Nέα Ζωή στο Ωδείο Αθηνών: Οι Κυριακές επέστρεψαν

Η γειτονιά γύρω από το πάρκο και τη στάση του μετρό «Ευαγγελισμός» -η οποία αρνούμενη να υποταχθεί σε κάποια από τις γειτονικές περιοχές Παγκρατίου, Ιλισίων και Ζωγράφου έχει επικρατήσει να καλείται με το ευφάνταστο ομώνυμο του εμβληματικού νοσοκομείου- είναι μια άσκηση ισορροπίας από μόνη της. Για δεκαετίες ισορροπεί αριστοτεχνικά μεταξύ της δοξασμένης αστικής ιστορίας της και της απειλής της παρακμής που έχει γονατίσει κατά καιρούς αντίστοιχες γειτονιές του αθηναϊκού κέντρου με βαριά αστική παράδοση. Φιλοξενεί τα θεσπέσια κτίρια των πολιτειακών μας θεσμών αλλά και τα σκηνικά του ανθρώπινου πόνου γύρω από τα νοσοκομεία που παρατάσσονται στρατηγικά εκατέρωθεν της Βασιλίσσης Σοφίας. Θεωρείται μια από τις «καλύτερες περιοχές του κέντρου» αλλά ακόμα δεν την έχει αγγίξει η περίφημη «ανάπτυξη» της ψυχαγωγίας, της διασκέδασης και του urban lifestyle, την οποία όσοι είμαστε κάτοικοι αυτής της παλιάς γειτονιάς, συχνά λαχταράμε αλλά άλλο τόσο τρέμουμε. Ίσως να μην είναι απαραίτητο. Οι γειτονιές πάντα καταφέρνουν να βρίσκουν τη δικιά τους ισορροπία.

Αυτή η γειτονιά απέκτησε εσχάτως την δικιά της καρδιά ισορροπίας, σύμφωνα με όλα τα πρότυπα και τα διδάγματα της ιαπωνικής φιλοσοφίας για την ισορροπημένη εναλλαγή των στοιχείων της φύσης. Ο πρότυπος Ιαπωνικός Κήπος του Πάρκου Νηρηίδων που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από την εταιρεία αρχιτεκτονικής τοπίου Ecocscpaces, με την υποστήριξη της JT International Hellas, στο πλαίσιο του προγράμματος «Υιοθέτησε την πόλη σου», είναι ο νέος πράσινος πνεύμονας αυτού του ανένταχτου κομματιού του αθηναϊκού κέντρου που συνδυάζει τα ιαπωνικά σφενδάμια και τις ανθοκερασιές με τις ελληνικές μυρτιές και δάφνες. Ένας σύνδεσμος μεταξύ δύο λαών και ένα σημείο επαφής του ανθρώπου με τη φύση, στο πιο απρόσμενο μέρος, δυο ανάσες από τα μικρά καθημερινά δράματα του μποτιλιαρίσματος της Βασιλίσσης Σοφίας. Ο Κήπος είναι προσιτός, απλός και διακριτικός, στέκεται στον δρόμο σου και περιμένει να τον διασχίζεις είτε για ένα επαγγελματικό ραντεβού είτε για μια κυριακάτικη βόλτα με καφέ στο χέρι. Είναι κομμάτι καθημερινής διαδρομής και όχι κάποιο project Σαββατοκύριακου. Είναι ένας πραγματικός κήπος πόλης και ο τρόπος που καταλαμβάνει τον χώρο μεταξύ του Χίλτον, της Εθνικής Πινακοθήκης και άλλων τοποσήμων κτιρίων του Κέντρου είναι ακούσια ανακουφιστικός για τους διερχόμενους.

Μια από τις εξόδους του Πάρκου Νηρηίδων και του Ιαπωνικού του Κήπου βγάζει σε έναν άλλο πολύ διαφορετικό κήπο, με τη δικιά του ωστόσο κρυφή Νέα Ζωή. Το ιστορικό κτίριο του Ωδείου Αθηνών δεσπόζει με ευγένεια σε αυτήν την ανένταχτη γειτονιά, με τον ατημέλητο κήπο του να μπορεί μεν να κατηγορηθεί για παραίτηση αλλά να περιφρουρεί παράλληλα όσα μικρά και μεγάλα διαδραματίζονται στη ζωή των φοιτητών της Δραματικής Σχολής και των Μουσικών Σχολών του Ωδείου αλλά και των αποίκων που βρίσκουν στους χώρους του το ιδανικό έδαφος για τις δικές τους νέες αστικές παραστάσεις.

Φτάνοντας στο χαρακτηριστικό περιστύλιο του Ωδείου Αθηνών, που πάντα εντυπωσιάζει με την απλότητα μιας αισθητικής τόσο μακρινής και τόσο κοντινής στον χρόνο, δίπλα στην προτομή του πρώτου Διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, Φιλοκτήτη Οικονομίδη, παίρνουν ανάσες μεταξύ αυτοσχέδιων προπονήσεων οι άσημοι urban πρωταθλητές του skating, επιλέγοντας την επόμενη Spotify λίστα που θα επενδύσει μουσικά τα παζλ που συμπληρώνουν στον αέρα. Στην πίστα του περιστυλίου του Ωδείου Αθηνών δεν θα βρει εύκολα κανείς τις ορδές της πιτσιρικαρίας που ασκούνται και κοινωνικοποιούνται στις “hot” skating πιάτσες της Πλατείας Συντάγματος και του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, αλλά περισσότερο μοναχικούς νεαρούς, αγόρια και κορίτσια, που περιφέρονται μονήρεις πάνω στα ρουλεμάν τους υπό τους διασταυρούμενους ήχους του “Girls on the Hood” της Megan Thee Stallion και του «Νέα Ζωή 705» των Stereo Nova.

