Φωτογραφια

Τι μπορεί να συναντήσει άραγε κάποιος, βολτάροντας το κέντρο της Αθήνας; Εικόνες

Ομόνοια, Σύνταγμα, Κουκάκι, Κεραμεικός, με τα πόδια σε 15 φωτογραφίες

107302-212813.jpg
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
376841-777821.jpg
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ

Το κέντρο της Αθήνας είτε το λατρεύεις, είτε το μισείς. Μέση οδός δεν υπάρχει. Αν το λατρεύεις, θέλεις να μένεις στο κέντρο. Αν όχι, το αποφεύγεις με κάθε τρόπο και ορκίζεσαι στα «καλμαριστά» προάστια. Ένας φίλος μού είχε πει κάποτε ότι υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι ανθρώπων του κέντρου: οι Ομονοιακοί και οι Συνταγματικοί. Και τα δύο μου αρέσουν. Ποτέ δεν ήμουν οπαδός.

Κάπως σκληρό και πολύβουο το πρωί, με στενούς και γεμάτους δρόμους που, ωστόσο, διασχίζεις αχόρταγα και μαθαίνεις τα ονόματά τους όταν μυηθείς στην τέχνη του αθηναϊκού σλάλομ. Μπορείς να συναντήσεις τα πάντα. Ο παλμός της πόλης χτυπάει εκεί, στην καρδιά της. Πολλές φορές μου δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα τεράστιο θεατρικό σκηνικό και οι περαστικοί ηθοποιοί ενός έργου που είμαι ο μόνος θεατής.

Φωτογραφία: Θανάσης Καρατζάς

αααα

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY