Η Άνδρος του Μπάμπη Ζιντίλη

Αν μιλάμε για το αγαπημένο μου νησί, στο οποίο τα τελευταία 7 χρόνια τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο θα βρεθώ εκεί, μιλάμε σίγουρα για την Άνδρο. Το αγαπώ πολύ αυτό το νησί… Για τους ανθρώπους του, γιατί έχει πολλά κρυφά σημεία για τα οποία πρέπει να ψαχτείς γερά για να τα βρεις –ρωτάω τους ντόπιους, τον μανάβη, τον ψαρά–, γιατί όταν τα βρίσκεις πάντα σε αποζημιώνουν, γιατί ακόμα διατηρεί χαλαρούς ρυθμούς, χωρίς αυτό να σημαίνει πως άμα θες δεν μπορείς να ζήσεις και πιο έντονα. Σε όλα τους όμως έχουν ακόμα ποιότητα, είτε φας σε ένα ταβερνάκι που μαγειρεύει μια γιαγιά είτε πιεις ένα ποτό στο κοσμικό μπαρ της Χώρας.

Για χαλαρή απογευματινή βόλτα θα πάω στη Χώρα και στα παλιά Χασάπια, όπως τα λέγανε οι παλιοί Ανδριώτες, στο Νeo Βar. Η καλύτερη pizza του νησιού μαζί με προσεγμένα cocktails. Δεν χάνεις πουθενά!

Αν σε ενδιαφέρει να ζήσεις μια πραγματικά νησιώτικη εμπειρία προτείνω ανεπιφύλακτα τη βαρκάδα με τον καπετάνιο Γιώργο Μαμάη, που θα τον βρεις στο λιμάνι του Μπατσιού. Βουτιές, παιχνίδια, όμορφες εικόνες, με αποκορύφωμα το να ψαρεύεις αχινούς και μετά από λίγο να τους απολαμβάνεις στο κατάστρωμα με λεμονάκι και κρασάκι. Μοναδικές στιγμές!

Αν βρίσκομαι τη συγκεκριμένη ημέρα στο νησί θα επισκεφθώ σίγουρα το πανηγύρι στη Βουρκωτή. Από τα πιο ψηλά σημεία στο νησί. Νομίζω γύρω στα 900 μέτρα είναι το υψόμετρο. Θέα, παραδοσιακή μουσική, ντόπια προϊόντα και πολύ δροσιά. Θέλει μπουφανάκι.

Για ένα ωραίο μπάνιο προτείνω την παραλία της Πλάκας. Έχει κάτι τρομερά μικρά σπιτάκια που τα χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια οι ψαράδες για να προφυλαχθούν όταν ανέβαζε καιρό η θάλασσα. Τώρα έχουν διαμορφωθεί σε πανέμορφα παραθεριστικά σπίτια. Αξίζει την επίσκεψη.

Όσο για την αγαπημένη μου ταβέρνα στο νησί είναι η Αγιά Μαρίνα στο Στιβάρι. Ταυτισμένη, θα έλεγα, με τα παιδικά μου χρόνια. Πλαστική καρέκλα, το κύμα να σου έρχεται στα πόδια, καλαμαράκι και ουζάκι. Τι άλλο αναζητάς στις στιγμές της καλοκαιρινής σου ξεγνοιασιάς, αν όχι μνήμες;

*O Μπάμπης Ζιντίλης είναι pastry chef.