Φωτογραφίζοντας τόπους λατρείας

Σε αυτό το έργο-σε-εξέλιξη ενός χρόνου ήδη, ο Βρεττός ακολουθεί τον κεντρικό, διαρκή άξονα όλης της δουλειάς του, τον Άλλο άνθρωπο. Αλλόθρησκο αυτή τη φορά ή/και αλλοεθνή, να λατρεύει σε αυθαίρετα υπόγεια και κοσμημένα διαμερίσματα, σε αυτοσχέδιους ναούς-γκαράζ, σε γήπεδα και αλλόκοτα ιερά-πολυκατοικίες, σε ομάδες και κατά μόνας, σε έκσταση και σε χαρά, με τα ελάχιστα και με τα πανηγυρικά, με ιερείς και δίχως, με άγχος, φόβο, σιωπή, αλλά και ξέφρενα, αψήφιστα, σε χώρους ούτε δημόσιους ούτε ιδιωτικούς, στο πηχτό αιώρημα που είναι η πιο μύχια ταυτότητα της Αθήνας και όσων τη συνέχουν. Ο Βρεττός λέει ότι το υλικό θα γίνει βιβλίο, μάλλον μέσα στο 2015, και μπορεί και έκθεση αν είναι χρήσιμο αυτό, γιατί τώρα μαθαίνει τους εδώ και δίπλα εξωτικούς τόπους λατρείας και όσους τους εμψυχώνουν, και αυτό αρκεί. 
Ο Τάσος Βρεττός είναι ίσως ο πιο γνωστός-άγνωστος Έλληνας φωτογράφος. Με σεβαστή θητεία στην εφαρμοσμένη φωτογραφική πρακτική (μόδα, διαφήμιση, δισκογραφία, Τύπος) και ταυτόχρονη, χαμηλόφωνη και άτακτη, παρουσία με προσωπικά φωτογραφικά φόλιο σε εντυπωσιακά ανόμοιους χώρους (Μουσείο Μπενάκη, Μακεδονικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Palais de Tokyo, η Κρεαταγορά της Αθήνας, club Tessera στην Πειραιώς, γκαλερί Breeder και Gazon Rouge, Tαινιοθήκη της Ελλάδας κ.ά.), ο Βρεττός είναι κλασική περίπτωση ενός σοβαρού ανθρώπου με εμμονές και παροιμιώδη αδιαφορία για οτιδήποτε δεν είναι η προσωπική του, διαρκής σχέση με τη φωτογραφία και το έμψυχο υλικό της. Έτσι λίγοι άνθρωποι έχουν ουσιαστική αντίληψη ενός εξαιρετικού αρχείου που αναπτύσσεται ανάμεσα στην πρώιμη, εναλλακτική (και εν πολλοίς άγνωστη) φωτογραφία μόδας, στην αταξινόμητη εικονογραφία όλων των εξώφυλλων του Τέταρτου, στα πειράματα με τη φωτογραφία –ως– αντικείμενο, στην πολύχρονη καταγραφή των πιο άγριων μορφών της underground σκηνής της αθηναϊκής νύχτας αλλά και των πιο μπανάλ χαρακτήρων της, στην πιο πρόσφατη και αντιφολκλορική επίσκεψή του στους αστικούς τόπους λατρείας κάθε είδους.  A.M.