- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Νίκος Κληρονόμος: Οι εκσκαφείς του αποτυπώνουν ποιητικά τον θόρυβο και την αναδιάταξη της πόλης
Μια έκθεση ζωγραφικής που αποτυπώνει την «καταστροφή», μία διαδικασία απαραίτητη για την αναδημιουργία
Νίκος Κληρονόμος: Παρουσίαση της έκθεσής του Ένα άλλο τοπίο, που φιλοξενείται στην Αίθουσα Τέχνης Αστρολάβος - Δεξαμενή
Τομές εγκάρσιες και γκρεμίσματα από θηριώδεις μηχανές και ερπύστριες. Πιλοτήρια και δαγκάνες που οι χειριστές τους, κατευθύνοντας με το λεβιέ τις ανασκαφές, μέσα από την ίλιγγο του βάθους αποκαλύπτουν στα μάτια του θεατή το παρελθόν να γίνεται και πάλι ορατό. Μνήμες άστεως και εδάφους, ανοικοδόμηση, δημιουργία, εκφυλισμός, τέλος, γκρέμισμα και επανεκκίνηση. Στο σκηνικό που λέγεται μητρόπολη και καμιά φορά τα νέα έργα που γίνονται στο corpus της θυμίζουν κατασκευή κοστουμιών νέας θεατρικής παράστασης εν εξελίξει, ο εκσκαφέας - δραματουργός σκάβει, τραυματίζει αλλά και κατόπιν αναδομεί τις γυμνές προς το παρόν επιφάνειες του εδάφους που το μαχαιρώνουν οι δαγκάνες του.
Συνεπικουρούμενες από τυχόν οραματικές μακέτες, οι επιφάνειες δίνουν μια πρόγευση και μια μελλοντολογική υπόσχεση εξευγενισμού και νέας αστικής ανοικοδόμησης. Η φαντασμαγορία των θραυσμάτων, η μεγαλοσύνη των μηχανών ή και πώς οι εκσκαφείς πρωταγωνιστούν στο «Ένα άλλο Τοπίο» του Νίκου Κληρονόμου. JCB Unitracks, Jansen, Tecnoagri, Caterpilar, από μικρός ήμουν μανιακός με τι «μάρκες» τους, έχοντας ολόκληρη συλλογή με δαύτους.
Στους μεγάλους καμβάδες του Κληρονόμου, η πόλη καραδοκεί στο φόντο των πινάκων, παραχωρώντας στα θηριώδη μηχανήματα το πρώτο πλάνο. Οι εκσκαφείς διαρρηγνύουν το άστυ και στη θέα της «τρύπας» που αφήνουν στη γη, η στρωματογραφία εδάφους που αποκαλύπτεται, ας εκληφθεί και ως μια χειροπιαστή αποτύπωση του χρόνου που πέρασε.
Στην ατμόσφαιρα των μνημειακών έργων του Κληρονόμου πλανάται η Αθήνα, μιας και η Ακρόπολη παρακολουθεί τα τεκταινόμενα από το βάθος. Σε άλλα έργα, κάποια αγάλματα που στέκουν βουβά παρατηρώντας επίσης την «πρόοδο» εν εξελίξει, παραπέμπουν σε γειτονιές πέριξ του Αρχαιολογικού Μουσείου ή την Πλατεία Κυψέλης.
Υπάρχουν και πίνακες που ο χάρτης τους περνάει τον Ατλαντικό: με ζέπελιν να πετούν στους ουρανούς και τεράστιες κρεμαστές γέφυρες και ουρανοξύστες, οι αμερικανικές «λήψεις» προτάσσουν μια εφ’ όλης ματιά σε αυτό που συμβαίνει καθημερινά παντού στον κόσμο. Τα πάντα και όχι μόνο στην Αμερική αλλά και παντού στην Ευρώπη και την Ασία, τελούν υπό συνεχή διαπραγμάτευση και αλλαγή. Τοπόσημα έρχονται και φεύγουν, νέα ανεγείρονται στη θέση αυτών που σβήνουν, τα πάντα μεταβάλλονται και το μόνο που απομένει σταθερό είναι ο ουρανός πάνω από τα κεφάλια μας.
Η ενότητα της νέας δουλειάς του Κληρονόμου, αποτυπώνει τον θόρυβο της μητρόπολης αναπαριστώντας τον πυρήνα της ύπαρξής της, το διαρκές της, το τα πάντα και για πάντα εν ροή της.
