Η λίμνη των κύκνων 16.12 - 23.12 & 25.12 - 30.12.2011
Μιλάμε για ανέλπιστο χριστουγεννιάτικο δώρο. Ένα από τα πιο αγαπημένα μπαλέτα όλων των εποχών, σε μουσική φυσικά Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, από την Dream Team του κλασικού χορού – τα πρώτα ονόματα των μεγαλύτερων λυρικών σκηνών του κόσμου. Σημειώστε τα ζευγάρια στους ρόλους των Οντέτ & Ζίγκφριντ: Veronika Part & Marcelo Gomez (ΑΒΤ). Alina Cojocaru & Johan Kobborg, Tamara Rojo & David Makhateli (Covent Garden). Fernanda Oliveira & Ντμίτρι Γκρούζντεφ (English National Ballet). Εβγκενία Ομπρατσόβα & Ιγκόρ Κολμπ, Αλίνα Σόμοβα & Γιεβγκένι Ιβαντσένκο (Μαριίνσκι). Αλεξάντρα Τιμοφέεβα & Αϊντάρ Σαϊντούλιν (Μπαλέτο του Κρεμλίνου). Ιάνα Σαλένκο & Marian Walter (Staatsballet Berlin). Με τους σολίστες χορεύει το corps de ballet του Μπαλέτου του Κρεμλίνου και σε εμάς μένει να διαλέξουμε την ημέρα που θα πάμε για να δούμε να χορεύει το αγαπημένο μας ζευγάρι. Δύσκολη επιλογή! Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη
«Η μόνη απόδειξη πως οι χορευτές είναι θνητοί είναι ο ιδρώτας που στάζει από το πρόσωπο και το σώμα τους!» Αυτό το σχόλιο για τις δύο χορογραφίες του Nederlands Dans Theater –ωραία συνήχηση προκαλούν οι τίτλοι τους, Sehnsucht (Πόθος) - Schmetterling (Πεταλούδα)– μας προϊδεάζει για μία ακαταμάχητη παράσταση. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού πρόκειται για μία από τις σπουδαιότερες ομάδες σύγχρονου χορού, που αδιαλείπτως ανανεώνει το ραντεβού της με το ΜΜΑ και το φανατικό ελληνικό κοινό της από το 2008. Σε χορογραφίες των Paul Lightfoot & Sol Le΄on, οι χορευτές του NDT I θα μας εκπλήξουν με τις συμμετρίες που θα σχηματίσουν τα σώματά τους και τις «εκτός ορίων» φιγούρες τους. Στόχος τους να συγκινήσουν και να σαγηνεύσουν. Να μας βάλουν να σκεφτούμε για το νόημα των σχέσεων, αλλά και την παροδικότητα της ζωής. Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη
Άνοδος και πτώση της πόλης Μαχαγκόννυ 13.3, 15.3 & 17.3 .2012
Στα πλαίσια του Κύκλου Μπρεχτ και της συνεργασίας με το Teatro Real της Μαδρίτης, θα απολαύσουμε το μεγαλειώδες ανέβασμα της όπερας Άνοδος και πτώση της πόλης Μαχαγκόννυ από τη διάσημη ομάδα της Καταλονίας Lα Fura dels Baus. Το έργο μιλάει για απληστία, εκμετάλλευση του αδύνατου, ανεξέλεγκτη επιθυμία για εξουσία, βία και διαφθορά – ναι, εδώ θα ακούσουμε το Alabama song, που το έκαναν ευρέως γνωστό οι Doors. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουμε την παράσταση, γι’ αυτό σας παραπέμπουμε στο site της Athens Voice να δείτε αποσπάσματα. Πάμε στοίχημα πως από την πρώτη μέρα προπώλησης θα εξαντληθούν τα εισιτήρια; Δείτε και θα καταλάβετε γιατί. (Η όπερα είναι στα γερμανικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.) Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη
Ακόμα, στον Κύκλο Μπρεχτ:
● «Μπρεχτικές νησίδες». Οι Θόδωρος Αγγελόπουλος, Πέτρος Μάρκαρης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Θόδωρος Τερζόπουλος, Hans-Thies Lehmann (πρόεδρος της International Brecht Society), Daniel Weltzel (συνιδρυτής της ομάδας Rimini Protokoll) με συντονισμό της Ελένης Βαροπούλου συζητούν για την πολιτική, το χρήμα, την εξουσία και το σεξ με αφορμή την παράσταση του Μαχαγκόννυ. (5.3.2012, στα πλαίσια των εκδηλώσεων Megaron Plus)
● Προβολή ταινιών βωβού κινηματογράφου με ζωντανή μουσική του Μηνά Αλεξιάδη. Σε συνεργασία με το Goethe Institut. (7.3.2012, Goethe Institut)
Ο επίκαιρος Μπρεχτ
Πολλά από αυτά που περνάμε σήμερα, κάτω από άλλες συνθήκες, ο Μπρεχτ τα είχε προβλέψει. Για παράδειγμα, στο ποίημά του Διαβάζοντας τον Οράτιο λέει: “Ακόμη και ο κατακλυσμός δεν κράτησε αιώνια/ Κάποτε στέρεψαν τα μαύρα ύδατα/ Βέβαια, πόσο λίγοι άντεξαν περισσότερο!”. Εκεί ακριβώς είναι το θέμα. Κάποτε η κρίση θα τελειώσει, πόσοι όμως θα έχουν αντέξει μέχρι το τέλος; Ο Μπρεχτ αξιολόγησε σωστά τόσο την έκταση της κρίσης, όσο και τις συνέπειές της. Δεν δίνει λύσεις, κάτι που έτσι κι αλλιώς δεν το κάνει κανένας μεγάλος συγγραφέας, αλλά έχει αξία ο τρόπος και το είδος των ερωτήσεων που θέτει. Από τον Μπρεχτ πάντως έμαθα πως, για να μπορείς να αξιολογήσεις σωστά κάτι, χρειάζεται η απόσταση ώστε να εξοπλιστείς με καθαρό βλέμμα. Το δεύτερο που έμαθα είναι πως το γέλιο είναι απαραίτητο ακόμα και μέσα σε μια τραγωδία. Όσο για τον Μαχαγκόννυ, μπορεί να έχει ζήσει για μεγάλο διάστημα στη σκιά της Όπερας της πεντάρας, όμως θεωρώ πως η μουσική του είναι στο μεγαλύτερό της μέρος κλάσεις καλύτερη από αυτή της Πεντάρας. - Πέτρος Μάρκαρης, Συγγραφέας, μεταφραστής
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
