Προς τον «αυριανό πρωθυπουργό»

Όταν ένας καθηγητής είπε ότι «πιάνετε πουλιά στον αέρα», πέσαμε να τον «φάμε». Γιατί νομίσαμε πως έκανε το λάθος να σας θεωρήσει τον ηγέτη, ο οποίος «πιάνει» τα μηνύματα των καιρών για το κοινό συμφέρον και καθοδηγεί την κοινωνία στην υπηρέτησή του.

Ενώ ο καθηγητής, έχοντας βεβαίως υπ’ όψη του τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήσατε την οικονομική κρίση για να ανέλθετε στην εξουσία, προφανώς εννοούσε το αντίθετο: τον «καπάτσο», που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται τα πάντα για την αναρρίχησή του στην εξουσία.

Και τον επιβεβαιώσατε απόλυτα και στην πανδημία.

Όταν καταγγέλλατε την πολιτεία, επειδή ζήτησε από τους πολίτες προσωπική υπευθυνότητα.

Όταν καταγγέλλατε τα υγειονομικά μέτρα που έλαβε η πολιτεία, σαν «αστυνομοκρατία» και «κυνήγι της νεολαίας»!

Όταν προκαλούσατε εκατοντάδες συγκεντρώσεις, με πρόφαση την απαίτηση ενός καταδίκου να εκτίσει την ποινή του σε φυλακή της επιλογής του.

Όταν συμμετείχατε κομματικά στις εκδηλώσεις των αντιεμβολιαστών υγειονομικών.

Όταν καταγγέλλατε σαν «ρατσιστική» την έκφραση «πανδημία των ανεμβολίαστων», επειδή εμπεριείχε το μήνυμα ότι ο εμβολιασμός σώζει από την πανδημία.

Όταν καταγγέλλατε σαν «διχαστική» την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, προτείνοντας στη θέση του ένα λογοπαίγνιο: την «προαιρετική υποχρεωτικότητα»! Για να προκαλέσετε κύματα ενθουσιασμού στους γελοιογράφους και στις σατιρικές εκπομπές….

Όταν, με πονηρία, αποσιωπούσατε τις χιλιάδες ζωές που σώζονται από τα εμβόλια και αναδεικνύατε την εξαίρεση ότι ασθενούν και εμβολιασμένοι, προκειμένου να στείλετε το μήνυμα στους πολίτες ότι είναι μάταιο να εμβολιαστούν!

Όταν καταγγέλατε σαν «οικονομική εξόντωση των φτωχών ηλικιωμένων» την υποχρεωτικότητα εμβολιασμού των άνω των 60, αποσιωπώντας ότι με τον εμβολιασμό σώζουν και τα χρήματά τους και τη ζωή τους.

Όταν, αντί του εμβολιασμού και των μέτρων προστασίας, προτείνατε πολλαπλασιασμό των ΜΕΘ χωρίς όριο, εν γνώσει σας ότι, λόγω της ελλείψεως ειδικευμένου προσωπικού στη χώρα, θα αχρηστευτούν και οι υπάρχουσες ΜΕΘ.

Όταν, ενεργώντας σαν «δεξί χέρι» του επί της υγείας αντιεμβολιαστή υπουργού σας, καταγγέλλατε τα εμβόλια σαν «ρετσινόλαδο» και τους εμβολιασμούς σαν «ξεστοκάρισμα».

Όταν, μετά από όλη αυτή τη σειρά των πράξεων αντιεμβολιαστικής δολιοφθοράς, αποθεώνοντας την διπλή γλώσσα, καλούσατε τους πολίτες να «εμβολιαστούν»! Γνωρίζοντας βεβαίως ότι, το να καταγγέλλεις τα εμβόλια σαν «ρετσινόλαδο» και ταυτόχρονα να καλείς σε εμβολιασμό, μετατρέπει σε παρωδία την εμβολιαστική εκστρατεία.

Πράγμα που σημαίνει ότι όλα αυτά δεν ήταν πράξεις ενός δημαγωγικού εξτρεμισμού, όπως αφελώς νομίζουν οι αντίπαλοί σας. Δεν ήταν καν η αυθόρμητη εκδήλωση της «ρηχότητας» του «κακού».

Ήταν κυνικά οργανωμένη δολιοφθορά προκειμένου, μέσω της υγειονομικής καταστροφής, να σας ανοίξει ο δρόμος προς την εξουσία. 

Κάτι που σημαίνει ότι κριτήριο της «πολιτικής» δράσης σας δεν είναι η μέριμνα για τον κοινό μας κόσμο, κάτι που είναι και το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής, αλλά το αντίστροφο: ό, τι υπηρετεί αποκλειστικά την ατομική σας ύπαρξη - που είναι εν προκειμένω η επάνοδός σας στην εξουσία - ακόμη και με την καταστροφή του κοινού μας κόσμου.

Όπως όμως μας προειδοποίησε ο ραψωδός της ανθρώπινης αυτονομίας, «…δεν γινόμαστε αληθινά άνθρωποι παρά μόνον αφιερωνόμενοι σε κάτι άλλο από την ατομική μας ύπαρξη. Και αν αυτό το άλλο πράγμα υπάρχει μόνο για εμάς… τότε δεν βγήκαμε από την ατομική μας ύπαρξη, απλώς είμαστε τρελοί». (Καστοριάδης, «Παράθυρο στο χάος»).

Βεβαίως το αν όσα διαπράττετε εναντίον της κοινωνίας σάς επιτρέπουν, σύμφωνα με το κριτήριο που έθεσε ο διανοητής μας, να αυτοαποκαλείσθε «αληθινά άνθρωπος», δεν μας αφορά. Είναι προσωπική σας υπόθεση.

Μας αφορά όμως κάτι άλλο, το οποίο επηρεάζει τη ζωή μας: Ότι η συμπεριφορά αυτή σας κάνει απολύτως ανεπιτήδειο να είστε υποψήφιος για «αυριανός πρωθυπουργός», όπως αυτοαποκαλείσθε.

Αφού, επιλέγοντας στη δημόσια δράση σας αποκλειστικά το προσωπικό σας συμφέρον, καταργείτε την προτεραιότητα του κοινού μας κόσμου, καταστρέφοντας έτσι και την ίδια την πολιτική ως αρετή, τουλάχιστον όπως μας την άφησε κληρονομιά ο Montesquieu.

Και επειδή πιθανόν, ως πρωθυπουργός, να είδατε και αρχαία τραγωδία – ο Σαββόπουλος είχε προβλέψει ότι ένα από τα «αξεσουάρ» του πονηρού πολιτευτή ήταν να δει «και αρχαία τραγωδία» - ίσως να ακούσατε, εκεί στο τέλος της Αντιγόνης, ότι η καταστροφή, όλων μάλιστα, οφειλόταν στο «μόνος φρονείν». Στο γεγονός δηλαδή ότι ο καθένας σκέφτηκε και έδρασε με κριτήριο μόνον τον εαυτό του.

Μήπως λοιπόν αυτό το «μόνος φρονείν», το οποίο εκδηλώνεται έξαλλα στις πράξεις σας που περιγράψαμε, εξηγεί και το παγκόσμιο παράδοξο που συνέβη πρόσφατα στη χώρα μας;

Όταν, στις εσωκομματικές εκλογές άλλου κόμματος, το κύριο θέμα δεν ήταν το ποιος από τους υποψηφίους του ήταν ο καταλληλότερος για πρόεδρός του, αλλά το αν κάποιος από αυτούς ήταν επικίνδυνος να συνεργαστεί μαζί σας;