Τα ευρήματα της έρευνας της Opinion για τη Θεσσαλονίκη, το αεράκι αισιοδοξίας που αποκαλύπτεται, η σύγκριση με τη δεύτερη πόλη του Βελγίου, την Αμβέρσα
Τα καλά νέα: Το 79,1% των Θεσσαλονικέων θεωρεί ότι το μετρό βελτίωσε την ποιότητα ζωής και το 79% πως διευκόλυνε τη μετακίνηση και ανακούφισε το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης. Το 40,1% πιστεύει πως το Flyover είναι χρήσιμο έργο και καλώς υλοποιείται, ενώ το 23%, επίσης, παραδέχεται τη χρησιμότητά του, απλά λέει πως καλό θα ήταν το έργο να ξεκινούσε μετά την πλήρη λειτουργία του μετρό. Μόνο ένα 14,8% διατείνεται ότι δεν χρειαζόταν.
Στα σχετικά τώρα με τον δήμαρχο Αγγελούδη: Το 69% έχει θετική άποψη και 71,7% θεωρεί το μέχρι σήμερα έργο του καλύτερο από του πρώην δημάρχου, Κωνσταντίνου Ζέρβα. 74,5% θεωρεί τον Αγγελούδη γνώστη των προβλημάτων της πόλης, 66,1% πως έχει συγκροτημένη άποψη για τις ανάγκες της Θεσσαλονίκης,65,3% παραδέχεται ότι είναι προσιτός και φιλικός στους δημότες, δραστήριος και αποφασιστικός λέει το 64,5%, διεκδικητικός το 48,9%, με εμπειρία και γνώση διοίκησης το 58,2% και αποφασιστικός- δραστήριος το 60,1%.
Όλα τα παραπάνω συνδυαστικά με τις επιμέρους επιδόσεις, τονώνουν την αισιοδοξία των Θεσσαλονικέων για την πορεία της ζωής τους στην πόλη: Το 35,3% δηλώνει ότι αισιοδοξεί αρκετά, 8,3% αισιοδοξεί πολύ, λίγο μόνο αισιόδοξο δηλώνει το 39,3% και μόνο ένα 11,6% τα βλέπει όλα γκρίνια, τέλμα και μαύρη μαυρίλα πλάκωσε και άλωσε τον Πύργο!
Τα παραπάνω στοιχεία, μέρος της έρευνας για τη Θεσσαλονίκη που διεξήγαγε η Opinion για το iefimerida, μαρτυρούν πως η υλοποίηση των μεγάλων έργων, μαζί με την ικανοποίηση από τις παρεμβάσεις της Δημοτικής αρχής, φορτίζουν το θετικόμετρο και κατεβάζουν στο ναδίρ την γκρίνια, που ειδικά τα τελευταία χρόνια κινδυνέψαμε να την αναγάγουμε σε κορυφαίο και κυρίαρχο σπορ.
Προσωπικά, δεν χρειαζόμουν τα στοιχεία της έρευνας, καιρό τώρα οσφραίνομαι το αισιόδοξο αεράκι που θροΐζει στη Θεσσαλονίκη καθημερινά και ας επιμένουν οι Μιρλιτέρ (πολεμιστές της μίρλας) να καλλιεργούν κλίμα εμφυλιοπολεμικό. Είναι λίγοι, που απλώς παράγουν πολλαπλάσιο αριθμητικάθόρυβο, όμωςη Θεσσαλονίκη βρίσκει βηματισμό, εξού και τολμώ να ονειρεύομαι το επόμενο στάδιο.
Το οποίο είναι ούτε Αθήνα, ούτε Βαρκελώνη, ούτε Βερολίνο, αλλά Αμβέρσα, Αμβέρσα, Αμβέρσα, και να τι εννοώ: Η δεύτερη πόλη του Βελγίου, με νερά και δυναμικό λιμάνι όπως η Θεσσαλονίκη, πανεπιστήμιο και άλλα κοινά με τη δική μας (νεανική και πρωτοπόρα), ποτέ δεν αλληθώρισε προς τις Βρυξέλλες. Προτιμώντας να επενδύσουν σε ένα άλλο προφίλ, οι Αμβερσιανοί ξεπέρασαν την πρωτεύουσα στους δείκτες βιωσιμότητας, φιλικότητας προς τον πολίτη, ευχάριστης καθημερινότητας και λειτουργικής δημόσιας διοίκησης. Σήμερα η Αμβέρσα του Μαρτίν Μαρτζιελά, της μόδας και της τέκνο, είναι πέμπτη στον πίνακα με τις πόλεις που προσφέρουν ποιότητα ζωής, σημειώνοντας χάι σκορ στους δείκτες ευτυχίας που ρυθμίζονται από τις επιδόσεις στη διακυβέρνηση, το περιβάλλον, την οικονομία, την υγεία και την κινητικότητα. Τα στοιχεία της Αμβέρσας, αντλημένα από το Ινστιτούτο για την Ποιότητα Ζωής που παρακολούθησε τους παραπάνω δείκτες αναδεικνύοντας τις 31 «χρυσές πόλεις» με τις καλύτερες επιδόσεις, με κάνουν να ονειρεύομαι μια Θεσσαλονίκη - Αμβέρσα, παρά μια πόλη που όσο και να προσπαθεί δεν θα πιάσει ποτέ τα στάνταρ της Αθήνας. Τα οποία βρίσκω ότι δεν τα έχουμε ανάγκη, ήμασταν πάντα κάτι άλλο εδώ επάνω, και κάτι ακόμα καλύτερο αισιοδοξώ ότι θα γίνουμε.
18°
