Βυζαντινό: το εστιατόριο που αγάπησαν οι Αθηναίοι επιστρέφει στην ίδια θέση, στο ισόγειο του ξενοδοχείου Conrad Athens The Ilisian
Αυτό το εστιατόριο οι παλιοί Αθηναίοι το θυμούνται με ένα τσίμπημα νοσταλγίας. Στο Βυζαντινό έχουν περάσει πρωινά και απογεύματα, νύχτες και μεσημέρια και φυσικά (παραδοσιακά) τα εορταστικά πρωινά της κάθε Πρωτοχρονιάς, από τη δεκαετία του ’60 μέχρι πολύ πρόσφατα. Με άλλα λόγια, έχουν ζήσει εδώ πολλές συλλογικές στιγμές, από εκείνες που χαράζονται στη μνήμη. Γίνεται να μην αναρωτηθούν: «Άραγε το νέο Βυζαντινό θα είναι σαν το παλιό;».
Το εστιατόριο Βυζαντινό επιστρέφει στη θέση του
Το Byzantino Grande Brasserie επέστρεψε στην πόλη στις 23 Απριλίου, βρίσκοντας ξανά την παλιά του θέση στο ισόγειο του ανακαινισμένου ξενοδοχείου, που πλέον ονομάζεται Conrad Athens The Ilisian. Το πρώτο που παρατηρώ είναι αυτός ο υπέροχος χώρος και ο τρόπος που αφήνει το φως να εισχωρήσει στις γωνιές της σάλας. Κι έπειτα όλη αυτή η φροντίδα – τα λουλούδια στα μαρμάρινα τραπέζια, τα υφάσματα που διαλέχτηκαν με προσοχή για τις πολυθρόνες και τις βαριές κουρτίνες, τα λευκά τραπεζομάντιλα και την art de la table (από την ιστορική εταιρεία πορσελάνης Ionia), τα μικρά, διακριτικά, απροσποίητα φιλικά χαμόγελα του προσωπικού (πραγματικά, η εξυπηρέτηση είναι αψεγάδιαστη). Μικρές, φροντιστικές λεπτομέρειες που σε κάνουν να νιώθεις όμορφα. Ο Tristan Auer, σχεδιάζοντας τον χώρο, εμπνεύστηκε από τη mid-century modern αισθητική του αρχικού εστιατορίου και στ’ αλήθεια έκανε υπέροχη δουλειά επαναπροσεγγίζοντας και αναδεικνύοντας τις εμβληματικές καμάρες σε βυζαντινό στιλ, μελετώντας στρατηγικά τον φωτισμό και προσθέτοντας αριστουργηματικά μωσαϊκά.
Διαλέγουμε να κάτσουμε έξω, στη δροσιά του φροντισμένου κήπου και στην ευωδιά των γιασεμιών. Ανοίγω τον κατάλογο και να μια παιχνιδιάρα έκπληξη! Στην ίδια σελίδα βλέπω δύο μενού, αριστερά η γαλλική και δεξιά η ελληνική κουζίνα, σε ένα νόστιμο, σχεδόν θεατρικό αντίλογο: από εδώ η σαλάτα νισουάζ, από εκεί η περήφανη ελληνική (σαλάτα). «Ναι, έχουμε δύο ειδών κουζίνες», λέει ο σερβιτόρος μας «κι έτσι δίνουμε στον καλεσμένο τη δυνατότητα να διαλέξει όποια κουζίνα θέλει ή ακόμα και να τις συνδυάσει». Αν αναλογιστούμε ότι executive chef του Conrad Athens The Ilisian είναι ο Άγγελος Λάντος, ο σεφ επί σειρά (πολλών!) ετών στο γαλλικό εστιατόριο Σπονδή, αυτό το παιχνίδι δεν είναι και τόσο απρόσμενο. Ίσα ίσα… έχει πολύ ενδιαφέρον, ειδικά από τη στιγμή που επικεντρώνεται σε κλασικές συνταγές και αγαπημένες γεύσεις και των δύο πλευρών. «Στην ουσία, το Βυζαντινό είναι μια brasserie, αλλά με δικό της χαρακτήρα. Δεν θέλουμε να κάνουμε πολλά πολλά. Αντίθετα, θέλουμε ξεκάθαρες γεύσεις και καλά μαγειρεμένα πιάτα», λέει ο head chef Σπύρος Μελανίτης.
