Ο ηθοποιός Νίκος Κοσώνας μας ξεναγεί στη δική του Αθήνα

Τον μάθαμε μέσα από τη «Γη της Ελιάς» -μια σειρά που αγαπήθηκε πολύ- αλλά ο Νίκος Κοσώνας έχει να δείξει πολλά περισσότερα από έναν μόνο ρόλο. Είναι ένας νέος ηθοποιός που προσπαθεί να κάνει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο και όπως φαίνεται του βγαίνει. Χωρίς να «φωνάζει», χωρίς να στηρίζεται σε έτοιμες ταμπέλες (ούτε καν στο γνωστό επώνυμο της μητέρας του, Δάφνης Μπόκοτα), ο Νίκος έχει αρχίσει να ξεχωρίζει αθόρυβα, μέσα από δουλειά, ρυθμό και μια καθημερινότητα που συνδυάζει γυρίσματα, κιθάρα, βόλτες με τον σκύλο του και πολλούς –όπως μας λέει- καφέδες. Στην κουβέντα μαζί του δεν υπάρχουν «μεγάλες δηλώσεις», μόνο μικρές λεπτομέρειες που δείχνουν έναν άνθρωπο που πατάει γερά στα πόδια του, είτε βρίσκεται μπροστά στην κάμερα είτε όχι. Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα.

Συνέντευξη στον Νίκο Κοσώνα

Μία τυπική ημέρα του Νίκου Κοσώνα
Ξύπνημα. Η ώρα ποικίλλει ανάλογα τα tasks. Καφές η καφέδες (2) για να πάρει μπρος το «μηχάνημα». Γυμναστική μιάμιση ώρα, ετοιμασίες μεσημεριανού (δεν τρώω πρωινό σχεδόν ποτέ), γύρισμα η πρόβα. Ανάλογα τα περιθώρια, παίζω κιθάρα η διαβάζω. Μουσική παίζει συχνά στο background. Όταν «παράξω» αυτά που θέλω ξεκουράζομαι με δείπνο και ταινία ή ένα ποτό.

Τι έχεις σπουδάσει;
Φυσική (μέχρι λίγο πριν το τέλος) και υποκριτική μέχρι το τέλος. Αν υπάρχει τέλος στη σπουδή.

Έχεις παρατσούκλι;
Στα εφηβικά μου χρόνια, «Κοσωνίτο».

Περίγραψέ μου τον εαυτό σου με 3 λέξεις.
Πειθαρχημένος, τίμιος, ευγενικός

Ένα χρώμα που σε περιγράφει. 
Μωβ

Ένα (guilty) pleasure.
Παγωτό. Πολύ.

Αν διάλεγες μία σούπερ δύναμη, ποια θα ήταν αυτή;
Πολλές θέλω! Να πετάω, να μιλάω στα ζώα, να μπορώ να γίνομαι αόρατος!

Η λέξη/φράση που χρησιμοποιείς πιο συχνά.
Ευχαριστώ.

Η αγαπημένη σου ταινία/ η αγαπημένη σου σειρά.
Χάρι Πότερ.

Αγαπημένο σου τραγούδι.
Δεν μπορώ να πω θα αδικήσω τόσα.

Με ποιον/ α ηθοποιός θα ήθελες να συμπρωταγωνιστήσεις;
Με τον Άντονι Χόπκινς.

Αγαπημένη σκηνή από τη Γη της Ελιάς.
Το φιλί της ζωής στη Βασιλική στη βάρκα.

Ο αγαπημένος σου χαρακτήρας στη Γη της Ελιάς.
Πότης μόνο.

Η τελευταία κλήση στο κινητό σου και το τελευταίο μήνυμά σου. 
Η μάνα μου και τα δύο για οδοντίατρο. Ξενέρωτο λίγο.

Σε τι μοιάζεις στη μαμά σου και σε τι στον μπαμπά σου;
Στις μουσικές προτιμήσεις στη μαμά και στα αναγνώσματα στον μπαμπά.

Ήθελαν να γίνεις ηθοποιός;
Όχι, φοβόντουσαν την αστάθεια του επαγγέλματος και τις δυσκολίες του χώρου.

Με τι ασχολιόσουν πριν; 
Σπούδαζα Φυσική.

Η πιο συχνή βόλτα με τον σκύλο σου, τον Μπόνο. 
Στο βουνό της Πεντέλης.

Η πρώτη σου δουλειά; 
Σερβιτόρος το καλοκαίρι. Έχω ιδρώσει 3 καλοκαίρια. Respect σε ολα τα «παιδιά» που το κάνουν. Ως ηθοποιός, το “The light of Apollo”. Μια performance για τη γέννηση του Aπόλλωνα στο ξενοδοχείο Κalesma στη Μύκονο. Ξεκίνησαν οι πρόβες ελάχιστα πριν ξεκινήσω γυρίσματα για τη Γη της Ελιάς και πριν τελειώσω το Ωδείο Αθηνών. Ήταν η πιο πυκνή περίοδος της ζωής μου, γιατί ετοίμαζα 3 παραστάσεις για πτυχίο στη δραματική σχολή, την παράσταση στη Μύκονο και το γύρισμα στην Κύπρο. Μάιος του 2023, αξέχαστος.

