Το καταδυόμενο τρενάκι «τρόμου» του λούνα παρκ αποτελεί ένα αποτελεσματικό τρόπο για να απαλλαχθεί κανείς από τις πέτρες που έχει στα νεφρά, γι' αυτό όσοι βασανίζονται από νεφρολιθίαση, καλά θα κάνουν να κάνουν συχνά τέτοιες καταβάσεις (βέβαια, μετά μπορεί να χρειασθούν νευρολόγο…)! Οι Αμερικανοί ουρολόγοι που κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα, είναι οι νικητές του φετινού βραβείου Ig Ιατρικής.
Για 28η χρονιά, τα βραβεία Ig, γνωστά και ως «Νόμπελ του τρελού επιστήμονα», απονεμήθηκαν το βράδυ της Τετάρτης σε τελετή στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, όπως γίνεται κάθε χρόνο μερικές εβδομάδες πριν την απονομή των κανονικών Νόμπελ. Κάθε νικητής έχει 60 δευτερόλεπτα για να ευχαριστήσει το κοινό για το βραβείο του, ενώ ένα οκτάχρονο κοριτσάκι στη σκηνή δίπλα του φροντίζει να τον κρατήσει εντός χρονικών ορίων, φωνάζοντάς του «σε παρακαλώ σταμάτα, γιατί βαρέθηκα!».
Τα δέκα βραβεία Ig, που απονέμονται από το χιουμοριστικό επιστημονικό περιοδικό «Annals of Improbable Research», δίνονται σε αντισυμβατικές μελέτες και ανακαλύψεις -συχνά άχρηστες, αλλά ακόμη συχνότερα δημοσιευμένες σε σοβαρά επιστημονικά περιοδικά- που κάνουν τους ανθρώπους να γελάσουν, αλλά και να σκεφθούν πιο σοβαρά πάνω σε κάποιο θέμα.
Για παράδειγμα, ο καθηγητής Ιατρικής του πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν Ντέιβιντ Γουάρτινγκερ, που πήρε το Ig Ιατρικής, είχε πράγματι έναν ασθενή με πέτρα στα νεφρά, ο οποίος απρόσμενα την ξεφορτώθηκε στις διακοπές του, όταν ανέβηκε στο τρομακτικό τρενάκι "Big Thunder Mountain" στη διάρκεια μιας επίσκεψης στο πάρκο της Ντίσνεϊ στη Φλόριντα. Σύμφωνα με τη μελέτη, η πέτρα φεύγει καλύτερα (με πιθανότητα 64%) αν ο ασθενής κάθεται στην πίσω θέση του βαγονέτου από ό,τι στην μπροστινή (17%).
Το βραβείο Ιατρικής Εκπαίδευσης πήρε ένας Ιάπωνας γαστρεντερολόγος, ο δρ. Ακίρα Χοριούτσι, ο οποίος εφηύρε μια τεχνική αυτό-κολονοκόπησης με τη χρήση ενός μικρού ενδοσκοπίου. Όπως είπε, οι Ιάπωνες παραδοσιακά φοβούνται τις κολονοσκοπήσεις και με τη νέα μέθοδο θα έχουν την ευκαιρία να την κάνουν μόνοι στο σπίτι τους, νιώθοντας λιγότερο άβολα.
Το Ig Λογοτεχνίας δόθηκε στη μελέτη μιας Νεοζηλανδής ερευνήτριας πάνω στην απελπισία, την οποία προκαλούν τα εγχειρίδια οδηγιών που συνοδεύουν τα διάφορα καταναλωτικά προϊόντα (γι' αυτό, άλλωστε, συνήθως μένουν αδιάβαστα). Το βραβείο Διατροφής πήγε σε ένα Βρετανό αρχαιολόγο, ο οποίος υπολόγισε ότι από άποψη θερμίδων και θρεπτικής αξίας δεν αξίζει να τρώει κανείς ανθρώπινο κρέας σε σύγκριση με τα κρέατα άλλων ζώων (όπως είπε, έκανε την έρευνα περισσότερο για ρίξει φως στις αρχαίες κανιβαλιστικές πρακτικές των πρωτόγονων ανθρώπων, παρά για να συμβουλεύσει τους σημερινούς ανθρώπους…).
Το βραβείο Οικονομικών απονεμήθηκε σε ερευνητή που μελέτησε κατά πόσο είναι αποτελεσματικό να χρησιμοποιεί ένας εργαζόμενος κούκλες βουντού για να εκδικηθεί (τρυπώντας τις) το αφεντικό του. Συμπέρανε ότι όντως η εν λόγω πράξη ανακουφίζει με αποτελεσματικό τρόπο βραχυπρόθεσμα και χαρίζει ένα αίσθημα αποκατάστασης της δικαιοσύνης (αν και μακροπρόθεσμα καλύτερα να συζητήσει κανείς το θέμα με τον προϊστάμενό του…).
Το Ig Χημείας δόθηκε σε έρευνα για το κατά πόσο το ανθρώπινο σάλιο είναι καλό καθαριστικό για τις σκονισμένες επιφάνειες (είναι), το βραβείο Βιολογίας σε σουηδούς ερευνητές που έδειξαν ότι οι ειδικοί στα κρασιά μπορούν να καταλάβουν από τη μυρωδιά αν μια μύγα έχει πέσει μέσα σε ένα ποτήρι κρασί, ενώ το βραβείο Ειρήνης απονεμήθηκε σε ισπανούς επιστήμονες για την μελέτη τους με τον εύγλωττο τίτλο «Βρισιές και κατάρες την ώρα της οδήγησης», που δίνει συμβουλές πώς θα γίνουν πιο ειρηνικοί οι δρόμοι.
Μέσα στο νέο data center και στα εργαστήρια του «Δημόκριτου», η ATHENS VOICE βλέπει πώς η έρευνα στην τεχνητή νοημοσύνη περνά από τους υπολογιστές στα αυτόνομα θαλάσσια σκάφη
Αυτό που χτες φαινόταν ριζοσπαστικό σήμερα είναι συντηρητικό. Κι αυτό που χτες φαινόταν απολύτως αποδεκτό και ανάξιο σημασίας σήμερα είναι το χειρότερο ταμπού.
Μια συζήτηση στον Φάρο του ΚΠΙΣΝ για τις μηχανές που μπορεί κάποτε να μη μας χρειάζονται, την αγάπη για την επιστήμη και το βάρος τού να γίνεσαι πρότυπο στα 15 σου
13°
