Διάλεξε ζωή: δύο λέξεις, μια ολόκληρη κοσμοθεωρία, μια μεγάλη αλήθεια! Πάντα πίστευα ότι στη ζωή μπορείς να διαλέξεις τα πάντα. Εκτός από τους γονείς και τα αδέλφια σου - είναι οι μόνοι που βρίσκονται μπροστά σου χωρίς να σε ρωτήσουν ή να τους έχεις διαλέξει. Για όλα τα άλλα έχεις το δικαίωμα της απόφασης και της επιλογής: δουλειά, κοπέλα, φίλους, τρόπο ζωής, τατουάζ.

«Είμαστε οι επιλογές μας», έλεγε ένα παλιό ρητό. Το ίδιο και στο τατουάζ, είμαστε ό,τι επιλέξουμε να χτυπήσουμε. Ωστόσο, πολύς κόσμος, όταν έρχεται η στιγμή να επιλέξει το σχέδιο του τατουάζ του, επηρεάζεται από τους πρωταγωνιστές της ποπ κουλτούρας: αθλητές, ηθοποιούς, μουσικούς… Ακούγεται αστείο, αλλά δεν είναι. Πώς νομίζετε πως γεμίσαμε κλώνους του Μπέκαμ, της Αντζελίνα Τζολί, της Ριάνα και του 50cent; Διασημότητες παντός καιρού και κάθε είδους επηρεάζουν το στιλ εκατομμυρίων ανθρώπων. Χάνουμε την ευκαιρία να σημαδέψουμε για πάντα το σώμα μας με κάτι που σημαίνει πολλά για μας τους ίδιους, και βολευόμαστε με την ιδέα να αντιγράψουμε το σχέδιο κάποιου σταρ. Κλέβουμε το στιλ του, αντιγράφουμε τα τατουάζ του, και η ζωή συνεχίζεται στην καφετέρια της γειτονιάς μας. Ίσως σε αυτή την τακτική να οφείλεται και το γεγονός ότι έχουν γεμίσει οι δρόμοι με τύπους με «μανίκι», μούσια και σκισμένα παντελόνια. Πριν μερικά χρόνια όσοι κυκλοφορούσαν με τατουάζ θεωρούνταν ρεμάλια, φυλακόβιοι και κάγκουρες. Σας μιλώ εκ πείρας, κάποτε με περνούσαν τουλάχιστον για εξωγήινο! Επιστρέφω όμως στον πρώτο κανόνα της υπόθεσης τατουάζ: επιλογή. Αυθεντικό σε κάνουν οι επιλογές σου και τα κριτήρια της εκάστοτε επιλογής σου.
Υ.Γ.
Να πω την αλήθεια, δεν με χαλάει διόλου που γύρισε ο τροχός και άλλαξαν τα πράγματα. Προτιμώ σώματα γεμάτα τατουάζ από τα κολλαριστά πουκαμισάκια και το λουστρίνι παπούτσι. Θεωρώ πως συνέβαλα κι εγώ ως ένα βαθμό σε αυτή την κοινωνική αλλαγή. Αυτό επιδιώκαμε πάντα εμείς οι άνθρωποι του τατουάζ: την κοινωνική αποδοχή, να έχεις τατουάζ και να μπορείς να πιάσεις δουλειά, να έχεις τατουάζ και να θεωρείσαι κουλ κι όχι πρεζάκι!
Μερικά τατουάζ με προσωπικότητα; Ιδού...











ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα σπουδαία έργα μίας σπάνιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας
Οι ημερομηνίες, οι χώροι και οι σταθμοί της μεγάλης εικαστικής γιορτής στην «πόλη που αλλάζει»
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει την έκθεση «The end- Μια σπουδή στο άπειρο», σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου
Μια έκθεση ζωγραφικής με τον άνθρωπο στον πυρήνα της, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων
Η κόρη του μεγάλου καλλιτέχνη αποκαλύπτει το πιο επίμονο σύμβολο στο έργο του πατέρα της
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
Ο επιμελητής μιλά για τον εικαστικό και την έκθεση στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Από το μεγάλο αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου μέχρι τις πέτρινες κατασκευές του Τάκη Καβαλλιεράτου
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Η στρατοσφαιρική πορεία του και η αντιπαλότητα με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι
Μεταξύ των γνωστών έργων της ήταν εκθέσεις που διερευνούσαν την «Ostalgie»
Ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης που ανανέωσε την ελληνική κεραμική επανέρχεται στο προσκήνιο 40 χρόνια μετά τον θάνατό του
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
45 χρόνια Νέα Υόρκη, μια νέα αρχή στην Αθήνα
Μέσω του 13ου Διεθνούς Διαγωνισμού Ζωγραφικής καλεί παιδιά και εφήβους 4–18 ετών να φανταστούν το μουσείο του αύριο
Από το «Revisited encounters» του Νίκου Χρυσικάκη μέχρι την «... αγωνία της ύπαρξης» του Θοδωρή Ρουσόπουλου
Επιμέλεια έκθεσης Άννα Καφέτση
«Θαυμάζω κάθε άνθρωπο που ασχολείται με την τέχνη, σε οποιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε αποτέλεσμα μπορεί να έχει»
Παρουσιάζει μια πιο σύνθετη εικόνα της ιστορίας τους
Το Πάικο ως μαγικό βουνό στην αναδρομική έκθεση του εικαστικού στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.