Μήπως γινόμαστε όλο και λιγότερο ανθεκτικοί;

Oι 4 στους 10 Αμερικανούς λένε ότι η ψυχική τους υγεία είναι μέτρια ή κακή, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Παράλληλη μελέτη του Χάρβαρντ συμπεραίνει ότι περισσότεροι από 1 στους 3 Αμερικανούς νιώθουν μόνοι και αβοήθητοι: το ποσοστό αυξάνεται στο 61% όταν εξετάζουμε νεότερα άτομα και στο 51% στις μητέρες με μικρά παιδιά. Σύμφωνα με την ψυχολόγο του Yale Laurie Santos που κάνει podcast για τον ιστότοπο Axios, παρά τη διασυνδεσιμότητά μας, η κοινωνική σύνδεση είναι κακής ποιότητας: τα social media δεν μετράνε ως κοινωνική σύνδεση. Ως πρωτεύοντα θηλαστικά, οι άνθρωποι έχουν εξελιχθεί για ζωντανές συνομιλίες, όχι για εικονικές. Υπό αυτή την έννοια, μας βοηθάνε ακόμα και οι τυχαίες συζητήσεις με αγνώστους σε ένα τρένο ή οι φευγαλέες συναντήσεις, όπως το να χαμογελάμε σε κάποιον στον δρόμο. Σε ορισμένες χώρες, όταν το βλέμμα δύο περαστικών διασταυρώνεται στον δρόμο, οι άνθρωποι ανταλλάσσουν καλημέρες —κι αυτό βελτιώνει την ψυχική τους διάθεση.

Ευτυχία δεν σημαίνει να διώχνουμε όλα τα αρνητικά συναισθήματα, τα οποία αποτελούν μέρος αυτού που μας κάνει ανθρώπους. «Νομίζω ότι ειδικά στις δύσκολες στιγμές που αντιμετωπίζουμε, τα αρνητικά συναισθήματα είναι κανονιστικά. Πρέπει να τα προσέχουμε γιατί σηματοδοτούν αλλαγές που πρέπει να κάνουμε», λέει ο Santos. «Η ευτυχία είναι μια αξιοπρεπής αναλογία θετικών προς αρνητικά συναισθήματα». Το συμπέρασμα: πρέπει να επαναδιατυπώσουμε πώς αντιλαμβανόμαστε την ευτυχία· οι υπερβολικά μυθιστορηματικές αντιλήψεις οδηγούν τους ανθρώπους σε πικρές απογοητεύσεις. Συμφέρει περισσότερο να μάθουμε να χαιρόμαστε με πολύ μικρά πράγματα, όχι με μεγάλα γεγονότα όπως χρήματα, φήμη, προαγωγή στη δουλειά ή τον τέλειο έρωτα.

Η Gen Z θεωρείται κάπως πιο αδύναμη, λιγότερο ανθεκτική από τους παλαιότερους. Πρόκειται άραγε για ένα στερεότυπο; Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι νεότερες γενιές, πράγματι, θεωρούν «τραυματικά» πράγματα που οι παλαιότεροι δεν τα θεωρούσαν, Ωστόσο, οι ειδικοί πιστεύουν επίσης ότι οι Baby Boomers (γεννημένοι μεταξύ 1946 και 1964) και Gen X (γεννημένοι μεταξύ 1965 και 1980) μπορεί να κρίνουν πολύ αυστηρά τις γενιές που τους διαδέχονται και να τις μετρούν με πρότυπα που έχουν πάψει εδώ και καιρό να είναι ο κανόνας. Σίγουρα, οι νέοι σήμερα δεν είναι έτοιμοι να κάνουν τις ίδιες θυσίες που έκαναν οι παλαιότερες γενιές ή δεν είναι τόσο σκληροί όσο οι γονείς ή οι παππούδες τους —πράγμα που προκαλεί άγχος και αίσθημα αδυναμίας. Το 2016, η φράση «Generation Snowflake» προστέθηκε στο αγγλικό λεξικό του Collins για να περιγράψει τους ενήλικες που γεννήθηκαν από το 1980 έως το 1994 που ήταν «λιγότερο ανθεκτικοί και πιο επιρρεπείς στην προσβολή από τις προηγούμενες γενιές». Aν προστεθεί η απροθυμία των Gen Zers να εργαστούν σε «συμβατικές» δουλειές εννέα με πέντε, μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ των επιθυμιών των ατόμων και της προσφερόμενης πραγματικότητας. Οι περισσότερες μελέτες ήδη από το 2010 που εξετάζουν millennials και αργότερα Gen Z δείχνουν ότι η ανάγκη για κοινωνική αναγνώριση έχει αυξηθεί στις νεότερες γενιές κι ότι η νεολαία είναι πιο εγωκεντρική από ό,τι στο παρελθόν. Αυτή η τάση μαζί με την επιρροή της τεχνολογικά εστιασμένης κοινωνίας καθιστούν τους νέους εξαιρετικά ευάλωτους και σε αναντιστοιχία με τις κοινωνικές συνθήκες.