17°
Είμαι ο Αλέξανδρος Χριστοδούλου και θα προσδιοριζόμουν ως διαβητικός πατέρας, τριαθλητής και επιχειρηματίας. Αγαπώ την Ελλάδα και τα υπέροχα νησιά της, αλλά αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο θα επέλεγα σίγουρα την Κάρπαθο.
Το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων είναι ένα από τα μέρη με τον περισσότερο αέρα στον κόσμο. Από μικρός ήμουν παθιασμένος με το windsurf και τελικά βρέθηκα να παντρεύομαι γυναίκα από τον παράδεισο του windsurf.
Το νησί είναι ο τέλειος αθλητικός αλλά και οικογενειακός προορισμός. Όταν μια φορά πήγα και δεν φυσούσε, γύρισα όλο το νησί και ανακάλυψα ομορφιές που δεν περίμενα. Έμεινα έκπληκτος με τις παράλιες, με τα διαυγή τιρκουάζ νερά που θυμίζουν καρτ-ποστάλ. Στις αγαπημένες μου παραλίες συγκαταλέγονται ο Διακόφτης, η Αχάτα και η Κυρά Παναγιά. Εάν βέβαια έχεις την ευκαιρία να επισκεφθείς το νησί με σκάφος, τότε οι επιλογές είναι αμέτρητες.
Η Κάρπαθος έχει έντονη γραφικότητα. Ειδικά η Όλυμπος, είναι ένα υπέροχο χωριό που σου θυμίζει τις ρίζες τις χώρας μας. Χτισμένο αμφιθεατρικά στο βουνό, με ζωηρά χρώματα στα σπίτια και θέα το απέραντο γαλάζιο μπορεί να σε μαγέψει στο λεπτό.
Το πιο ωραίο όμως χαρακτηριστικό της Καρπάθου είναι το φαγητό! Έχω βέβαια κάποιους περιορισμούς λόγω διαβήτη αλλά το Freestyle Libre με έχει βοηθήσει πολύ στο να παρακολουθώ τη γλυκόζη μου όποτε θέλω, όπου κι αν βρίσκομαι. Έτσι μπορώ να υποκύπτω χωρίς άγχος στις ωραιότατες μακαρούνες της Καρπάθου, τις γεμιστές κολοκυθοκορφάδες, τις σπιτικές κοπέλες, το λαχταριστό βυζάντι και το γνωστό οψιμοτύρι τους!
Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρω είναι ότι οι Καρπάθιοι είναι τρομερά φιλόξενοι και πρόθυμοι να βοηθήσουν. Αν πάτε Αύγουστο μάλλον θα ακούτε παντού Αγγλικά αφού είναι η εποχή που όλοι οι ομογενείς από τις Η.Π.Α. έρχονται στην πατρίδα για διακοπές -και γιατί όχι να βρούνε και ταίρι για τα παιδιά τους!
Η ζωή του σαν σκηνή – τώρα στη «Τζένη Τζένη» του Νίκου Καραθάνου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μια αναμέτρηση με την κλασική ταινία της Φίνος Φιλμ
Τα best of the best της φετινής διοργάνωσης στην Τεχνόπολη με θέμα «Meta-Morphosis»
Μια συζήτηση για τους πρόσφυγες και το πώς το σινεμά μπορεί να σε κάνει να δεις αλλιώς τον «ξένο»
Η επιμελήτρια Κατερίνα Νικολάου μάς μιλάει για την ευθραυστότητα και την ευαλωτότητα μέσα στην τέχνη
Χωρίς αυστηρό πρόγραμμα αλλά με διάθεση για εξερεύνηση, μέσα από βόλτες και γεύσεις, αποκαλύπτεται η αυθεντική ψυχή ενός τόπου που αντιστέκεται στον χρόνο
Η ζωή του μοιάζει με σενάριο. Έχτισε μια πορεία χωρίς shortcuts, γεμάτη δουλειά και ρίσκο. Σήμερα, με ρόλους που «δαγκώνουν», δηλώνει παρών.
