Γλυπτική, θέατρο και χορός ενώνονται στην έκθεση του Νίκου Φλώρου

Είναι δυνατόν γλυπτική, χορός και θέατρο να ενωθούν σε μία μόνο έκθεση; Ναι, και η απόδειξη βρίσκεται στο Βούπερταλ της Γερμανίας. Εκεί ο γλύπτης Νίκος Φλώρος ταξίδεψε μαζί με τη συλλογή έργων του με θέμα «Μαρία Κάλλας – Μήδεια – Αργοναύτες». Αφορμή ήταν η πρόσκληση του χοροθεάτρου της Pina Bausch στο Μουσείο Γλυπτών.

Τα γλυπτά του Νίκου Φλώρου περιέβαλαν οι Julie Shanahan και Tsai -Chin Yu. Οι χορεύτριες της Pina Bausch εκτέλεσαν τη χορογραφία του χορευτή και συνεχιστή της θρυλικής γερμανίδας χορογράφου, Δάφνι Κόκκινου. Στο επίκεντρό της βρέθηκε ο μύθος της Μήδειας, σε μία ένωση του με το πάθος της γυναίκας που την ερμήνευσε για σχεδόν μία ολόκληρη δεκαετία, της Μαρίας Κάλλας.

Η έκθεση παρέμεινε στο Μουσείο για έναν μήνα, μέχρι και τις 20 Νοεμβρίου. Στο διάστημα αυτό κατάφερε να εντυπωσιάσει τόσο τα γερμανικά ΜΜΕ, όσο και το φιλότεχνο κοινό. Ανάμεσα στο τελευταίο βρίσκεται και ο Thomas Geisel. Ο φιλέλληνας δήμαρχος του Ντίσελντορφ ζήτησε τη μεταφορά της έκθεσης στο δημαρχείο της πόλης, με αποτέλεσμα τα έργα του γλύπτη να αποκτήσουν γρήγορα ακόμα μία εκθεσιακή στέγη στη Γερμανία μέχρι και τις 15 Ιανουαρίου του νέου έτους.

Στα εγκαίνια βρέθηκε, μεταξύ άλλων, και η Μαρία Παπακωνσταντίνου, Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στη Γερμανία. Η ίδια τόνισε τον σημαντικό ρόλο της τέχνης ως διπλωματικό εργαλείο, ιδιαίτερα για την Ελλάδα που παρουσιάζεται ως μία χώρα «των αξιών, της αριστείας και του πολιτισμού», με τον Νίκο Φλώρο να προσθέτει πως «ότι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα». Παράλληλα, όμως, ο γλύπτης αναφέρθηκε και στη μεταναστευτική κρίση των τελευταίων χρόνων, σχολιάζοντας: «Ό, τι πιο τραγικό μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο είναι να βρεθεί “χωρίς πατρίδα”, που είναι και ο τίτλος της έκθεσης - παράστασης που παρουσιάζεται».

Αναλυτικότερα για το όλο εγχείρημα της έκθεσης, που κατάφερε να συνδυάσει τρεις διαφορετικές τέχνες, μίλησε ο επιμελητής της, Αριστοτέλης Καραντής, ο οποίος ανέφερε: «Αυτή η συνεργασία ανέδειξε τρεις σημαντικές τέχνες, το χορό, το θέατρο και τη γλυπτική. Ήταν ιδιαίτερη πρόκληση για εμένα να επιμεληθώ τα έργα του Νίκου Φλώρου σε συνδυασμό με το χορευτικό μέρος της Pina Bausch, γιατί έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη ισορροπία και αρμονία σε αυτό που βλέπει ο θεατής. Σημαντικό ρόλο έπαιξε ο φωτισμός που έγινε διαδραστικός. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν ποικίλα συναισθήματα στους θεατές, χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω επεξηγήσεις. Αυτός ήταν άλλωστε και ο στόχος της έκθεσης. Η δημιουργία συναισθημάτων».