Το Terroirist, από τα κρασιά μέχρι την ωραία ατμόσφαιρα, είναι το wine bar που τα έχει όλα
Το πρώτο που προσέχεις σε ένα μπαρ, πόσο μάλλον σε ένα wine bar… δεν είναι η λίστα των κρασιών/ποτών αλλά ο φωτισμός: πρέπει να είναι γλυκός, ήπιος, λίγο σέπια, (ανεξαρτήτως ηλικίας της πελατείας) ώστε να δημιουργεί τη σωστή ατμόσφαιρα. Και τη διάθεση να πιεις ένα ποτήρι παραπάνω, εσύ το πελατάκι.
Terroirist
Το “Terroirist” λοιπόν έχει τον ιδανικό φωτισμό για wine bar, οπότε σε κερδίζει αμέσως. Το όνομά του δεν είναι γραμματικό λάθος, βγαίνει από τον συνδυασμό της γαλλικής λέξης “terroire”, που σημαίνει «έδαφος», και της αγγλικής λέξης “terrorist”, που σημαίνει «τρομοκράτης». Το «έδαφος» το καταλαβαίνεις, ως τόπο προέλευσης ενός κρασιού, ως έδαφος, δηλαδή αμπελώνα, όπου πατάει το αμπέλι, αλλά το «τρομοκράτης» δεν σε πιάνει αμέσως. Το ίδιο το μαγαζί δεν έχει απολύτως τίποτα το τρομακτικό, είναι ήρεμο, με αυτήν τη μεγάλη ανακάλυψη που λέγεται «κατάλληλη μουσική», δηλαδή όχι άσχετη, όχι κουλαμάρες που παίζουν παντού, όχι τόσο δυνατή που να μην ακούς τον διπλανό σου, και όχι πανηγυριτζίδικη: κάποιος έχει καθίσει κι έχει διαλέξει τα τραγούδια που παίζουν στο μπακγκράουντ, κι επειδή είναι ένα κι ένα, σου φτιάχνουν τη διάθεση.
Την οποία διάθεση στη φτιάχνουν και άλλα πράγματα, η καλή παρέα, π.χ., αλλά και το νόστιμο φαγητό που συνοδεύει το κρασί, και το ίδιο το κρασί, που είναι ένα από 130, ελληνικά κυρίως, διαλεγμένα με ακόμα περισσότερη προσοχή από ότι τα τραγούδια. Οι πιατέλες με τυριά και αλλαντικά είναι πλούσιες – με επιλογές όπως βολάκι Άνδρου, κρασογραβιέρα Κρήτης, κασέρι Κοζάνης με τρούφα και αυτό το περίεργο (αλλά τσαχπίνικο) αγελαδινό ημίσκληρο τυρί με στάχτη.
Το ψωμί είναι ζυμωτό κι έρχεται ζεστό-ζεστό, οι ψητές πατάτες είναι «σπασμένες» και πολύ νόστιμες, το κουνουπίδι-steak επίσης ουάου, και σερβίρονται κλασικά κρεατο-πιάτα: burger sliders, τεράστιο Strip Loin Black Angus, μάγουλα Black Angus, όλα εξαιρετικά (έλεγε η παρέα, γιατί δεν τα έφαγα όλα). Το επιδόρπιο με πραλίνα βανίλιας, butterscotch και καραμελωμένη σφολιάτα τα σπάει, εκτός που βολεύει άνετα δύο άτομα - στα 10 ευρώ, είναι μια χαρά για καπάκι μετά το φαγητό. Η κουζίνα είναι μεσογειακή, την επιμελείται ο σεφ Άκης Καψιμάλης, και οι τιμές είναι λογικές, τα πιάτα, όλα εμπνευσμένα και νοστιμούτσικα, όπως είπα, ξεκινάνε από 7 ευρώ (οι τραγανές πατάτες) και φτάνουν μέχρι 28 (ο Άνγκους, που είναι Σκωτσέζος, τι να σου κάνει).
Βασικά είναι ένα ωραίο μαγαζί, το “Terroirist”, με σωστό σέρβις, και ατμόσφαιρα που σε συνδυασμό με τη μουσική, το φαγητό και τα κρασιά, σε κάνει να ζορίζεσαι όταν έρχεται η ώρα να φύγεις. Άνετα καθόσουν δύο-πέντε ωρίτσες ακόμα, εσύ, που είχες χρόνια να προσκυνήσεις τη Θουκυδίδου, τον πιο βαβουριάρικο πεζόδρομο του Χαλανδρίου…
“Terroirist” wine bar, Θουκυδίδου 12, Χαλάνδρι, 21060046388
17°
