Η κβαντική ιατρός και οι δημοσιογράφοι

Το ότι σχεδόν κανείς δημοσιογράφος δεν αναφερόταν μέχρι πριν από λίγες μέρες στην «κβαντική ιατρική» της Μαρίας Καρυστιανού (την οποία εξακολουθεί να επικαλείται στο site της) δεν αποτελεί έκπληξη. Ο σκοπός των περισσότερων συναδέλφων είναι να είναι αρεστοί και να ταξιδεύουν με το ρεύμα, οπότε η αναφορά σε κάτι που δεν είναι και τόσο τιμητικό για τη «Μαρία των Τεμπών» θα ήταν μια απότομη στροφή στη συνήθη επαγγελματική τους πορεία. Τώρα που η Καρυστιανού χάνει σε δημοτικότητα και το παπατζιλίκι της «κβαντικής ιατρικής» είναι πλέον κοινός τόπος, βρίσκουν επιτέλους το θάρρος να το επισημάνουν και ακόμη και να ρωτήσουν την ίδια. Αφήνοντάς την, βέβαια, όπως συνηθίζουν με τους συνομιλητές τους, να απαντάει όπως της κάνει κέφι, γιατί πού να βρουν χρόνο για διευκρινιστικές ερωτήσεις που, όσο να ’ναι, χαλούν καρδιές και σχέσεις ανθρώπων.

Έτσι, η πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Μαρία να Χωθεί στη Βουλή» ρωτήθηκε για την «κβαντική ιατρική», στην οποία ισχυρίζεται ότι εξειδικεύθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Μεγάλη Βρετανία, κι εκείνη απάντησε με τρόπο που κάνει τη λέξη «κουτοπονηριά» να αποκτά νέο περιεχόμενο: άρχισε να μιλάει για την κβαντική φυσική και τις εφαρμογές της σε ιατρικά μηχανήματα.

Προφανώς, κανείς στη συνέχεια δεν τη ρώτησε ποιες από αυτές τις εφαρμογές χρησιμοποιεί και ποια από αυτά τα μηχανήματα έχει στο ιατρείο της (είπαμε, οι διευκρινιστικές ερωτήσεις χαλούν καρδιές), αλλά ούτε και κανείς της επισήμανε ότι, παρότι τα περισσότερα ιατρικά μηχανήματα δουλεύουν με ηλεκτρισμό, κανείς δεν έχει αυτοανακηρυχθεί «ηλεκτρικός γιατρός» (νομίζω, γιατί οι απατεώνες είναι ιδιαιτέρως δημιουργικοί και συνεχώς πρέπει να ανανεώνουν το ρεπερτόριό τους για να ψαρεύουν τα πιο «ανήσυχα» πνεύματα που ψάχνουν το καινούργιο). Η πρόεδρος Καρυστιανού τάχα απάντησε και η ζωή συνεχίστηκε, με την πρόεδρο να επιμένει στο σάιτ της ότι έχει εκπαιδευτεί στην «κβαντική ιατρική» (όπως επίσης στη Γνωστική Ομοιοπαθητική, τη νευροανάδραση και άλλες ωραίες λέξεις) και τους δημοσιογράφους να παριστάνουν ότι έκαναν τις δύσκολες (και καλά) ερωτήσεις.

Τους δημοσιογράφους που, ενώ ασχολούνται εδώ και χρόνια με την Καρυστιανού, ενώ γράφουν γι’ αυτήν και παρακολουθούν κάθε της κίνηση, δεν είχαν μπει μέχρι πριν από λίγες ημέρες στον κόπο να διαβάσουν όσα γράφει για τον εαυτό της στο επαγγελματικό της site. Ή που τα είχαν διαβάσει, αλλά προτίμησαν, αντί για ρεπορτάζ, να ασχοληθούν με την αγιογραφία, που μπορεί να τους κάνει λιγότερο δημοσιογράφους, αλλά περισσότερο αγαπητούς. Και μπράβο τους.