Το θαλάσσιο λιοντάρι που διαψεύδει την θεωρία ότι μόνοι οι άνθρωποι έχουν την αίσθηση του ρυθμού
Για αιώνες, οι άνθρωποιείμαστε περήφανοι για το αίσθημα του ρυθμού που έχουμε. Από τον Μπαχ μέχρι την Μπιγιονσέ, η ικανότητά μας να κινούμαστε στο ρυθμό της μουσικής θεωρείται όχι μόνο πολιτιστικό επίτευγμα, αλλά και γνωστικό, ένα χαρακτηριστικό του μοναδικά εξελιγμένου εγκεφάλου μας. Τα άλλα θηλαστικά, σύμφωνα με την κοινή πεποίθηση, μπορεί να ουρλιάζουν ή να γρυλίζουν, αλλά δεν μπορούν να νιώσουν τον ρυθμό.
Η ιδέα αυτή επικράτησε μέχρι που εμφανίστηκε η Ρόναν, ένα θαλάσσιο λιοντάρι με άψογο αίσθημα του ρυθμού, που την διαψεύδει.
Η Ρόναν που διασώθηκε στην Καλιφόρνια το 2009 ως μωρό και κρίθηκε ακατάλληλη για απελευθέρωση στη φύση. Δεν μπορεί να τραγουδήσει. Δεν μπορεί να μιλήσει. Αλλά μπορεί να κάνει κάτι που έχει μπερδέψει τους επιστήμονες: μπορεί να κρατήσει το ρυθμό.
Μέχρι πρόσφατα, πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι η ικανότητα να ακολουθεί κανείς το ρυθμό της μουσικής απαιτούσε έναν εγκέφαλο προσαρμοσμένο στην «φωνητική μίμηση». Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, ο συγχρονισμός της κίνησης με τον ήχο βασιζόταν στους ίδιους νευρικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούνται για την εκμάθηση και την μίμηση της ομιλίας.
Ωστόσο, οι θαλάσσιοι ελέφαντες δεν μιμούνται φωνές, γεγονός που θέτει τη Ronan σε αντίθεση με αυτή τη σχολή σκέψης. Πρώτα έκανε αίσθηση στους επιστήμονες το 2013, όταν κούνησε το κεφάλι της στο ρυθμό ποπ τραγουδιών και κρουστών. Ωστόσο, ορισμένοι υποστήριξαν ότι η ρυθμική της ικανότητα δεν ήταν τόσο καλή όσο των ανθρώπων, και αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιεί τους ίδιους υποκείμενους βιολογικούς μηχανισμούς.
Για τη νέα μελέτη, της δόθηκε ένα πιο αυστηρό τεστ. Της «ζητήθηκε» να συγχρονιστεί με κρουστικούς ρυθμούς σε τρία διαφορετικά τέμπο, δύο από τα οποία ήταν καινούργια για εκείνη. Εν τω μεταξύ, δέκα εθελοντές φοιτητές κούνησαν τα χέρια τους πάνω-κάτω ακολουθώντας τον ίδιο ρυθμό με το μετρονόμο. Η ακρίβεια και η συνέπεια της Ρόναν ήταν ίση ή και ανώτερη από τους καλύτερους ανθρώπους που κρατούσαν το ρυθμό.
«Η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς ένα κανονικό μοτίβο στο χρόνο, η ικανότητα να προβλέπει το επόμενο γεγονός στο μοτίβο και η ικανότητα να σχεδιάζει και να προσαρμόζει τις κινήσεις του σε αυτό το γεγονός όταν συμβαίνει. Είναι σχεδόν σαν προγνωστική ικανότητα — να ξέρεις τι θα συμβεί πριν συμβεί», είπε ένας από τους επιστήμονες.
Μέσα στο νέο data center και στα εργαστήρια του «Δημόκριτου», η ATHENS VOICE βλέπει πώς η έρευνα στην τεχνητή νοημοσύνη περνά από τους υπολογιστές στα αυτόνομα θαλάσσια σκάφη
Αυτό που χτες φαινόταν ριζοσπαστικό σήμερα είναι συντηρητικό. Κι αυτό που χτες φαινόταν απολύτως αποδεκτό και ανάξιο σημασίας σήμερα είναι το χειρότερο ταμπού.
Μια συζήτηση στον Φάρο του ΚΠΙΣΝ για τις μηχανές που μπορεί κάποτε να μη μας χρειάζονται, την αγάπη για την επιστήμη και το βάρος τού να γίνεσαι πρότυπο στα 15 σου
14°
