Τα μοναχοπαίδια είναι πιο πιθανό να γίνουν παχύσαρκα από τα παιδιά που έχουν αδέλφια σύμφωνα με έρευνα.
Τα μοναχοπαίδια υιοθετούν λιγότερο υγιεινές διατροφικές συνήθειες από τα παιδιά που έχουν αδέλφια με αποτέλεσμα να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκα, σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήγε η εταιρεία Elsevier.
«Οι διατροφολόγοι οφείλουν να εξετάσουν την επιρροή της οικογένειας και των αδελφών για να παρέχουν κατάλληλη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες της οικογένειας εκπαίδευση για τη διατροφή», είπε η επικεφαλής συντάκτρια της μελέτης, Τσέλσι Λ. Κραχτ.
«Πρέπει να γίνουν προσπάθειες για την ενίσχυση της υιοθέτησης υγιών διατροφικών συνηθειών από τα παιδιά και τις οικογένειές τους», δήλωσε η Σούζαν Σίσσον του Κέντρου Ιατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Οκλαχόμα.
Τα δεδομένα της συγκεκριμένης μελέτης βασίστηκαν σε αναφορές των μητέρων. Αυτές κατέγραφαν πλήρως όλα τα τρόφιμα που κατανάλωναν σε διάστημα τριών ημερών (δύο μέρες μέσα στην εβδομάδα και μία το Σαββατοκύριακο). Οι δάσκαλοι είχαν αρχείο με όλα τα τρόφιμα που κατανάλωναν τα παιδιά στο σχολείο. Τέλος οι μητέρες συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο Οικογενειακής Διατροφής και Σωματικής Άσκησης προκειμένου να αξιολογηθούν οι επιλογές τροφών και αναψυκτικών στην οικογενειακή εστία.
Διαπιστώθηκε ότι οι μητέρες που είχαν μόνο ένα παιδί ήταν πιο πιθανό να είναι οι ίδιες παχύσαρκες. Επιπρόσθετα, σε αυτές τις περιπτώσεις, ο μητρικός Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) είχε πολύ μεγαλύτερη σχέση με τον ΔΜΣ και την περίμετρο της μέσης του παιδιού. Ο ΔΜΣ των μητέρων δεν φάνηκε να συμβάλλει στις διατροφικές συνήθειες των παιδιών αλλά έπαιζε κάποιο ρόλο στην κατανάλωση «κενών θερμίδων».
Η έρευνα δεν εξέτασε τις διατροφικές συνήθειες των πατέρων αλλά έτσι κι αλλιώς τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώθηκαν ανεξαρτήτως της οικογενειακής κατάστασης.
Ο χρόνος που τα παιδιά περνούσαν μακριά από το σπίτι όπως στο σχολείο δεν συνδέθηκε με τις διατροφικές τους συνήθειες. Αυτό παραπέμπει στο ότι οι όποιες διαφορές στις συμπεριφορές διατροφής προέρχονται μέσα από το σπίτι συμπεριλαμβανομένου διαφορών, όπως το πόσο συχνά μια οικογένεια τρώει μπροστά από την τηλεόραση και το πόσο καταναλώνει αναψυκτικά που περιέχουν ζάχαρη.
«Οι πιο υγιεινές διατροφικές συμπεριφορές μπορεί να είναι περισσότερο αποτέλεσμα των διατροφικών συνηθειών που ακολουθούνται στο σπίτι ενός παιδιού παρά αποτέλεσμα της παρατήρησης των συνηθειών των συνομηλίκων του», είπε η Κραχτ.
Η ίδια και οι συνεργάτες της συνεχίζουν την έρευνά τους διερευνώντας το πώς οι οικογενειακές δυναμικές μπορεί να επηρεάσουν τις διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών, τη σωματική άσκηση, τον ύπνο και άλλους παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν στην παχυσαρκία.
Η παρούσα μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Nutrition Education and Behavior».
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
