Κυνηγά ψάρια μέχρι να κάνουν εμετό – Η παράξενη τεχνική του Μπαμπλς
Τα περισσότερα δελφίνιακυνηγούν ψάρια για να τα καταβροχθίσουν. Ο Μπαμπλς, ένα ρινοδέλφινο που ζει στα ανοιχτά της ανατολικής Αυστραλίας, φαίνεται πως έχει ανακαλύψει μια διαφορετική και αρκετά παράξενη μέθοδο: καταδιώκει τα ψάρια μέχρι να αποβάλουν το τελευταίο τους γεύμα και στη συνέχεια το τρώει.
Την ασυνήθιστη διατροφική συμπεριφορά περιγράφει μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου στο επιστημονικό περιοδικό «Ecology and Evolution».
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι πρόκειται για μία από τις πρώτες λεπτομερείς καταγραφές κλεπτοπαρασιτισμού στα κητώδη, δηλαδή κλοπής τροφής από άλλο ζώο. Στην κατηγορία των κητωδών ανήκουν τα δελφίνια, οι φάλαινες και οι φώκαινες.
Είκοσι καταδιώξεις και 11 επιτυχημένα γεύματα
Η θαλάσσια επιστήμονας Έιζια Άρμστρονγκ από το Πανεπιστήμιο Σάνσαϊν Κόουστ της Αυστραλίας πληροφορήθηκε για πρώτη φορά την ύπαρξη του Μπαμπλς το 2017, όταν παρακολούθησε βίντεο με την αντισυμβατική τεχνική αναζήτησης τροφής του.
Από τον Ιούνιο του 2021 έως τον Οκτώβριο του 2025, η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε κάμερες GoPro για να καταγράψει τη συμπεριφορά του κοντά στο νησί Λέιντι Έλιοτ, μια κοραλλιογενή νησίδα στο νότιο άκρο του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, ανατολικά της Κουίνσλαντ.
Ο Μπαμπλς, ένα ενήλικο αρσενικό δελφίνι που έχει πάρει το όνομά του από τους κατοίκους της περιοχής, κολυμπούσε ανάμεσα σε κοπάδια ψαριών του είδους bigeye trevally. Αντί να επιχειρεί να φάει τα ίδια τα ψάρια, απομόνωνε ένα από αυτά και το καταδίωκε μέχρι εκείνο να κάνει εμετό.
Στη συνέχεια εγκατέλειπε την καταδίωξη και κατανάλωνε την τροφή που είχε αποβάλει το ψάρι. Επαναλάμβανε τη διαδικασία αρκετές φορές στην ίδια εξόρμηση, πραγματοποιώντας έως και δέκα καταδιώξεις μέσα σε 30 λεπτά.
Οι επιστήμονες κατέγραψαν συνολικά 20 προσπάθειες αναζήτησης τροφής. Στις 11 από αυτές ο Μπαμπλς κατάφερε να φάει το γεύμα που είχε αποβάλει το καταδιωκόμενο ψάρι.
Τα πλάνα αποκάλυψαν ακόμη ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Πριν πλησιάσει τα κοπάδια, ο Μπαμπλς παρήγαγε χαρακτηριστικούς ήχους κλικ και κουνούσε το κεφάλι του από τη μία πλευρά στην άλλη.
Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι μπορεί να χρησιμοποιεί τον ηχοεντοπισμό του για να διαπιστώνει ποια ψάρια έχουν γεμάτο στομάχι και, επομένως, μπορούν να του προσφέρουν μεγαλύτερη ποσότητα τροφής.
«Ο ηχοεντοπισμός επιτρέπει στα δελφίνια να διακρίνουν μικρές διαφορές στο σχήμα, στο μέγεθος και στη δομή των στόχων τους», εξήγησε η Έιζια Άρμστρονγκ. Επομένως, το δελφίνι θα μπορούσε να χρησιμοποιεί αυτή την ικανότητα για να επιλέξει το ψάρι που θα του εξασφαλίσει το καλύτερο γεύμα.
Κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, ο Μπαμπλς παρήγαγε επαναλαμβανόμενα κλικ και ήχους χαμηλής συχνότητας. Οι ήχοι ενδέχεται να φόβιζαν το ψάρι και να προκαλούσαν τον εμετό.
Υπάρχει, ωστόσο, και μία διαφορετική εξήγηση: το ψάρι μπορεί να απέβαλλε το περιεχόμενο του στομάχου του ως αντιπερισπασμό, προκειμένου να ξεφύγει και να αποφύγει να γίνει το ίδιο γεύμα του δελφινιού.
Γιατί προτιμά τον εμετό από τα ίδια τα ψάρια
Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα πώς αναπτύχθηκε η συγκεκριμένη συμπεριφορά. Μια πιθανότητα είναι ότι ο Μπαμπλς αρχικά προσπαθούσε να φάει τα ψάρια, αλλά όταν ένα από αυτά έκανε εμετό, έμαθε να εκμεταλλεύεται την ευκολότερη πηγή τροφής.
Τα ψάρια που κυνηγά μπορούν να φτάσουν σε μήκος περίπου 84 εκατοστών. Η κατανάλωσή τους απαιτεί χρόνο και ενέργεια, ενώ η τροφή που αποβάλλουν αποτελεί ένα πολύ πιο εύκολο γεύμα, σύμφωνα με τη θαλάσσια βιολόγο Βίβιαν Φορουγκιράντ από το Πανεπιστήμιο Τέξας A&M, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Η θαλάσσια βιολόγος και υποβρύχια φωτογράφος Τζασίντα Σάκλετον, μέλος της ερευνητικής ομάδας, περιέγραψε ότι μετά το γεύμα ο Μπαμπλς συχνά στρέφει το κεφάλι του προς το μέρος της και παράγει ένα παρατεταμένο κλικ, σαν να επιδεικνύει το κατόρθωμά του.
Δεν είναι όλοι πεπεισμένοι ότι τα πλάνα αποδεικνύουν πως το δελφίνι καταδιώκει συνειδητά τα ψάρια με σκοπό να προκαλέσει τον εμετό τους.
Ο θαλάσσιος βιολόγος Τζέισον Μπρουκ από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Στίβεν Φ. Όστιν θεωρεί ότι οι επανειλημμένες καταγραφές αποτελούν ισχυρή ένδειξη πως δεν πρόκειται για μια τυχαία, ευκαιριακή συμπεριφορά. Τονίζει, όμως, ότι είναι πρόωρο να αποδοθεί συγκεκριμένη πρόθεση στο ζώο.
«Δεν μπορούμε ακόμη να πούμε ότι το δελφίνι καταδιώκει το ψάρι επειδή περιμένει ότι αυτό θα κάνει εμετό», ανέφερε.
Ο κλεπτοπαρασιτισμός έχει καταγραφεί σε πολλά ζώα και ιδιαίτερα στα πτηνά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι φρεγάτες, που έχουν χαρακτηριστεί «πειρατές του ουρανού» επειδή κλέβουν συστηματικά τροφή από άλλα πουλιά.
Στα κητώδη, όμως, η συμπεριφορά είναι δύσκολο να παρατηρηθεί. Μία από τις ελάχιστες προηγούμενες καταγραφές προέρχεται από τη θαλάσσια βιολόγο Τζάνετ Μαν του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν, η οποία είχε περιγράψει δελφίνι να κλέβει ψάρια από κορμοράνους.
Οι ερευνητές θεωρούν ότι τόσο ο κλεπτοπαρασιτισμός όσο και άλλες ασυνήθιστες τεχνικές αναζήτησης τροφής πιθανότατα εμφανίζονται συχνότερα στα κητώδη, αλλά παραμένουν ανεπαρκώς καταγεγραμμένες.
Ο θαλάσσιος βιολόγος Ρόμνεϊ Έντουαρντς-Φράνσις επισημαίνει ότι η παρακολούθηση των ζώων κάτω από το νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα παραμένει δύσκολη. Ο συνδυασμός υποβρύχιων ερευνών με νέες τεχνολογίες, όπως τα drones, θα μπορούσε να προσφέρει πληρέστερη εικόνα της συμπεριφοράς τους.
19°
