Το Κουκάκι του Θανάση Καρατζά

Όλοι ψάχνουν να μείνουν στο Κουκάκι και μαζί τους οι τουρίστες. H πιο ωραία γειτονιά του κόσμου, η γειτονιά μου, έγινε trend. Τα διαμερίσματα ανακαινίστηκαν από πάνω μέχρι κάτω και νοικιάστηκαν τα πάντα, από υπόγεια μέχρι δώματα. «Πού μένεις;» «Κουκάκι» «Έλα ρε, πού βρήκες»; Τα νοίκια ανέβηκαν περίπατο στην Ακρόπολη. Τώρα τελευταία, κάπως είναι πιο ισορροπημένο το θέμα με τις τιμές και τις διαθεσιμότητες.

Από τότε που άνοιξε ο σταθμός Φιξ του μετρό και ξεκίνησε να φτιάχνεται το ΕΜΣΤ, η περιοχή έγινε αμέσως το πιο ιδανικό σημείο της πόλης. Είναι που εφάπτεται και με την Ακρόπολη, του Φιλοπάππου, το Θησείο και τα Άνω Πετράλωνα, περιοχές με χαρακτήρα και άρωμα παλιού κέντρου. Έχει πολλές μονοκατοικίες και νεοκλασικά διάσπαρτα που στολίζουν τους δρόμους, όπως και προσεγμένα νεότερα πολυώροφα κτίρια και μοντέρνες οικίες. Ωστόσο η αρχιτεκτονική του Κουκακίου είναι κυρίως Μπετονικού ρυθμού, 60s, 70s, 80s.

Την τελευταία δεκαετία, όμως, έχει ανθίσει. Πρώτα ήρθαν τα καφέ-μπαρ και μετά τα μικρά εστιατόρια. Τα φαρδιά πεζοδρόμια δίνουν το περιθώριο να ζει η γειτονιά στους δρόμους της. Έτσι, τραπέζια, καρέκλες, γλάστρες και φυτά, βγήκαν στους εξωτερικούς χώρους μαζί με τον ευχάριστο κόσμο που από καιρό είχε αρχίσει να μαζεύεται στην περιοχή. Ακολούθησαν τα εργαστήρια, τα εμπορικά μαγαζιά και καλλιτεχνικοί χώροι. Τώρα, 2021, σε κάθε δρόμο θα βρεις μαζεμένα καλαίσθητα καφέ, μπαρ, ταβέρνες, εστιατόρια, μπιστρό, πιτσαρίες, ασιατικά, μεξικάνικα, healthy food, φούρνους, ζαχαροπλαστεία, παγωτά, κεραμίστες, χειροτέχνες κατασκευαστές, ρούχα, yoga, pilates, διάφορα εργαστήρια και ο κατάλογος συνεχίζεται. Γέμισε ζωή και κατοίκους που άρχισαν να το αγαπάνε.

Καλοντυμένος σε γκρι αποχρώσεις, αναπάντεχα πρωινός, φορώντας μαύρα γυαλιά, κατηφορίζει αργά την δεξιά πλευρά του κατάφυτου από ευκάλυπτους και τραπεζάκια πεζόδρομο Γ. Ολυμπίου. Από την απέναντι μεριά, δύο τροχήλατες βαλίτσες σε πλήρη συμφωνία, ακούγονται ζωηρά όπως περνάνε πάνω από τις μπακλαβαδωτές πλάκες. «Καλημέρα Γιώργο» «Καλημέρα παιδιά».

Η Ελίνα και ο Χάρης έχουν ένα από τα πολλά ποιοτικά μαγαζιά που υπάρχουν στη γειτονιά. Ό,τι και να ανοίξει είναι ως διά μαγείας, καλό. Τα μικρά, πολλά και ετερόκλητα μαγαζιά, που ανοίγουν από νεότερο κόσμο, είναι πολύ προσεγμένα. Έχουν ποιότητα, αισθητική και μεράκι. Και συνεχώς πληθαίνουν. Έχει τα πάντα το Κουκάκι και ας είναι μικρό. Τρεις δρόμοι, όπως λέμε μεταξύ μας. Φαλήρου, Βεΐκου, Δημητρακοπούλου. Δύο πεζόδρομοι και ένα μετρό. 

Είναι καλά και ωραία να μένεις και να βγαίνεις στο Κουκάκι. Αίσθηση παλιάς και νέας γειτονιάς μαζί. Οι πάρα πολλές επιλογές, οι τουρίστες ανάμεσά τους. Υπάρχει ένας παλμός και μια ζωηρότητα. Και αυτό το κάνει αγαπητό.