Τη βρήκαμε στο Instagram και τα έργα της μας τράβηξαν την προσοχή. Φιγούρες ανθρώπων, κυρίως κορίτσια, τοποθετημένες μέσα σε «ατμόσφαιρα πόλης». Μία βόλτα σε ένα μουσείο, μια μέρα με ήλιο σε ένα παγκάκι με ένα βιβλίο, ένα μικρό βιβλιοπωλείο σε κάποιο δρομάκι του κέντρου… Οι εικόνες της Jenny Kroik εκπέμπουν ύφος Νέας Υόρκης αλλά, με κάποιο τρόπο, μας θύμιζαν και γωνιές της Αθήνας. Της ζητήσαμε να μας σχεδιάσει εξώφυλλα για την Athens Voice, το έκανε με μεγάλη χαρά: το pocket τεύχος του Αυγούστου, το περσινό μας Χριστουγεννιάτικο και, τώρα, το φετινό. Γνωρίστε κι εσείς αυτό το κορίτσι που βρέθηκε από την Αγία Πετρούπολη στο Μεγάλο Μήλο.
Athens Voice, τεύχος 682
Ποια είναι η ιστορία σας; Πώς καταλήξατε στη Νέα Υόρκη;
Έχω ζήσει παντού! Γεννήθηκα στη Ρωσία, μεγάλωσα στο Ισραήλ, σπούδασα στη Βοστόνη και το Όρεγκον και κατέληξα στη Νέα Υόρκη, από τύχη, όταν πρόσφεραν στον σύζυγό μου μια θέση να δουλέψει εκεί. Το θέλαμε και οι δυο να ζήσουμε στη Νέα Υόρκη, και οι δυο λατρεύουμε αυτή την πόλη!
Έχετε βρεθεί σε ευρωπαϊκές πόλεις; Και πώς θα συγκρίνατε τη Νέα Υόρκη με την Ευρώπη; Ταξίδεψα στο Λονδίνο μια φορά, όταν ήμουν 13 χρονών. Στην Αγ. Πετρούπολη, πάλι, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, βρίσκω πολλά ευρωπαϊκά στοιχεία. Είναι για μένα σίγουρα από τις πιο όμορφες και ενδιαφέρουσες πόλεις που έχω ζήσει και την αγαπάω! Δεν έχω ταξιδέψει ή ζήσει αλλού στην Ευρώπη στην ενήλικη ζωή μου, έτσι μου είναι δύσκολο να έχω γνώμη ή να συγκρίνω.
Jenny Kroik
Έχετε μία αγάπη με τη Νέα Υόρκη και την urban κουλτούρα της. Με ποιους τρόπους αυτή η πόλη σας γοητεύει;
Έχει απίστευτη ενέργεια και ρυθμό, πάντα κάτι συμβαίνει σ’ αυτή την πόλη. Δύσκολα θα πεις πως «βαριέσαι» εδώ και φυσικά πάντα βρίσκεις κάποιον ή κάτι που να θέλεις να ζωγραφίσεις!
Το κυρίως θέμα στα έργα σας είναι το «Κορίτσι Μόνο στην Πόλη». Είστε εσείς αυτό το κορίτσι; Ή ποια άλλη;
Πράγματι, νιώθω να προβάλλω τα δικά μου συναισθήματα στους ανθρώπους που ζωγραφίζω, αλλά νομίζω είναι το ίδιο συναρπαστικό να φαντάζομαι τι αισθάνονται ή τι σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι από μόνοι τους. Ζωγραφίζω τους πάντες, αλλά περισσότερο επικεντρώνομαι στις γυναίκες, ίσως επειδή μπορώ να «συσχετιστώ» πιο εύκολα!
New Yorker, 13.11.2017
Πώς ήταν η μέχρι τώρα συνεργασία σας με το περιοδικό «New Yorker»;
Είναι φανταστικά, θα έλεγα. Είναι κάτι που κάνω με μεγάλο ενθουσιασμό. Το περιοδικό αυτό είναι το ίδιο μια ξεχωριστή «κουλτούρα», μια τέχνη από μόνο του, ακόμα και ο χώρος, τα γραφεία, είναι αρκετά για να σε εμπνεύσουν!
Athens Voice, τεύχος 668
Μας έχετε κάνει και κάποια εξώφυλλα για το δικό μας περιοδικό, την Athens Voice. Πώς δουλέψατε πάνω σε ένα ελληνικό θέμα; Ποια ήταν τα σημεία αναφοράς σας;
Για το καλοκαιρινό τεύχος, χάζεψα πολλές φωτογραφίες με θαλασσινά τοπία, βαρκούλες… και διάβασα όσα περισσότερα μπορούσα για τα καλοκαίρια στην Ελλάδα, τι κάνουν, τι φοράνε, τι τρώνε. Φυσικά και μετά από όλη αυτή την «έρευνα» ήθελα οπωσδήποτε να την επισκεφθώ! Με την πρώτη ευκαιρία…
Σας περιμένουμε με χαρά! Πώς φαντάζεστε, αλήθεια, την Αθήνα; Πιστεύετε ότι θα υπάρχει κάποια ομοιότητα με τη Νέα Υόρκη;
Φαντάζομαι πως η Αθήνα θα είναι λίγο πιο χαλαρή. Επίσης φαντάζομαι πως θα υπάρχει περισσότερη «ιστορία» στην ατμόσφαιρα.
Όπως έχουμε δει λατρεύετε τα μουσεία, τα βιβλιοπωλεία και τις βιτρίνες. Ποιες άλλες εικόνες της πόλης αγαπάτε;
Μου αρέσει ό,τι έχει να κάνει με τον πολιτισμό. Λατρεύω όμως και τους ίδιους τους δρόμους της Νέας Υόρκης. Η πόλη είναι ένα μουσείο «ανθρώπινης συμπεριφοράς».
Έχετε κάποια ιστορία για τους ανθρώπους που ζωγραφίζετε; Τους δίνετε, ας πούμε, ονόματα και φαντάζεστε λεπτομέρειες της προσωπικής τους ζωής;
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να κάνω υποθέσεις, ποιοι είναι, τι μπορεί να σκέφτονται, τι να τους απασχολεί ή να τους κάνει χαρούμενους. Τελευταία όμως προσπαθώ να δημιουργώ πιο «οικείες» σχέσεις με τους ανθρώπους που ζωγραφίζω, τους πλησιάζω και κάνω ερωτήσεις. Είναι μια ευκαιρία για μένα, από το να ζωγραφίζω ανθρώπους… κρυφά, είναι λίγο «τρομακτικό»… για τους άλλους!
Και ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Ελπίζω να βρίσκω πάντα ενδιαφέρον στη ζωγραφική, να βρίσκω πάντα κάτι να με εκφράζει και να με εμπνέει. Να έχω το χρόνο και την ευκαιρία να εξασκώ την τέχνη μου! Να εξελιχθώ, και επίσης να καταφέρω ίσως να κάνω αυτό το ταξίδι στην Ελλάδα, για να ζωγραφίσω και μερικούς Έλληνες!
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
17°