Ο Κληρονόμος με τα εξαιρετικά του χρώματα και όγκους το καταφέρνει με μια καθηλωτική εξπρεσιονιστική γραφή αναπαράστασης που φέρνει στο νου, στιγμές-στιγμές, τον ενθουσιασμό των Φουτουριστών και του Μποκιόνι. Ο Εκσκαφέας σε κάθε έργο υφίσταται ως μια δυναμική οντότητα, προκαλεί δέος, μαγνητίζει το βλέμμα, ο θεατής τον παρακολουθεί καθώς μεταμορφώνει τον κόσμο του χθες και του σήμερα, σε ένα αύριο που εν δυνάμει δημιουργείται, ενώ πίσω του η προοπτική απεικόνιση της πόλης δείχνει σαν ανάγλυφη ή τρισδιάστατα αποτυπωμένη.
Από τον θόρυβο του Μπλίξα και των Einsturzende Neubaten (Ήχος κτιρίων υπό κατάρρευση), μέχρι την ποιητική διάσταση των μηχανών του Κληρονόμου, το αστικό τοπίο ανατέμνεται, αναδομείται, αποκαλύπτει τις συνεχείς επιστρώσεις του, που καραδοκούν αιωνίως στα έγκατα, σαν ρίζες που αδύνατον χωρίς αυτές να κρατηθεί το δένδρο.
Όπως παρατηρεί ο Δρ. Θοδωρής Κουτσογιάννης, Ιστορικός Τέχνης, που προλογίζει την έκθεση: «Σε τελική ανάλυση, ο Κληρονόμος δεν μας παρουσιάζει μία καταστροφική ενέργεια, γκρεμίσματος και αποδόμησης, αλλά, τουναντίον, μας προτείνει μία διαδικασία απαραίτητη για την αναδημιουργία, τόσο κυριολεκτικά όσο και – ακόμη περισσότερο – μεταφορικά, σε επίπεδο άυλο, ψυχολογικό και πνευματικό. Το δυναμικό σχέδιο, η εκρηκτική παλέτα, η ευρηματική σύνθεση – στοιχεία που χαρακτηρίζουν σταθερά τη δουλειά του, πλέον εδώ φτάνουν σε ακόμη μεγαλύτερη ωριμότητα και δεινότητα…»
Ένα άλλο τοπίο, Νίκος Κληρονόμος, Αίθουσα Τέχνης «Αστρολάβος - Δεξαμενή» , Ξανθίππου 11, Κολωνάκι. Έως Σάββατο 2 Δεκεμβρίου
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
130 χρόνια ζωγραφικής, από τον ιμπρεσιονισμό έως την ποπ αρτ
Η μεγάλη αναδρομική έκθεση «Μια γραμμή κύμα» αποκαλύπτει τον ποιητικό κόσμο του ζωγράφου
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Ταξίδι στον πόνο, τον έρωτα και τη δημιουργικότητά της μέσα από μια βιωματική έκθεση
Ο Σταύρος Δίτσιος δεν ζωγραφίζει τοπία. Και καλά κάνει.
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
Ένας νέος εικαστικός χώρος στην πλατεία Μαβίλη φιλοξενεί ταλέντα και ιδέες που σπαρταράνε
Από την πρώτη μεγάλη φωτογραφική έκθεση του Γιώργου Λάνθιμου μέχρι τη σύμπραξη έξι γκαλερί σε ένα μεγάλο πρότζεκτ
Πίνακες, γιγαντοοθόνες, VR γυαλιά. H διαδραστική έκθεση του Βίνσεντ Βαν Γκογκ στο Ολυμπιακό κέντρο Γουδί, τα είχε όλα
Τα σπουδαία έργα μίας σπάνιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας
Οι ημερομηνίες, οι χώροι και οι σταθμοί της μεγάλης εικαστικής γιορτής στην «πόλη που αλλάζει»
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει την έκθεση «The end- Μια σπουδή στο άπειρο», σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου
Από το Καφέ του Αρχαιολογικού Μουσείου μέχρι την Kourd, τη Roma Gallery και το Αγγέλων Βήμα
Μια έκθεση ζωγραφικής με τον άνθρωπο στον πυρήνα της, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων
Η κόρη του μεγάλου καλλιτέχνη αποκαλύπτει το πιο επίμονο σύμβολο στο έργο του πατέρα της
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
Ο επιμελητής μιλά για τον εικαστικό και την έκθεση στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Από το μεγάλο αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου μέχρι τις πέτρινες κατασκευές του Τάκη Καβαλλιεράτου
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Η στρατοσφαιρική πορεία του και η αντιπαλότητα με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.