O INO ξαναχτύπησε. Αυτή τη φορά σε ένα γνώριμο και οικείο σ’ αυτόν κομμάτι της Αθήνας, την οδό Πειραιώς στο ύψος του Γκαζιού, όπου έχει ξαναβάψει. Η νέα του τοιχογραφία –πιστή στα χρώματα του γκρι με πινελιές από γαλάζιο– απλώνεται σε μήκος 90 μέτρων στον εξωτερικό τοίχο του Παλιού Αμαξοστασίου του ΟΣΥ και αντλεί έμπνευση από την έκθεση «Leonardo De Vinci-500 years of Genius» που φιλοξενείται εκεί με μεγάλη επιτυχία.
Η τοιχογραφία έγινε ύστερα από ανάθεση της «Λάβρυς», της εταιρείας που διοργανώνει τη συγκεκριμένη έκθεση. Στα 90 μέτρα που εκτείνεται το έργο μπορεί κάποιος να δει τον Βιτρούβιο Άνθρωπο, τα αινιγματικά μάτια της Τζοκόντα, τον Μυστικό Δείπνο, την προσωπογραφία του Ντα Βίντσι και όλα αυτά μέσα από το μοναδικό στιλ του καλλιτέχνη.
Γνωστός για την τελειομανία του, ο ΙΝΟ θέλησε να φιλοτεχνήσει αυτό το έργο από την αρχή μέχρι το τέλος μόνος του, γι’ αυτό και η μοναδική βοήθεια που δέχτηκε ήταν να βαφτεί ο τοίχος άσπρος λίγο πριν ξεκινήσει να τον βάφει.
Εργαζόταν κυρίως βραδινές ώρες που η κίνηση στο δρόμο μειωνότανε. Σχεδόν όλος ο τοίχος ζωγραφίστηκε με ρολό, ακρυλικά χρώματα και ένα κοντάρι! Δεν είναι εύκολο να κάνεις κάτι τόσο μεγάλων διαστάσεων με αυτά τα μέσα και όμως ο ΙΝΟ το κατάφερε. Παράδωσε ένα έργο υψηλής αισθητικής, φτιαγμένο κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Δεν ξέρω πόσοι από εμάς θα τα καταφέρναμε.
Αριστερά, όπως βλέπουμε, το έργο ξεκινάει με το πορτρέτο του Λεονάρντο, όπου ο ΙΝΟ πρόσθεσε μια μπλε πινελιά στο μυαλό του. Στη συνέχεια ακολουθεί μια παραλλαγή του Βιτρούβιου Ανθρώπου, το διάσημο έργο του ιταλού καλλιτέχνη για τον άνθρωπο με τις τέλειες αναλογίες. Στην παραλλαγή του ο ΙΝΟ σχεδιάζει στα μάτια του ένα bardcode σαν ο σημερινός τέλειος άνθρωπος να έχει μεταμορφωθεί σε τυφλό καταναλωτή.
Αμέσως μετά ακριβώς εκεί που ξεκινάει ο ψηλός τοίχος ο περαστικός διακρίνει από μακριά το γιγαντιαίο βλέμμα της Μόνα Λίζα να βλέπει την Αθήνα. Στις κόρες των ματιών της αντανακλώνται δύο φιγούρες, ένας αναρχικός με τη μάσκα του και ένας ματατζής με ασπίδα που αλληλοκοιτάζονται έτοιμοι για μάχη.
Ακολουθεί το επικό κομμάτι της τοιχογραφίας, ο «Μυστικός Δείπνος» με τις 12 μορφές ντυμένες με κοστούμια να «τρώνε» χρήμα την ίδια στιγμή που κάτω από το τραπέζι χέρια αγνώστων εκλιπαρούν και ικετεύουν. Στη μέση, η καρέκλα του Ιησού άδεια. Στο φόντο, πίσω εκεί που στο πρωτότυπο έργο υπήρχε ζωγραφισμένο το χωριό του Ντα Βίντσι, ο ΙΝΟ έχει τοποθετήσει την Ακρόπολη όπου μια γαλάζια βόμβα μπογιάς έχει σκάσει από πάνω της. Ο καθένας φυσικά μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, εξάλλου όπως είπε ο Ντεγκά «η Τέχνη δεν είναι ό,τι βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν». Η τοιχογραφία τελειώνει με μια τεράστια γαλάζια πινελιά, χρώμα χαρακτηριστικό στα έργα του ΙΝΟ. Αν και ο ίδιος σπάνια μιλάει για το έργο του, σε μια κουβέντα που είχα μαζί του κράτησα αυτό που μου είπε: «Ήθελα να φτιάξω κάτι για την Αθήνα, τι θα απογίνει δεν ξέρω, οι δρόμοι ανήκουν σε όλους, εγώ ένας περαστικός είμαι».
ΒΙΟ Ο ΙΝΟ είναι έλληνας καλλιτέχνης, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών, και ειδικεύεται στις τοιχογραφίες μεγάλης κλίμακας. Έργα του κοσμούν κτίρια σε όλο τον κόσμο και πίνακές του βρίσκονται σε πολλά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Έχει συνεργαστεί με το National Geographic, τον Οίκο δημοπρασιών Christies, το Ίδρυμα Ωνάση και τη δουλειά του έχουν δημοσιεύσει κορυφαία έντυπα και ΜΜΕ, όπως ο Guardian, το πρακτορείο Reuters, οι New York Times κ.ά.
17°
