Φωτογραφια

Summer in the city and life sucks

Η καλοκαιρινή Αθήνα μέσα από τα μάτια του Γιάννη Υψηλάντη

atk_0452.jpg
Γιάννης Νένες
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
103279-205259.jpg

«Summertime and the living is easy» – αλλά το αντίθετο. Αυτό είναι το πνεύμα της φωτογραφικής βόλτας του Γιάννη Υψηλάντη στην καλοκαιρινή Αθήνα. Ένας άνθρωπος που φωτογραφίζει από χόμπι και αντιλαμβάνεται τις εικόνες που βλέπει σαν μεγάλα ταμπλό με αρχιτεκτονήματα, καδράρει τα ενσταντανέ στο κέντρο της Αθήνας τονίζοντας τη θλίψη τους και τις σκιές τους. Αγαπάει τα κτίρια, του αρέσει να κοιτάζει ψηλά, ο φακός του πλησιάζει τους ανθρώπους με μία διακριτικότητα, τους βλέπει να αντικρίζουν και οι ίδιοι την πόλη τους σαν ένα μεγάλο, τσιμεντένιο υπερθέαμα. Και με την ίδια διακριτικότητα μοιάζει να ειρωνεύεται αυτό το σκληρό καλοκαίρι.

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY