- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Tyrrell Winston: ποπ αρτ από μπάσκετ, NBA και ελληνική μυθολογία
Ο εικαστικός «καρφώνει» στην Αθήνα το φετινό καλοκαίρι
Tyrrell Winston: Παρουσίαση της έκθεσής του New Religion, True Religion, Bigger than the Pope στην Allouche Benias.
Ο Tyrrell Winston, γεννημένος στην Καλιφόρνια το 1985, είναι πέτρα που κυλά και γι’ αυτό δεν χορταριάζει. Kαλλιτεχνικά αράζει πότε στο Ντιτρόιτ και πότε στη Νέα Υόρκη, αν και το «αράζει» δεν είναι το σωστό ρήμα. Σωστά ρήματα είναι τα «ψάχνει», «ανασκαλεύει», «ανακατώνει» τα σκουπίδια, ή βρίσκει τις πρώτες ύλες για την τέχνη του σε γήπεδα του μπάσκετ και βινταζομάγαζα που πουλούν αθλητικές μεμοραμπίλιες. Υπάρχουν βέβαια και οι προμήθειές του από φίλους σκεϊτάδες του Μπρούκλιν και του Μανχάταν, που όποια τρύπια ή ξεφούσκωτη και άχρηστη μπάλα τού την μαζεύουν, όπως φυσικά και οι παραγγελίες που κάνει στο e-bay, κι έτσι σε σύντομο χρονικό διάστημα ακόμα περισσότερες μπάλες του μπάσκετ καταφθάνουν στο στούντιό του. Γιατί η μπάλα του μπάσκετ, οι φανέλες και τα αυτόγραφα των παικτών του Ν.Β.Α, όπως και τα διχτάκια στις μπασκέτες είναι για τον Tyrrell Winston τα βασικά εργαλεία της τέχνης του.
Το μπάσκετ εν γένει είναι το φιλοσοφικό υπόβαθρο και ο πυρήνας, ο προβληματισμός της δουλειάς του. Και να πώς του προέκυψε: Εκκινώντας από τον τίτλο ενός ρεπορτάζ της γαλλικής εφημερίδας L’ Equipe τo 1997, που έχρισε τον Μάικλ Τζόρνταν μεγαλύτερο σταρ ακόμα και από τον Πάπα, αφού κατάφερε να μεταμορφώσει το μπάσκετ σε νέα θρησκεία, ο Tyrrel Winston αντιλήφθηκε πως μια μπάλα του μπάσκετ δεν είναι απλώς μια μπάλα του μπάσκετ, για να βάλουμε και ως ασίσταντ κόουτς στο παιχνίδι μας και τον Ρενέ Μαγκρίτ. Γιατί πρώτος κόυτς στο «παιχνίδι» του Tyrrell είναι ο Μαρσέλ Ντισάν. Mε τα ready made έργα του Bicycle Wheel και Fountain, ο Ντισάν συγκλόνισε τον νεαρό Αμερικανό, που, όταν αποφοίτησε από τη σχολή του άφραγκος, βρήκε αμέσως και ποια θα είναι η πρώτη ύλη του αλλά και πώς θα μανιφεστάρει τον συμβολισμό της.
Η μπάλα του μπάσκετ για τον Tyrrell Winston δεν είναι ένα σκέτο λαστιχένιο τόπι. Την ακούμπησαν εκατοντάδες χέρια που την κάρφωσαν σε ένα στεφάνι, την σούταραν από τα 6 και 25, την διεκδίκησαν με πάθος, ιδρώτα, βία, πόλεμο ή τίμιο παιχνίδι. Σώματα συγκρούστηκαν και πάλεψαν γι’ αυτήν, ιαχές και υποστηρικτικά συνθήματα ενίσχυσαν τη διεκδίκησή της. Η μπάλα του μπάσκετ, επομένως, έχει μια ιστορία που άλλες φορές καταγράφτηκε επίσημα μέσα από τα τηλεοπτικά παιχνίδια που κάλυψαν τα ματς των ομάδων που την διεκδίκησαν, και άλλες φορές όχι, μιας και μιλάμε για ένα άθλημα που έξω από τις αρένες των εκατομμυριούχων του NBA παίζεται και στις γειτονιές και τις αυλές, προκαλώντας ιδίας έντασης συναισθήματα και μονομαχίες.
Τέρμα φουλ συμβολικός, ο Tyrrell Winston έρχεται στην Αθήνα με ένα νέο σόου, αφού δίπλα στα κλασικά ready made γλυπτά του με ρεταλιασμένες μπάλες Nike, Spalding και Wilson, υπάρχουν και πίνακες ζωγραφικής με ασίστ έμπνευση-πάσα που την σήκωσε κατευθείαν από την ελληνική μυθολογία. Εκτός από τον Πάπα, οι ήρωες του NBA είναι το ίδιο διάσημοι αλλά και υπερφυσικοί όπως οι Θεοί του αρχαίου Δωδεκάθεου ή οι Τιτάνες και οι πολυμήχανοι πρωταγωνιστές και μαχητές του Ομηρικού έπους, λέει ο Winston. Και έτσι μια σειρά από μπλε ζωγραφικούς πίνακες έχουν τίτλους τύπου A Bull in the River (Michael Jordan), Heartbreak Hotel (Kobe Bryant) και Milwaukee’s Best Ice (Giannis Antetokounmpo). Η νέα του δουλειά έχει τίτλο New Religion, True Religion, Bigger than the Pope, και παμπόνηρα ο καλλιτέχνης, αφού μάλλον εδώ μπαίνει στο παιχνίδι και μιλάει ο τζίνιους έμπορος Άντι Γουόρχολ, διευρύνει το πεδίο των ηρώων του. Δίπλα στο μπάσκετ ματσάρουν το ποδόσφαιρο, My Way to Heaven (Diego Maradona), το τένις, Alone on the Top Floor (Serena Williams), το μπέιζμπολ, Don’t Want to See One of These Floating in the Water (Babe Ruth), μαζί φυσικά με το αμερικάνικο ποδόσφαιρο του Waterfalls, ωδή στον Tom Brady.
Παίζοντας με το «ετοιματζίδικο» και μπολιάζοντάς το με νοσταλγία, ποπ κουλτούρα, δόσεις από Γιόζεφ Μπόις, Άρτε Πόβερα, ιστορία, σπορ, πόλεμο, ειρήνη αλλά και πολλαπλές ενσυνείδητες αναφορές από πλευράς του στο «Σύνδρομο του Απατεώνα», όπως αποκαλείται επίσημα στην τέχνη το παιχνίδι των δανείων και της επιρροής του ενός καλλιτέχνη προς τον άλλον, ο Tyrrell Winston έως και τις 22 Ιουλίου, «σουτάρει» μπάλες και θέαμα στην Αθήνα και στην Allouche Benias.
Tyrrell Winston - New Religion, True Religion, Bigger than the Pope
Allouche Benias (Κανάρη 1 και Ακαδημίας) έως 22 Ιουλίου
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα σπουδαία έργα μίας σπάνιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας
Οι ημερομηνίες, οι χώροι και οι σταθμοί της μεγάλης εικαστικής γιορτής στην «πόλη που αλλάζει»
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει την έκθεση «The end- Μια σπουδή στο άπειρο», σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου
Μια έκθεση ζωγραφικής με τον άνθρωπο στον πυρήνα της, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων
Η κόρη του μεγάλου καλλιτέχνη αποκαλύπτει το πιο επίμονο σύμβολο στο έργο του πατέρα της
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
Ο επιμελητής μιλά για τον εικαστικό και την έκθεση στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Από το μεγάλο αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου μέχρι τις πέτρινες κατασκευές του Τάκη Καβαλλιεράτου
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Η στρατοσφαιρική πορεία του και η αντιπαλότητα με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι
Μεταξύ των γνωστών έργων της ήταν εκθέσεις που διερευνούσαν την «Ostalgie»
Ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης που ανανέωσε την ελληνική κεραμική επανέρχεται στο προσκήνιο 40 χρόνια μετά τον θάνατό του
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
45 χρόνια Νέα Υόρκη, μια νέα αρχή στην Αθήνα
Μέσω του 13ου Διεθνούς Διαγωνισμού Ζωγραφικής καλεί παιδιά και εφήβους 4–18 ετών να φανταστούν το μουσείο του αύριο
Από το «Revisited encounters» του Νίκου Χρυσικάκη μέχρι την «... αγωνία της ύπαρξης» του Θοδωρή Ρουσόπουλου
Επιμέλεια έκθεσης Άννα Καφέτση
«Θαυμάζω κάθε άνθρωπο που ασχολείται με την τέχνη, σε οποιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε αποτέλεσμα μπορεί να έχει»
Παρουσιάζει μια πιο σύνθετη εικόνα της ιστορίας τους
Το Πάικο ως μαγικό βουνό στην αναδρομική έκθεση του εικαστικού στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.