Τo ετερόκλητο αυτό skating soundtrack απορροφάται από το μουσικό σύννεφο ενός soundcheck γεμάτου bleeps από αυτά που μας έμαθαν για τα καλά οι Bicep τα τελευταία χρόνια – κι ας είναι μόλις δύο το μεσημέρι. Είναι η Κυριακή του μήνα που φέρνει στην πόλη το πρώτο απογευματινό techno Sunday, με τη σφραγίδα της ομάδας του Plisskën Festival. Τα EDEN Sunday Parties που θα λαμβάνουν χώρα κάθε δεύτερη Κυριακή στο Ωδείο Αθηνών, με καλεσμένους μερικούς από τους σημαντικότερους DJs και παραγωγούς της παγκόσμιας ηλεκτρονικής σκηνής του «τώρα» φιλοδοξεί να προτείνει ή να θυμίσει στην οξύμωρη διασκέδαση αυτής της πόλης ότι techno δεν είναι ανάγκη να ακούς μόνο τα ξημερώματα, μετά από δέκα ποτά, και ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να στηθεί μια πολύ casual, underground Ίμπιζα στο κέντρο της Αθήνας. Στο αίθριο του Ωδείου μπαινοβγαίνουν τεχνικοί φορτωμένοι ενισχυτές και εξοπλισμό, το pop–up cocktail bar του Bluebird της Ηπίτου στήνει την κάβα του, τα installations του Athens Digital Arts Festival παραμονεύουν το πρώτο σκοτάδι που έχει ξεκινήσει να έρχεται νωρίς.

Ο κόσμος που αρχίζει να καταφτάνει ήδη από τις τέσσερις το απόγευμα για το πρώτο EDEN Sunday της σεζόν είναι αρκετός και πυκνώνει όσο περνάει η ώρα και πλησιάζει η εμφάνιση των δύο μεγάλων ονομάτων του line–up του «σκοτεινού» Βέλγου Cabaret Nocturne και της Παλαιστίνιας Βασίλισσας της techno, Sama' Abdulhadi​. Η πρωτοπόρος DJ -η πρώτη γυναίκα που τόλμησε ή μπόρεσε να πρεσβεύσει το «σκληρό» τεσσάρι του techno ρυθμού στην Παλαιστίνη, βάζοντας τη Ραμάλα στον παγκόσμιο μουσικό dance χάρτη- δικαιώνει στο απόλυτο την καλλιτεχνική φήμη της αλλά και όλη της την περσόνα.

Με μπλουζάκι “Justice for Ζackie Oh” και ακτιβιστική αύρα - τι ακριβώς σημαίνει αυτό δύσκολα να το περιγράψει κανείς, το φωτογραφικό της πορτρέτο ωστόσο συνεισφέρει τις 1.000 λέξεις που του αναλογούν- εξυπηρετεί στο έπακρο την πολλαπλή σημειολογία που της προσδίδει ο συνδυασμός του φύλου της, της καταγωγής και της τέχνης της. Ενώ τα επιθετικά beats της σαρώνουν τον υπόγειο χώρο του Ωδείου από τις αναμνήσεις καλλιτεχνικών εκθέσεων και flea markets που τον συνοδεύουν στο μυαλό πολλών από εμάς και τον μεταμορφώνουν στο απόλυτο ηλεκτρονικό venue.

Παράλληλα η Κυριακή δικαιώνει κι αυτή τη δικιά της υστεροφημία - ως της πρώτης και της τελευταίας ημέρας της εβδομάδας, της ημέρας των μεγάλων αντιθέσεων, των φίλων και της μοναξιάς, της χαράς, του ενθουσιασμού και της ελευθερίας από τη μια, της μελαγχολίας από την άλλη.

Ενώ μέσα στο πλήθος χορεύει εκστασιασμένο από τις ριπές της Sama, στο αίθριο παρέες πίνουν χαλαρά το ποτό τους κουβεντιάζοντας, σε πλήρη αρμονία με την όγδοη βραδινή ώρα, λες και πράγματι βρίσκονται σε κάποιο ήσυχο μπαράκι, σκοτώνοντας τον κυριακάτικο χρόνο τους.

Κορίτσια, ζευγάρια και παρέες φωτογραφίζονται κάτω από τη νέον επιγραφή “Sundays Are For Lovers” -το moto των EDEN parties-, εβδομαδιαία πλάνα καταρτίζονται έξω από τις τουαλέτες, και ένα απόλυτα ευφορικό event ετοιμάζεται απρόθυμα να δώσει τη σκυτάλη στην πυκνή αλληλουχία ακόμα πέντε εργάσιμων.

Στο περιστύλιο του Ωδείου Αθηνών οι skaters έχουν φύγει αλλά η προτομή του Οικονομίδη είναι πάντα εκεί με ένα μειδίαμα στα βαμμένα από τον POSCA μαρκαδόρο κάποιου ανήσυχου νιάτου κίτρινα χείλη του. Εκείνος είναι πάντα εδώ και ξέρει ότι η Κυριακή δεν είναι μόνο η μέρα των αντιθέσεων. Αν τη χειριστείς σοφά, μπορεί να γίνει η μέρα της δικής σου ιαπωνικής ισορροπίας.