Τι σου λείπει από την Αθήνα των παιδικών σου χρόνων; 
Η ανεμελιά, το μπασκετάκι στα σχολεία που για να μπούμε πηδούσαμε τα κάγκελα.

Ποιος μουσικός θα ήθελες να γράψει το σάουντρακ της πόλης; 
Ο Λουντοβίκο Εϊνάουντι.

Ο αγαπημένος σου αθηναϊκός ήχος/θόρυβος; 
Το κελάηδισμα στα δέντρα πριν «ξυπνήσει» η πόλη

Η καλύτερη θέα στην Αθήνα; 
Απαντώντας συναισθηματικά, από την Πεντέλη.

Μια συναυλία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ; 
Του Ραματσότι, μια μέρα πριν δώσω εξετάσεις για τη δραματική σχολή. Είχαμε πάει με τη μητέρα μου.

Ποιο είναι το καλύτερο μέρος της πόλης για να βάλεις τα κλάματα; 
Όλα καλά είναι αν το χρειάζεσαι… κάπου κοντά σε πλανόδιο μουσικό πάντως είναι άλλο πράγμα.

Μια «μόδα» που δεν συμπάθησες ποτέ; 
Δεν συμπαθώ τα γκράφιτι που είναι μονό ταγκιές χωρίς αφήγηση.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος; 
Ο θάνατος. Γιατί γιορτάζω τη ζωή, χαίρομαι που ζω, προσπαθώ να το θυμάμαι και να μη το παίρνω ως δεδομένο.

Πότε και πού ένιωσες πραγματικά ευτυχισμένος/-η; 
Αρκετά συχνά! Για μένα ευτυχία είναι στιγμές. Ένα γιασεμί που θα τρυπώσει στο ρουθούνι σου ενώ κοιτάς μην πατήσεις τσίχλα στο πεζοδρόμιο είναι αρκετό για να με κάνει ευτυχισμένο. Παρ’ ολ’ αυτά, πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που το πλάθεις. Όταν πηγαίνουμε ταξίδι για παράδειγμα είμαστε σε zone που επιτρέπει την ευτυχία να μας αγγίξει περισσότερο. Είμαστε πιο ανοιχτοί και πιο αισιόδοξοι.

Τι κάνει κάποιον Αθηναίο; 
Το να μη φρικάρει στο μετρό.

Ποιο είναι το χειρότερο είδος Αθηναίου; 
Ο αγενής και ο βρόμικος (που βρομίζει εαυτόν και πόλην).

Τα 3 πράγματα που αν έλειπαν θα έκαναν την Αθήνα λίγο ομορφότερη. 
Κίνηση, κίνηση, κίνηση.

Τα 3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στην πόλη. 
Η ποικιλία της, οι βόλτες στην Πλάκα και στην Αρεοπαγίτου, το ζεστό κουλούρι και η καρύδα.

Ποιο είναι το χειρότερο είδος γείτονα; 
Ο ασεβής, ο φασαριόζος, ο κουτσομπόλης… έχει πολλά.

Αν γινόσουν δήμαρχος για μια μέρα, τι θα έκανες πρώτο;
Θα ενίσχυα τη συγκοινωνία και το πράσινο της πόλης. Χρειαζόμαστε χώρο και φύση.

Το καλύτερο σύνθημα που έχεις δει σε αθηναϊκό τοίχο; 
-Κοίτα πάλι βρέχει.
-Ε, και;
-Χορεύουμε;

Ποιο ήταν το καλύτερο κλαμπ που είχε ποτέ η Αθήνα; 
Δεν είμαι ο κατάλληλος να απαντήσω σε αυτό.

Πού θα πίνατε έναν καφέ με τον Nτόναλντ Τραμπ; 
Στο Βενέτη στο Μέγαρο Μουσικής.

Αν έπρεπε να ταΐσεις σουβλάκια τον Γιάννη Αντεντοκουμπο που θα τον/την πήγαινες; 
Στο σουβλάκι του Πέτρου στο Γκύζη. Σταθερή Αξία.

Πώς φαντάζεσαι την Αθήνα σε 50 χρόνια; 
Πολύ πιο αθόρυβη, λόγω ηλεκτροκίνησης. Πιο αρμονική, πιο πράσινη, αλλά το ίδιο ζωντανή. Γίνεται;

Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σου βήματα;
Ετοιμάζω κάτι θεατρικό για τον χειμώνα στην πόλη μας, παράλληλα με την τηλεόραση που συναντιόμαστε συχνά έτσι κι αλλιώς.