Η βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνή μορφή κήλης στον ανθρώπινο οργανισμό και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα ή φύλο, με συχνότερη ωστόσο επίπτωση στους άνδρες. Λόγω της φύσης του προβλήματος, δεν υπάρχει συντηρητική μέθοδος θεραπείας, οπότε η χειρουργική επέμβαση αποτελεί τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης.
Κινητά σπλάγχνα της κοιλίας, συνηθέστερα το επίπλουν (κοιλιακό λίπος) και το λεπτό ή παχύ έντερο, αποτελούν το περιεχόμενο της κήλης και συνεπώς διατρέχουν τον κίνδυνο να περισφιχθούν επί αδυναμίας ανάταξης της κήλης. Όπως μας εξηγεί ο χειρουργός Χάρης Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής Γ' Χειρουργικής Κλινικής στο Metropolitan General, η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και γάγγραινα των οργάνων, με δυνητικά μοιραίες συνέπειες. Η χρονική στιγμή των επιπλοκών αυτών δεν είναι προβλέψιμη, οπότε η ενδεδειγμένη χρονική στιγμή αντιμετώπισης της κήλης είναι το συντομότερο δυνατόν από τη στιγμή της εμφάνισής της.
Ο χειρουργός Χάρης Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής Γ' Χειρουργικής Κλινικής στο Metropolitan General
Η σύγχρονη αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης διενεργείται με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές. Η λαπαροενδοσκοπική τεχνική είναι, με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, η ιδανική μέθοδος χειρουργικής αποκατάστασης με προϋπόθεση βέβαια την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία του χειρουργού.
Πώς ακριβώς διενεργείται η Ενδοσκοπική Αποκατάσταση Βουβωνοκήλης;
Η επέμβαση απαιτεί 3 μικροτομές, οι οποίες δεν ξεπερνούν τα 5 χιλιοστά η καθεμία. Ο χειρουργός εισάγει προσεκτικά το λαπαροσκόπιο (μικροκάμερα), το οποίο συνδέεται με μία οθόνη υψηλής ευκρίνειας ώστε να έχει λεπτομερή και μεγενθυμένη την εικόνα της πάσχουσας περιοχής. Η κήλη ανατάσσεται και τοποθετείται ένα βιοσυμβατό, μη απορροφήσιμο (ενίοτε και πλήρως απορροφήσιμο / βιοσυνθετικό) πλέγμα στην περιοχή, δημιουργώντας έτσι ένα «καινούριο», ισχυρό τοίχωμα.
Απουσία Επιπλοκών
Η ενδοσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει τα μικρότερα –σχεδόν μηδαμινά– ποσοστά υποτροπής, αλλά και πολύ μικρά ποσοστά χρόνιου πόνου, καθώς δεν χρησιμοποιούμε ξένα υλικά καθήλωσης του πλέγματος. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εφαρμογή της εξωπεριτοναϊκής τεχνικής (TEP - Totally Extraperitoneal Repair) η οποία, αν και τεχνικά απαιτητική, θεωρείται η πλέον ασφαλής μέθοδος αποκατάστασης της βουβωνοκήλης, με τις λιγότερες πιθανές επιπλοκές, καθώς η επέμβαση διενεργείται χωρίς επαφή με τα σπλάγχνα της κοιλίας αλλά μέσα στο κοιλιακό τοίχωμα. Η επέμβαση αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω.
Σημαντικά πλεονεκτήματα Ενδοσκοπικής Αποκατάστασης
Η ενδοσκοπική τεχνική διαφέρει από την ευρέως αναφερόμενη λαπαροσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης, την τεχνική TAPP, όπου η επέμβαση διενεργείται ενδοκοιλιακά. Αντιθέτως, έχει μοναδικά πλεονεκτήματα, που την καθιστούν την πρώτη επιλογή στην αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης:
Διενεργείται μέσω μικροτάτων τομών και επομένως δεν προκαλεί σημαντική βλάβη στους ιστούς
Είναι αναίμακτη
Με τη χρήση της τεχνικής TEP αποφεύγεται η καθήλωση του πλέγματος με υλικά που μπορεί να προκαλέσουν χρόνια ενόχληση
Επιτρέπει την πλήρη αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας, ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω
Επιτρέπει την αποκατάσταση διπλών βουβωνοκηλών (άμφω) διαμέσου των ίδιων μικρών οπών
Επιτρέπει τη σύγχρονη διόρθωση με το ίδιο πλέγμα κηλών που μπορεί να συνυπάρχουν αλλά να μην είχαν αναγνωριστεί προεγχειρητικά (π.χ. μηροκήλη)
Αποφεύγει την κάκωση νεύρων και ευαίσθητων αγγείων της περιοχής, ιδίως σε σχέση με την αιμάτωση των όρχεων στους άνδρες ασθενείς
Το μετεγχειρητικό στάδιο μειώνεται σημαντικά και η ανάρρωση είναι ταχύτατη
Έχει άριστο αισθητικό αποτέλεσμα
Δεν υπάρχει είσοδος εργαλείων στην κοιλία, κάτι που αυξάνει τον πόνο και κίνδυνο επιπλοκών.
Ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο μετά από λίγες ώρες, αμέσως μόλις ουρήσει και σιτιστεί. Μέσα στις επόμενες μέρες, χωρίς χρήση αναλγητικών, ο ασθενής επιστρέφει κανονικά στις περισσότερες καθημερινές του δραστηριότητες. Η πλήρης ανάρρωση του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένης της γυμναστικής / άσκησης, είναι 1 εβδομάδα.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