Γαλλική και ελληνική κουζίνα και ένα walk in Cheese Room
Η διττή κουζίνα του εστιατόριου κάνει αισθητή την παρουσία της από την αρχή: έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε Pain au Lait (ψωμάκι με γάλα, που μοιάζει με το brioche), το οποίο καταφτάνει μαζί με χειροποίητο βούτυρο, ανθό αλατιού και τυρί κρέμα με chives, και σε ένα προζυμένιο. Το προζύμι το καλλιεργεί ο ίδιος ο σεφ εδώ και 16 χρόνια, αυτό έρχεται με λάδι από τη Μεσσηνία, τουρσί και ελιές. Διαλέγουμε το δεύτερο και αμέσως αποκαλύπτεται η δεύτερη έκπληξη! Είναι η… ωραία Ελένη, η συμπαθέστατη και πραγματικά πανέμορφη κοπέλα που χειρίζεται τα τυριά, η οποία καταφτάνει μαζί με το κινούμενο βασίλειό της: ένα τρόλεϊ γεμάτο με τυριά από βραβευμένους Γάλλους και Έλληνες παραγωγούς. Μπορείς να δοκιμάσεις ό,τι θες, και το καλύτερο; Αν κάποιο τυρί σού αρέσει πάρα πολύ, μπορείς να το πάρεις μαζί σου φεύγοντας, αγοράζοντάς το από το walk in Cheese Room!
Τρώμε για αρχή σαλιγκάρια Βουργουνδίας (με βούτυρο σκόρδου και αρωματικά) και ταραμοσαλάτα, αγκινάρες Ιερουσαλήμ με κατσικίσιο τυρί, λάδι φουντουκιού και τρούφα, στήθος πάπιας από τη Challans και ένα υπέροχο, υπέροχο πραγματικά, σιγομαγειρεμένο κατσικάκι με κριθαράκι, μυρωδικά και λαδοτύρι. Σειρά έχει η τραγανή τσιπούρα με ζεστή σάλτσα ταρτάρ. Εδώ το φιλέτο του ψαριού τηγανίζεται ολόκληρο και έρχεται ακουμπώντας μέσα σε αυτή τη σαλτσούλα, την τόσο νόστιμη, που καθόλου δεν θες να τελειώσει. Να το πάρετε μαζί με καπνιστές πατάτες – θα το θυμάστε για καιρό. Συνοδεύουμε με ωραία κρασιά (υπάρχουν 245 ετικέτες και από τον διεθνή αμπελώνα, πάρα πολλές από αυτές και σε ποτήρι), αλλά υπάρχουν και απίθανα cocktails από τον bartender Φαίδωνα Παπακωνσταντίνου.
Στο τέλος, τσουλάει προς το τραπέζι μας ακόμη ένα τρόλεϊ, αυτή τη φορά φορτωμένο με γλυκά. Έχω θαμπωθεί, αλλά κρατιέμαι. Θέλω πολύ να δοκιμάσω την κρεμ μπρουλέ με την ειδική, έξτρα λιχούδικη πρόταση σερβιρίσματος: έρχεται μαζί με κρουασάν και μαρμελάδα βατόμουρο, κι εσύ κόβεις μια μπουκιά από το κρουασάν, τη βουτάς μέσα στην κρεμ μπρουλέ και από πάνω απλώνεις τη μαρμελάδα. Μετά αναστενάζεις γλυκά και καθόλου ενοχικά – αυτή, όπως και όλο το γεύμα, ήταν μια παρασπονδία που άξιζε την κάθε της θερμίδα.
21°
