Ο Δημήτρης Προκοπίου ήταν ο άνθρωπος που ήταν εκεί. «Το 2015 βρέθηκα στο Παρίσι για το PARIS PHOTO. Έφθασα στις 12 Νοέμβριου. Το απόγευμα της 13ης Νοεμβρίου 2015, σημειώθηκε σειρά από βίαιες επιθέσεις στο 10ο και 11ο διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία, και στο προάστιο του Σαιν-Ντενί. Από τις 21:16 (τοπική ώρα) και για τις επόμενες τρεις περίπου ώρες αναφέρθηκαν τουλάχιστον 3 ξεχωριστές εκρήξεις και έξι μαζικοί πυροβολισμοί, συμπεριλαμβανομένων εκρήξεων στο Σταντ ντε Φρανς στο Σαιν-Ντενί, βόρεια του κέντρου της πρωτεύουσας, και αλλού στο Ιλ-ντε-Φρανς.
»Είχα εκείνη την ώρα ραντεβού στη Βρύση του Σαιν Μισέλ με τη Δέσποινα και τον Θανάση, που τους γνώρισα στο αεροπλάνο. Άργησαν. Αφού ήρθανε, σιγά σιγά καταλάβαμε τι έγινε. Την άλλη μέρα τριγυρνούσαμε στο Παρίσι. Φωτογραφίζαμε το άδειο Παρίσι…
»Κάθε χρόνο πηγαίνω στο φεστιβάλ και είναι κοντά στις δύσκολες αυτές μέρες… Φωτογραφίζω…».
Ο Μίλτος Φραγκόπουλος βλέπει στην «Επάνοδο στο Παρίσι» τι κρύβεται πίσω από τις εικόνες. «Επάνοδος στο Παρίσι. Όταν η Πόλη του Φωτός βυθίζεται στο απόλυτο σκοτάδι. Η νύχτα μετά το Μπατακλάν κι η μεγαλούπολη αδειάζει. Όλη η εικόνα του κόσμου μας, έτσι όπως την ξέρουμε στη σημερινή μας εποχή – γεμάτη κίνηση και ενέργεια – ανατρέπεται. Είναι μια κρίσιμη στιγμή, ιστορική μπορείς να πεις – και η πόλη βουβή.
»Εκεί βρίσκεται τυχαία, σαν ένας περιπλανώμενος flâneur, ο φωτογράφος για να καταγράψει το σκηνικό που, χωρίς ανθρώπους με φώτα σβηστά, με αλλοιωμένα έτσι όλα τα περίτρανα μνημεία και τους πασίγνωστους τόπους, είναι το ίδιο ο μάρτυρας ενός φρικτού συμβάντος.
»Έρχεται, στις αρχές του επόμενου αιώνα, στα ίχνη του μεγάλου δάσκαλου Eugène Atget, που φωτογράφισε περί το 1900 το Παρίσι τα χαράματα, κενό, χωρίς ανθρώπους. Παράξενη αλήθεια, η συνάφεια. Γιατί έχει ειπωθεί για εκείνες φωτογραφίες ότι είναι σαν σκηνές εγκλήματος – όπου πάντα απουσιάζει η ανθρώπινη μορφή – αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτουν το πολιτικό περιεχόμενο της φωτογραφίας ως “αποδεικτικού στοιχείου” της ιστορικής διαδικασίας.
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν
Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία και από το οικογενειακό αρχείο μέχρι το photobook, η έκθεση εξερευνά τη φωτογραφία ως πράξη μνήμης, αντίστασης και διαλόγου
17°
