυτόχρονα.

3-6.jpg
© Alessio Trerotoli

Γεννημένος στη Ρώμη, αποφοίτησε το 2009, σπουδάζοντας τέχνες και κινηματογράφο και εμπνέεται από την καθημερινή ζωή στις σύγχρονες πόλεις και την αναζήτηση της ομορφιάς στα αποξενωμένα σύγχρονα αστικά τοπία. Χαζέψτε τις αισθαντικές λήψεις του παρακάτω και ακολουθήστε τον στην επίσημη ιστοσελίδα του.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY