Η Χαλκιδική της Αθηνάς και της Ελένης Ανδρεάδη

Το καλοκαίρι για εμάς θα είναι πάντα συνώνυμο με τη Χαλκιδική. Αυτές οι ατέλειωτες αμμουδιές έχουν χαραχτεί στην καρδιά. Πού αλλού έχουμε ξαπλώσει να κοιτάμε τα αστέρια τόσες ώρες; Σε ποιο άλλον τόπο ακούσαμε τόσες μαγικές μουσικές όσες στον Λόφο του Sani Festival; Πού αλλού αναζητήσαμε τη θαλπωρή του δάσους και τη μυρωδιά του πεύκου τόσο συχνά; Εδώ, στο κολπάκι της Κουτσουπιάς, γεννήθηκε και η ιδέα για την πρόσφατη και πρώτη συνεργασία μας σε σειρά παιδικών βιβλίων, όπου το βιβλίο συνδυάζεται με βιωσιμότητα και μουσική σύνθεση. Διότι όλα φάνταζαν εφικτά την ώρα που το φως του ήλιου άπλωνε ένα αχνό πέπλο πάνω από τον Όλυμπο απέναντί μας… Πόσες φορές έχουμε ξαναγεννηθεί, έχουμε δώσει υποσχέσεις που δεν κρατήσαμε με την μπουκαδούρα να δροσίζει τα μάγουλά μας, με μάρτυρα τη θάλασσα, λάδι, να σε προσκαλεί για μια τελευταία βουτιά; Η μυρωδιά του πεύκου στις ποδηλατάδες μέσα στο δάσος με παρέα τον εκκωφαντικό ήχο των τζιτζικιών, τα χρώματα του ουρανού στο ηλιοβασίλεμα και η ανυπομονησία να δούμε δελφίνια στον ορίζοντα μπροστά από τη σιλουέτα του Ολύμπου. Η δροσιά του γρασιδιού στην πλάτη μας καθώς ακούμε μουσική στον Λόφο της Σάνης, ξαπλωμένες στο χώμα, κοιτάζοντας το αυγουστιάτικο φεγγάρι, ανήκουν στις «στιγμές μας».

Το πρώτο πόδι καμαρώνει για τις ομορφιές του· αρκεί να δεις το Ποσείδι, όπου συναντά κανείς ένα θαύμα της φύσης, μια αμμώδη γλώσσα με παραλίες κι από τις δύο πλευρές της. Το δεύτερο πόδι, η Σιθωνία, σε καλεί ψιθυριστά να ανακαλύψεις τις αρετές του. Εκεί που δεν το περιμένεις αναδύεσαι  στην παραλία Καβουρότρυπες, σε ένα άγνωστο, σεληνιακό τοπίο ή στη μεγάλη παραλία της Τρανής Αμμούδας και στη Συκιά, που θα βρει κανείς το πιο γλυκό ταβερνάκι της εφηβείας μας λίγα βήματα από την άμμο. Αν η Κασσάνδρα περηφανεύεται για τις ομορφιές της, ενώ η Σιθωνία τις ψιθυρίζει, πλησιάζοντας προς το τρίτο πόδι, προσεγγίζεις κάτι που καταλαβαίνεις πως είναι μυστικό. Ιερό μυστικό για τους ντόπιους, η Αμμουλιανή, απέναντι από την Ουρανούπολη και τα Γαϊδουρονήσια, ένα σύμπλεγμα νησιών, κρυμμένα διαμάντια.

Τυχερές που από παιδιά το μπλε και πράσινο της Χαλκιδικής ζει μέσα μας. Που μεγαλώσαμε με τα νερά γεμάτα ψάρια, αχινούς και χταπόδια, και το δάσος να δεσπόζει πάνω μας υγιές. Ευγνωμοσύνη, Χαλκιδική μας. Ευγνωμοσύνη και μια ευχή, η φύση σου πάντα να ευεργετεί άλλα παιδιά, επόμενες γενιές, αν οι άνθρωποι σου το επιτρέψουμε.

*Η Αθηνά Ανδρεάδη είναι μουσικός και η Ελένη Ανδρεάδη συγγραφέας.