Αυτοί που επιβιώνουν από τον ιό του Έμπολα αντιμετωπίζουν προβλήματα στα νεφρά και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο πρώιμου θανάτου.
Οι άνθρωποι που επιβιώνουν από τον ιό του Έμπολα αντιμετωπίζουν δραματικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου – πιθανότατα λόγω σοβαρών βλαβών στα νεφρά τους- μέσα σε ένα χρόνο από τη στιγμή που φεύγουν από το νοσοκομείο, σύμφωνα με έρευνα που έγινε στους επιζώντες της επιδημίας στη Γουινέα.
Στην παρούσα μελέτη που δημοσιεύτηκε χθες στην επιστημονική επιθεώρηση «Lancet Infectious Diseases» και η οποία είχε ως επικεφαλής τον Ιμπραΐμα Σοσέ Φολ, ειδικός στις καταστάσεις έκτακτης ανάγκη του ΠΟΥ, συμμετείχαν 1.130, επιζώντες από τη Γουινέα στο πλαίσιο της επιδημίας του 2013-2016.
Συνολικά, οι επιζώντες έγιναν αντικείμενο παρακολούθησης για περίπου 22 μήνες. Στο διάστημα αυτό καταγράφηκαν 59 θάνατοι από τους οποίους οι 37 αποδόθηκαν σε νεφρική ανεπάρκεια, σύμφωνα με αναφορές για τα συμπτώματα από τα μέλη των οικογενειών των θανόντων.
Ήταν αδύνατο να βρεθούν τα ακριβή αίτια και η ημερομηνία θανάτου για πολλούς πάσχοντες, λόγω τις έλλειψης ιατρικών αρχείων και διαθέσιμων αυτοψιών. Μελέτες περίπτωσης σε ασθενείς με Έμπολα, ωστόσο, βρήκαν ότι ο ιός ανιχνεύεται στα ούρα, κάτι που σημαίνει ότι ενδέχεται να επηρεάζει τα νεφρά.
«Πρόκειται για μια πιθανή αιτία η οποία όμως βιολογικά είναι αληθοφανής», εξηγεί η Μόρι Κέιτα, γιατρός και επιδημιολόγος από τη Γουινέα που συνεργάζεται αυτή τη στιγμή με τον ΠΟΥ για τη διαχείριση της επιδημίας στο Κονγκό.
Η Τζούντιθ Γκλιν από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου «London School of Hygiene & Tropical Medicine» και μέλος της ερευνητικής ομάδας τονίζει ότι τα αποτελέσματα αυτά μας βοηθούν στο να δράσουμε γρήγορα και να παρακολουθούμε τακτικά τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως αυτοί που νοσηλεύτηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν υψηλότερα ανάμεσα σε εκείνους που είχαν νοσηλευθεί για μεγαλύτερο διάστημα. Ενδέχεται αυτοί που είχαν σοβαρότερες μορφές της ασθένειας να διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου μετά την αντιμετώπιση της.
Σύμφωνα με τους ερευνητές. τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη περαιτέρω έρευνα για τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις του Έμπολα, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη ότι ο αριθμός των ατόμων που επιβιώνουν από τον ιό έχει αυξηθεί σημαντικά με τις δύο μεγάλες επιδημίες των τελευταίων πέντε χρόνων.
Το νέο ξέσπασμα στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είναι η δεύτερη μεγαλύτερη επιδημία στην ιστορία και ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2018. Ο ιός έχει προσβάλει 3.000 άτομα στο Κονγκό, σκοτώνοντας τα δύο τρίτα από αυτά.
Η επιδημία του Έμπολα στην Δυτική Αφρική ήταν η μεγαλύτερη και πιο θανατηφόρα που έχει υπάρξει σκοτώνοντας 11.300 άτομα από τα 28.000 που προσβλήθηκαν από τον ιό.
Tο εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, η θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.
Για πέντε μέρες, στο Poseidonion Grand Hotel, το πρώτο retreat της One Sanctum έφερε κοντά 130 ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Όχι ένα συνέδριο, αλλά ένα μικρό, προσωρινό διεθνές χωριό.
17°
