Η οδός Ιάσονος, από τον Κεραμεικό προς το Μεταξουργείο, πεζόδρομος σχεδόν ολόκληρη, έχει πολλές φορές περάσει στα ΜΜΕ, καθώς συγκεντρώνει –ταυτόχρονα– τη μεγαλύτερη πυκνότητα νεοκλασικών και τη μεγαλύτερη πυκνότητα μπουρδέλων (χωρίς κατ’ ανάγκην τα μεν να στεγάζονται πάντα στα δε). Μιλάμε για μπουρδέλα παλιού τύπου, όχι ροζ studios. Και μιλάμε για γνήσια νεοκλασικά, όχι απλώς παλιά σπίτια που οι πολλοί τ’ αποκαλούν έτσι. Πολλές φορές τα βήματά μου με φέρνουν προς τα κει, να παρατηρώ λεπτομέρειες των κτισμάτων, την πολυεθνική πελατεία που μπαινοβγαίνει, αλλά και γραφίτι, χορταριασμένες στέγες, παλιές αυλές και γάτες, σαν αυτές που ζωγράφιζε ο Hugo Pratt (Corto Maltese) να ξεφυτρώνουν απροσδόκητα από παντού. Aυτή τη φορά εντόπισα την παλιά διαφήμιση που βλέπετε, σ’ ένα εγκαταλειμένο σπίτι, χαμηλά στο τοιχάκι, ανάμεσα στο πεζούλι και το διαλυμένο ξύλινο παράθυρο. «Ελληνική βιομηχανία χρωμάτων», τι άλλο; Πεντόκιλο κουτί, βιομηχανία στο Μοσχάτο και εξαψήφιο νούμερο τηλεφώνου. «Δεν υπάρχουν καλύτερα», γράφει. Είναι προφανές. Η επιβίωση της διαφήμισης, τόσες δεκαετίες μετά, με τα χρώματά της απείραχτα κι ανεξίτηλα, το επιβεβαιώνει.
Αυλή
Είχα πολλά χρόνια να πάω και ξαναβρέθηκα σ’ ένα reunion (γεια στα χέρια σου, διοργανώτρια Ιωάννα Στεφ.), με παλιούς συμφοιτητές και, ιδίως, συμφοιτήτριες (Φιλοσοφική γαρ). Λοιπόν, το ταβερνάκι/μεζεδάδικο αυτό είναι καλύτερο από παλιά: διατηρεί την αυλή, το πηγάδι (το καλοκαίρι θα είναι υπέροχα), το ήσυχο στιλ, την απλή διακόσμηση κ.λπ. Μόνο που τώρα έχει μεγαλύτερη ποικιλία φαγητών, καλύτερο κρασί και χαμηλότερες τιμές: 15 άνθρωποι φάγαμε και ήπιαμε θαυμάσια, με 160 ευρώ. Συνιστάται εκθύμως, μην περιμένετε το δικο σας reunion, μετά από δεκαετίες. Αυλή, Μεθώνης 43, Νεάπολη, κοντά στο λόφο του Στρέφη, 210 3838.167
Γιατί τη λένε Ρος
(Με αφορμή την ερώτηση της Ιουλίας Μπ.). Πρόκειται για ένα μικρό δρόμο στην Αλυσία Πατησίων, στις γραμμές του τρένου. Ο Λουδοβίκος Ρος ήταν ένας σπουδαίος Γερμανός σοφός, απ’ όσους συνόδεψαν τον Όθωνα, στους οποίους η Ελλάδα (και ειδικά η Αθήνα) χρωστάει πολλά. Ο Ρος υπήρξε σκαπανέας της αρχαιολογίας: μελετητής, καταγραφέας, ανασκαφέας και αναστηλωτής. Έγινε καθηγητής στο πανεπιστήμιο, διώχτηκε με την έξωση του Όθωνα και ξανάγινε καθηγητής, στη Γερμανία αυτή τη φορά. Η περιοχή Πατήσια-Κυπριάδη έχει πολλούς δρόμους «χαρισμένους» σε αρχαιολόγους και αρχιτέκτονες: Σάουμπερτ (ένας δρόμος σχεδόν εξοχικός), Χάνσεν (ο Θέοφιλος, ο Χριστιανός ή και οι δύο;), Τσίλερ, Δέρπφελδ και –μοναδικός Έλληνας– ο Καυταντζόγλου. Κάθε όνομα, μια μεγάλη αθηναϊκή αφήγηση.
Βάνα Συν. («Δημόκριτος»), Σοφία Γαρπ. (Μαρούσι), Γρηγόρη Κουτσογ., Τασία Κεσκ., Σοφία Τζιτζ. (φαρμακοποιό), Ιωάννα Ορφ. (Λευκωσία), Θανάση Αναγν. (δικηγόρο), Αντώνη Δανηλ., Μάρω Καραμπ. (πλατεία Αμερικής), Χριστίνα Μπελ., Διονύση Καταμπ., Ελένη Μπουκ., Τέτη Θεοδ., Γιάννη Ευσταθ., Μανώλη Μαν. (πληροφορικάριο), Χρήστο Αντων, Ασπασία Τρ. (μηχανικό) και Κώστα Κορ.: σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές, τα καλά λόγια, τις ιδέες, το υλικό, την ενθάρρυνση και, γενικά, την ανταπόκρισή σας.
Ραδιόφωνο
1. Τη web εκπομπή μου «Πολιτική και Τέχνη» την ακούτε κάθε Τρίτη 3.30 ζωντανά, είτε στο http://radio.athensvoice.gr είτε στο www.athensvoice.gr, αφού σκρολάρετε προς τα κάτω και βρείτε αριστερά ένα ραδιοφωνάκι. Την ακούτε και μέσω του ηχογραφημένου αρχείου, κονσέρβα, με το δεύτερο τρόπο. 2. Την εκπομπή «Αθήνα το φελέκι σου», όπου είμαι ένας από τους πολλούς, την ακούτε κάθε Σάββατο στον 9,84, στο κλασικό ραδιόφωνο.
Το ιστορικό club της Αθήνας κλείνει απόψε και ο DJ που βρέθηκε εκεί από το ξεκίνημά του αφηγείται τη διαδρομή του, από τα πρώτα Χριστούγεννα του 1995 μέχρι το τελευταίο τραγούδι
Με αφορμή το 4ο Good Stories Summit, η Αγγελική Κοσμοπούλου μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων ιστοριών, και τους ανθρώπους που αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά
15°
