Viva Agavita

Χαρούμενο και ανέμελο, το αναγνωρίζεις πρώτα από την πολυχρωμία του (χρώμα ίσον Μεξικό) και έπειτα από τη ζωγραφιστή ταμπέλα με την πληροφορία: Agavita. Όνομα ιδανικό (αγαύη, ο κάκτος με το βασικό συστατικό της τεκίλας) για το μεξικάνικο αυτό εστιατόριο, που το μπαρ του αριθμεί πάνω από 30 είδη τεκίλας.

Ο χώρος, με τα πάντα –καρέκλες, τραπέζια, τοίχους– ζωγραφισμένα από το χέρι της Σοφίας που είναι ζωγράφος και γυναίκα ενός από τους ιδιοκτήτες, παραπέμπει σε παραμύθι. Θα δεις καθρέφτες-παράθυρα με χρωματιστά παντζούρια, ζωγραφισμένους κάκτους, περίτεχνα κλουβιά, έναν κορμό δέντρου που εκτελεί χρέη φωτιστικού, λεπτομέρειες που σε κάνουν να σιγουρεύεσαι ότι είσαι σε κάποια γειτονιά του Μεξικού και σε λίγο θα πάρεις τη μεσημεριανή σιέστα σου, με το σομπρέρο στο ύψος των ματιών.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει αυθεντικές μεξικάνικες λιχουδιές, αλλά και πιάτα πιο προσαρμοσμένα στον ελληνικό ουρανίσκο. Ας πούμε, η μεξικάνικη κουζίνα είναι καυτερή όσο λίγες. Στο Agavita, όμως, μπορείς να παραγγείλεις το πιάτο που θες, με βαθμό καυτερότητας από 0 έως 3, με το 0 να αντιστοιχεί στο καθόλου καυτερό και το 3 στο βαθμό που σου καίει το μέσα σου. Εμείς φάγαμε (και μετά γλείψαμε τα δάχτυλά μας) σαλάτα setas (με φρέσκα μαριναρισμένα μανιτάρια, μοτσαρέλα, κολοκύθι, καραμελωμένα κρεμμύδια, μαρούλι, πιπεριές Φλωρίνης και vinegrette από πέστο με λεμόνι- 6.30€). Φάγαμε και burrito, που το όνομά του προέρχεται από μια αστεία ιστοριούλα. Burro στα ισπανικά πάει να πει γάιδαρος. Περί το 1910, λοιπόν, ένας πλανόδιος πωλητής περιφερόταν στους δρόμους του Μεξικού με το γάιδαρό του και έφτιαχνε πίτες, που τις γέμιζε με κιμά, για να χορταίνουν οι περαστικοί.

Έγιναν τόσο ανάρπαστες που κάθε μέρα όλοι αναρωτιόντουσαν: Αdοnde esta el burrito? Μα πού είναι αυτός ο γαϊδαράκος; Και έτσι του βγήκε το όνομα του κυρ-burrito, που εμείς το φάγαμε με chili con carne (με κιμά μοσχαρίσιο με καλαμπόκι, αγγουράκι τουρσί και salsa chili –5.70€). Σειρά είχαν οι quesadillas, πίτες γεμιστές με τυρί, ψημένες σε πλάκα που συνοδεύονται με guacamole (είναι πράσινη και δεν τη χορταίνεις) και salsa ranchero (είναι κόκκινη και καίει), στις οποίες βάζεις χοιρινό σχάρας, ή ψητό κοτόπουλο, ή λαχανικά, ή τηγανητές γαρίδες. Διαλέξαμε με κοτόπουλο (€5,70) και μας... gustamos muchisimo. Προσοχή, γιατί οι μερίδες είναι τε-ρά-στι-ες! Από τις quesadillas, ας πούμε, τρώνε δύο και περισσεύει και για την παρέα στο διπλανό τραπέζι.

Από γλυκάκια, δοκιμάσαμε την τάρτα σοκολάτας με πράσινο πιπέρι, παγωτό φυστίκι και σάλτσα γλυκού chili (4.50€). Όπως μου εξηγεί ο Άγγελος (ο πολύ ταλαντούχος σεφ, που έχει επιμεληθεί το μενού του Agavita), η τάρτα είναι φτιαγμένη με μια ιαπωνική τεχνική που παίρνει τη σοκολάτα γάλακτος και με ένα τρόπο μαγικό, την κάνει να είναι σκληρή απέξω, μέχρι να φας την πρώτη μπουκιά και να σου αποκαλυφθεί το βελούδινο και κρεμώδες εσωτερικό της (δεν έχω καλύτερο).

Αν δεν πας για φαγητό (που το συστήνω), πήγαινε για ποτό. Όχι μόνο για τεκίλες, αλλά και για τα σούπερ κοκτέιλ-βάζα του (το εννοώ, σερβίρονται σε βαζάκια), όλα με €7. Η μουσική λατινοαμερικάνικη και σπιρτόζα, από Πέμπτη έως και Σάββατο επιλεγμένη από dj. Αναμένουμε και τα λατινοαμερικάνικα live που έρχονται προσεχώς και μέχρι τότε τρώμε fajitas…

Σμύρνης 55, Νέα Φιλαδέλφεια, 210 2510604. Ανοιχτά κάθε μέρα από τις 09.00, η κουζίνα μένει ανοιχτά μέχρι αργά και όσο πάει.