- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Ο φωτογράφος Γιώργος Όμηρος-Χριστάκος γράφει για την έκθεσή του «Αείζωον Πυρ» στο Ίδρυμα Ευγενίδου
«Την πρώτη μου φωτογραφία την τράβηξα τον Ιούνιο του ’78 στην Πάρο. Ήταν μια έφηβη Παριανή την ώρα που έτρωγε λαίμαργα μια φέτα καρπούζι. Έφηβος κι’ εγώ τότε, με συνεπήρε η ομορφιά της. Μια δεκαετία αργότερα, βλέποντας και πάλι αυτή τη φωτογραφία, συνηδειποίησα οτι με είχε συνεπάρει το αυθεντικό της θράσος για ζωή. Τότε κατάλαβα ότι για μένα η φωτογραφία δεν ήταν μόνο εικόνα, αλλά ήταν κυρίως ενέργεια.
Λατρεύω να φωτογραφίζω τον άνθρωπο. Το στοίχημα για μένα είναι να καταφέρω να αποτυπώσω σε μια φωτογραφία τα συναισθήματα του, την ενέργεια του και όλα αυτά να γίνονται αντιληπτά ακόμη και απο τον πιο αδιάφορο θεατή.
Το 1988 ξεκίνησε το ταξίδι αναγνώρισης της Αμερικής. Η Νέα Υόρκη μπορεί να είναι το κέντρο του κόσμου, αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο ενεργειακό απο τη νεαρή κρεολή στο καρναβάλι της Νέας Ορλεάνης. Το 1995 βρέθηκα στην Άπω Ανατολή όπου ήταν η φωτογραφική μου αγάπη τα επόμενα τρία χρόνια. Η γκόθικ εποχή μου με βρήκε να εξερευνώ την Βόρεια Ευρώπη απο Σιβηρία μέχρι Βερολίνο. Δεν θα μιλήσω για την Μεσόγειο, που είναι άλλωστε η αγάπη κάθε φωτογράφου, αλλά θα σταθώ στην Ελλάδα, όπου η ενέργειά της και το φως της δεν υπάρχει πουθενά στον υπόλοιπο πλανήτη.
Στα μέσα του 90 άρχισε να με τραβάει αυτό που βλέπει ο ανυποψίαστος θεατής σαν κουνημένη φωτογραφία. Το αποτέλεσμα μου άρεσε τόσο ώστε να συνεχίσω να πειραματίζομαι. Τα έργα που βλέπετε δεν είναι επεξεργασμένα.
Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται σε ένα πολύ τεχνικό παιχνίδι με τις ρυθμίσεις της φωτογραφικής μηχανής και με το χρόνο. Με κάθε κλικ δεν αποτυπώνω μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά πολλές περισσότερες.
Το ‘Αείζωον Πυρ’ (σ.σ η έκθεση που τρέχει αυτή τη στιγμή στο Ίδρυμα Ευγενίδου) για μένα είναι μια σειρά από έργα που, εκτός από την περιγραφή τους ότι ο άνθρωπος είναι ενέργεια, μιλάνε και για την αιωνιότητα της ύπαρξης.
Η φωτογραφία σαν τέχνη στην Ελλάδα υπολείπεται από τη θέση που κατέχει στο παγκόσμιο στερέωμα. Εκεί έξω, η φωτογραφία είναι ισότιμη με τις λοιπές εικαστικές τέχνες. Στην πατρίδα μας, γκαλερί, κριτικοί, και μήντια δεν της έχουν δώσει ακόμη τη θέση που της αρμόζει. Προσωπικά σκοπεύω να διεκδικήσω αυτή τη θέση.
Αντλώ την έμπνευσή μου από τη μελέτη της φιλοσοφίας και την αναζήτηση της μεταφυσικής».

Info: Ίδρυμα Ευγενίδου, 23/5 – 24/6. Λεωφ. Συγγρού 387, Π. Φάληρο
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα σπουδαία έργα μίας σπάνιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας
Οι ημερομηνίες, οι χώροι και οι σταθμοί της μεγάλης εικαστικής γιορτής στην «πόλη που αλλάζει»
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει την έκθεση «The end- Μια σπουδή στο άπειρο», σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου
Από το Καφέ του Αρχαιολογικού Μουσείου μέχρι την Kourd, τη Roma Gallery και το Αγγέλων Βήμα
Μια έκθεση ζωγραφικής με τον άνθρωπο στον πυρήνα της, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων
Η κόρη του μεγάλου καλλιτέχνη αποκαλύπτει το πιο επίμονο σύμβολο στο έργο του πατέρα της
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
Ο επιμελητής μιλά για τον εικαστικό και την έκθεση στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Από το μεγάλο αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου μέχρι τις πέτρινες κατασκευές του Τάκη Καβαλλιεράτου
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Η στρατοσφαιρική πορεία του και η αντιπαλότητα με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι
Μεταξύ των γνωστών έργων της ήταν εκθέσεις που διερευνούσαν την «Ostalgie»
Ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης που ανανέωσε την ελληνική κεραμική επανέρχεται στο προσκήνιο 40 χρόνια μετά τον θάνατό του
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
45 χρόνια Νέα Υόρκη, μια νέα αρχή στην Αθήνα
Μέσω του 13ου Διεθνούς Διαγωνισμού Ζωγραφικής καλεί παιδιά και εφήβους 4–18 ετών να φανταστούν το μουσείο του αύριο
Από το «Revisited encounters» του Νίκου Χρυσικάκη μέχρι την «... αγωνία της ύπαρξης» του Θοδωρή Ρουσόπουλου
Επιμέλεια έκθεσης Άννα Καφέτση
«Θαυμάζω κάθε άνθρωπο που ασχολείται με την τέχνη, σε οποιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε αποτέλεσμα μπορεί να έχει»
Παρουσιάζει μια πιο σύνθετη εικόνα της ιστορίας τους
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.