Παγκόσμια Ημέρα Οικογενειακού Ιατρού: Το φετινό μήνυμα για τον εορτασμό της
Η Παγκόσμια Ημέρα Οικογενειακού Ιατρού γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Το φετινό μήνυμα για την ημέρα αυτή είναι «Οικογενειακός Ιατρός – φροντίζω εσένα σε όλη σου τη ζωή» και θέλει να τονίσει το ρόλο και την αξία των οικογενειακών ιατρών στην παροχή δια βίου φροντίδας στους ασθενείς τους, σε όλα τα στάδια της ζωής τους, από τη βρεφική κούνια μέχρι το βαθύ γήρας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικός ο ρόλος στη φροντίδα των παιδιών - ρόλο που η ελληνική πολιτεία στην πρόσφατη μεταρρύθμιση για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) λησμονεί και επιχειρεί να καταργήσει - καθώς και στην παρηγορητική φροντίδα και στη φροντίδα ασθενών στο τέλος της ζωής τους.
Η ημέρα αυτή αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία αναγνώρισης του κεντρικού ρόλου της ειδικότητας της Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής στην παροχή εξατομικευμένης, ολιστικής και συνεχούς φροντίδας υγείας στο σύνολο των ασθενών μας. Αποτελεί επίσης μια ευκαιρία να γιορτάσουμε την πρόοδο που έχει σημειώσει η Γενική/Οικογενειακή Ιατρική παγκόσμια, αλλά και του σημαντικού έργου των Ελλήνων Οικογενειακών Ιατρών στην αναβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της χώρας.
Η σχέση Οικογενειακού Ιατρού – ατόμου/οικογένειας αποτελεί μια σχέση εμπιστοσύνης, που οικοδομείται και από τις δυο πλευρές από τη στιγμή της πρώτης επίσκεψης του ασθενούς. Άτομα και οικογένειες βασίζονται στους Οικογενειακούς τους Ιατρούς και δίνουν μεγάλη αξία στις σχέσεις αυτές.
Οι Οικογενειακοί Ιατροί λειτουργούν συχνά σαν κόμβος για τη διαχείριση της υγείας του ασθενούς και παρέχουν συνέχεια στη φροντίδα. H συνέχεια στη φροντίδα σχετίζεται με μεγαλύτερη ικανοποίηση, καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών, λιγότερες νοσηλείες και σπανιότερη χρήση τμημάτων επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων.
Οι Οικογενειακοί Ιατροί παίζουν σημαντικό ρόλο στην προαγωγή της υγείας και στην πρόληψη της ασθένειας, στο συντονισμό της φροντίδας από ιατρούς εξειδικεύσεων ή άλλους επαγγελματίες υγείας και συχνά λειτουργούν σαν συνήγοροι των ασθενών τους με σεβασμό στη φροντίδα και τις υπηρεσίες που έχουν ανάγκη σε άλλα επίπεδα του συστήματος υγείας.
Η ευχερής πρόσβαση στον Οικογενειακό Ιατρό αποτελεί το κλειδί για τη βελτίωση της ποιότητας της φροντίδας υγείας, αλλά και τη συγκράτηση των ολοένα αυξανόμενων δαπανών υγείας. Συστήματα υγείας βασισμένα στον Οικογενειακό Ιατρό πετυχαίνουν να παρέχουν καλύτερη υγεία, καλύτερη φροντίδα και σε χαμηλότερο κόστος!
Όταν οι πολίτες δεν έχουν πρόσβαση σε έναν οικογενειακό ιατρό, καταλήγουν σε τμήματα επειγόντων περιστατικών συχνότερα, καθώς και νοσηλεύονται συχνότερα. Χωρίς έναν τακτικό έλεγχο ρουτίνας, μια κατάσταση που εύκολα δύναται να ελεγχθεί, όπως η αυξημένη χοληστερόλη, δυνατόν να οδηγήσει σε ένα απειλητικό για τη ζωή καρδιακό επεισόδιο.
Δεδομένα δείχνουν πως η ευχερής πρόσβαση στον Οικογενειακό Ιατρό μάς βοηθά να ζήσουμε περισσότερο, να αισθανόμαστε καλύτερα και να αποφύγουμε ασθένειες και αναπηρίες. Σε περιοχές που υπάρχουν περισσότεροι Οικογενειακοί Ιατροί κατ' αναλογία με τον πληθυσμό, η θνησιμότητα από καρκίνο και από καρδιαγγειακά νοσήματα είναι χαμηλότερη και οι άνθρωποι είναι λιγότερο πιθανό να νοσηλευτούν.
Και με ένα επιπρόσθετο σοβαρό πλεονέκτημα: η δαπάνη υγείας είναι χαμηλότερη, όταν οι άνθρωποι έχουν σταθερά έναν Οικογενειακό Ιατρό να συντονίζει τη φροντίδα τους - τις διαγνωστικές εξετάσεις, τις επεμβατικές πράξεις και τη μετέπειτα φροντίδα.
Το όραμα στην ΕΛΕΓΕΙΑ (Ελληνική Εταιρεία Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής), όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της για την Ημέρα, είναι η εισαγωγή ενός νέου μοντέλου στην ΠΦΥ της χώρας, που θα παρέχει άμεση και χωρίς εμπόδια πρόσβαση όλων των πολιτών στις υπηρεσίες υγείας. Όλοι οι πολίτες θα έχουν τον οικογενειακό τους ιατρό, ο οποίος θα αντιμετωπίζει τις περισσότερες από τις ανάγκες υγείας τους και θα συντονίζει τη φροντίδα τους, ώστε να επιτυγχάνεται άμεση πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες υγείας που θα έχουν ανάγκη.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
