ΠΑΣΟΚ: Πώς, μέσα από πολιτικά λάθη και αντιφατικά μηνύματα για τις συνεργασίες, χάνει τη δυναμική του και ενισχύει την εικόνα ακυβερνησίας.
Υπό άλλες συνθήκες, το ΠΑΣΟΚθα ’πρεπε κανονικά να θεωρείται μια πολύφερνη νύφη. Ο Μητσοτάκης ο ίδιος, αλλά και μια σειρά στελεχών της κυβερνητικής παράταξης, το χαρακτήρισαν κατά καιρούς ως προτιμητέο εταίρο σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, ο Φάμελλος ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τού έκανε επανειλημμένως προτάσεις συνεργασίας, μέχρι και για τον Χαρίτση όταν ήταν στη ΝΕΑΡ, είχαν ακουστεί σενάρια για πιθανές συμπράξεις άσχετα αν τελικά δεν προχώρησαν.
Λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κυβερνητικό παρελθόν, είναι θεσμικό κόμμα, τοποθετείται στην κεντροαριστερά και ως εκ τούτου μπορεί να απευθύνεται με άνεση και στα δεξιά του αλλά και στ’ αριστερά του.
Αλλά μια σειρά ανεξήγητων αποφάσεων και τραγικών λαθών, αλλάξαν το κλίμα ραγδαία. Να θυμίσουμε την παροιμιώδη αδράνεια μετά τη διπλή συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ και την παραίτηση Τσίπρα όταν περίμεναν τον Μητσοτάκη να πέσει σαν ώριμο φρούτο, τον διαρκή και οργίλο καταγγελτικό λόγο, τη μονοθεματικότητα με το θέμα των υποκλοπών, την υιοθέτηση θεωριών συνωμοσίας για τα Τέμπη, την καταψήφιση ή έστω μη ψήφιση μεταρρυθμίσεων όπως τα μη κρατικά ΑΕΙ, τα απογευματινά χειρουργεία, την επιστολική ψήφο, την εξυγίανση των Ναυπηγείων και την ένταξη των νοσηλευτών στα βαρέα και ανθυγιεινά, τη διαγραφή Κωνσταντινόπουλου, το «παρών» στην ανανέωση της θητείας Στουρνάρα, τους αδιανόητους χειρισμούς ως προς τα πρόσωπα που θα στελέχωναν τις Ανεξάρτητες Αρχές, τις βλακώδεις δηλώσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση με το απίστευτο «ακόμα κι αν η ΝΔ ψηφίσει τις προτάσεις μας, τότε εμείς θα τις καταψηφίσουμε…», τις επιθέσεις στους δημοσκόπους γιατί τα νούμερα δεν βολεύουν, τις μεταγραφές τύπου κουτσής Μαρίας.
Και ενδιάμεσα φυσικά την ψήφιση στο Συνέδριο της απόφασης για μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, όπου τους έσυρε όλους απ’ τη μύτη ο Δούκας, αλλά και τις κατά καιρούς δηλώσεις για «προοδευτική διακυβέρνηση» χωρίς όμως να εξηγούν με ποιον ή ποιους και πάνω σε ποια ακριβώς προγραμματική βάση.
Αφήνουμε κατά μέρος τον μικρομεγαλισμό των δηλώσεων, με το ΠΑΣΟΚ εδώ και καιρό τρίτο κόμμα και με μεγάλη μάλιστα διαφορά από τον δεύτερο Τσίπρα. Και πάμε στην ουσία που είναι το γιατί να ψηφίσει κάποιος ΠΑΣΟΚ με τα θαμπά μηνύματα που εκπέμπει και που δεν δίνουν καμιά απολύτως προοπτική αλλά, απεναντίας, είναι συνταγή ακυβερνησίας.
Προξενεί επιπλέον εντύπωση γιατί επιμένουν να τοποθετούνται σ’ ένα θέμα -αυτό των συνεργασιών- για το οποίο κανείς δεν τους ρώτησε και για το οποίο δεν είχαν καμιά υποχρέωση να δεσμευτούν οι ίδιοι. Και το έκαναν κατά τρόπο άτσαλο και ερασιτεχνικό ώστε με τις αντικρουόμενες δηλώσεις να μπερδεύουν ακόμα και τους οπαδούς τους.
Ταυτόχρονα, και αντί να θεωρούν ως τίτλο τιμής που έβαλαν πλάτη το 2012-15 για να σωθεί η χώρα, θεωρούν τώρα τη συγκυβέρνηση εκείνη ως μια πολύ επώδυνη εμπειρία που έφερε το ΠΑΣΟΚ στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Όμως, περιέργως, ξεχνούν να πουν ότι το 4,68% που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις πρώτες εκλογές του ’15 και ήταν ιστορικό χαμηλό, οφειλόταν κυρίως στη διάσπαση του Γιώργου με το ΚΙΔΗΣΟ.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά πάντως κοντεύουν να κάνουν το ΠΑΣΟΚ, από πολύφερνη νύφη, με κάτι που μοιάζει με κακιασμένη γεροντοκόρη της πολιτικής ζωής.
17°
