Η Κάρπαθος του Χάρη Νικολακάκη

Δεν είμαι από εκείνους που πηγαίνουν κάθε χρόνο διακοπές στο ίδιο μέρος. Υπάρχουν όμως προορισμοί που η επιστροφή είναι μονόδρομος. Ένας απ’ αυτούς είναι η Κάρπαθος.

Η πρώτη επαφή ήταν τον Αύγουστο του 2017. Προσγειωθήκαμε στο νησί (προτιμήστε το αεροπλάνο, αν θέλετε να κερδίσετε μια ολόκληρη μέρα ταξιδιού) χωρίς να ξέρουμε πολλά πράγματα γι’ αυτό. Εκεί η υπεύθυνη της εταιρείας ενοικίασης αυτοκινήτων μάς παρέδωσε το μικρό Cinquecento μαζί μ’ έναν χάρτη του νησιού, όπου άρχισε να βάζει Χ σε διάφορα σημεία. «Όπου Χ μην επιχειρήσετε. Είναι χάλια ο δρόμος, δύσκολα πάει κόσμος», μας είπε. Με το που μπαίνουμε στο αυτοκίνητο, ανοίγω τον χάρτη και λέω στη συνοδοιπόρο μου σε όλα, Ειρήνη: «Κοίτα τι καλή κυρία. Μας σημείωσε όλες τις παραλίες που θα πάμε». Έτσι έγινε.

Βασικά, η Κάρπαθος είναι δύο νησιά σε ένα. Από τη μια πλευρά είναι ο τουριστικά αναπτυγμένος νότος, με πράσινο, οργανωμένες παραλίες, μπαρ κ.λπ., και από την άλλη ο τραχύς, βραχώδης βορράς. Οπωσδήποτε να επισκεφθείτε την πιο φημισμένη παραλία του νησιού, τα υπέροχα Άπελλα, με τα γαλαζοπράσινα νερά και το επιβλητικό πευκόφυτο βουνό να κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα. Επίσης, επιβάλλεται μια βουτιά στην Κυρά Παναγιά – περισσότερος κόσμος και το ομώνυμο εκκλησάκι στην κορυφή του λόφου. Τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά όμως βρίσκονται στο βορρά: Άγιος Φωκάς και Νάτι. Ο χωματόδρομος, δύσκολος (εξαρτάται πάντοτε κι από το πόσο έβρεξε την προηγούμενη χρονιά) και σίγουρα θα συνιστούσα τζιπ (κάτι ήξερε η κυρία). Επίσης, καλό είναι να γνωρίζετε ότι το «10 λεπτά δρόμος» των ντόπιων είναι τουλάχιστον 40 λεπτά δύσκολος χωματόδρομος, ανέβα βουνό, κατέβα βουνό. Αλλά στο τέλος… τα ξεχνάς όλα. Ο Άγιος Φωκάς έχει και δύο ταβέρνες και μερικές ξαπλώστρες για όποιον θέλει. Συνήθως κόσμο δεν έχει, αλλά γι’ αυτό θα πας εκεί. Και η Νάτι; Εκεί είναι άλλο πράγμα. Μεγάλη παραλία με μικρό σκουρόχρωμο βότσαλο, βαθιά πεντακάθαρα νερά, βράχοι και το απόλυτο τίποτα. Εσύ, ο ήλιος, ο άνεμος και τα βότσαλα. Ναυαγός στον παράδεισο.

Εκεί, στα βόρεια του νησιού βρίσκεται και η παραδοσιακή Όλυμπος – το χωριό όπου ο χρόνος έχει σταματήσει πολλά χρόνια πίσω. Οι περισσότεροι έρχονται για ημερήσια εκδρομή, αλλά για εμάς ήταν η βάση μας (και τη δεύτερη φορά στο νησί, το 2021). Αν μείνετε στο ξενοδοχείο Αρχιπέλαγος της κυρίας Ευγενίας, θα ανακαλύψετε το πιο ωραίο μπαλκόνι του νησιού, με θέα την εντυπωσιακή βραχώδη ακτογραμμή, τη θάλασσα και τα σύννεφα που πηγαινοέρχονται ασταμάτητα στην απέναντι βουνοκορφή. Χάσιμο. Και για φαγητό, λίγο πιο πάνω, στον Μύλο, με την ίδια συγκλονιστική θέα για τα μάτια –και bonus την τοπική σπεσιαλιτέ, τις μακαρούνες, για την… ψυχή. Εικόνες και αισθήσεις που θα σας συντροφεύουν για πάντα.

* Ο Χάρης Νικολακάκης είναι διευθυντής των εκδόσεων BELL