Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο ηθοποιός Χρήστος Βαλαβανίδης: Υπηρέτησε επί πέντε δεκαετίες το θέατρο και είχε εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές
Πληροφορούμενη την απώλεια του Χρήστου Βαλαβανίδη, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Χρήστου Βαλαβανίδη, ενός ηθοποιού μεγάλου διαμετρήματος που σφράγισε ανεξίτηλα το σύγχρονο θέατρό μας.
Για περισσότερα από πενήντα χρόνια, ο Χρήστος Βαλαβανίδης αναμετρήθηκε με μεγάλους ρόλους, από όλο το φάσμα του ρεπερτορίου, κλασικού και σύγχρονου, από το αρχαίο δράμα μέχρι και την επιθεώρηση. Τους τίμησε, με όπλο το πηγαίο ταλέντο του, αλλά και τον βαθύ σεβασμό του στο κείμενο, χαρίζοντάς μας μία ευρύτατη γκάμα ισάξιων ερμηνειών. Βρέθηκε, με μεγάλη επιτυχία, και πίσω από τη σκηνή, ως σκηνοθέτης και, κυρίως, θεατράνθρωπος με τη δημιουργία, σε συνεργασία με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, του "Από μηχανής θεάτρου". Με τη συμμετοχή του σε πολλές τηλεοπτικές σειρές κέρδισε την αγάπη του μεγάλου κοινού χαρίζοντας μας μοναδικές ερμηνείες. Σφράγισε με την παρουσία του, στη μεγάλη οθόνη, κάθε ταινία στην οποία συμμετείχε: "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα" του Νίκου Νικολαΐδη, "Λούφα και Παραλλαγή" του Νίκου Περάκη, για να μνημονεύσουμε παλαιότερες παρουσίες του στον κινηματογράφο.
Την είδηση του θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη επικοινώνησε σήμερα η οικογένεια Ελένης Γερασιμίδου – Αντώνη Ξένου με τους οποίους συνδεόταν με βαθιά φιλία.
«Χτες το βράδυ μάθαμε, από την αγαπημένη σου Ασπασία, για το δυσβάσταχτο φευγιό σου.. Αντίο σπουδαίε μας Χρήστο.. πολυτάλαντε καλλιτέχνη! Λάμπρυνες αυτό τον τόπο με την πολυσήμαντη υποκριτική σου, την υπέροχη φωνή και ποίησή σου!! Καλή δύναμη στην Ασπασία σου, στην Κατερίνα σου και σε όλους τους οικείους. Ελένη-Αντώνης-Αγγελική» αναφέρει η οικογένεια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που συνδέονται με το Από Κοινού Θέατρο τους.
Ο ηθοποιός είχε διαγράψει μία σημαντική πορεία, τόσο στον χώρο του θεάτρου, όσο και της τηλεόρασης. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1973. Συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους καθώς και με τις δύο κρατικές σκηνές, Αθήνας και Θεσσαλονίκης.
Μεταξύ άλλων έχει παίξει στις παραστάσεις: «Μορμόλης» και «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας”, «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα», «Ντόλλυ».
Στη συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, έπαιξε τον Στέλιο στην “Αυλή των θαυμάτων” του Ιάκωβου Καμπανέλλη (σκην. Γιώργος Μιχαηλίδης).
Το 1996, μαζί με τη γυναίκα του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο» μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ έναν σύγχρονο, καλαίσθητο και λειτουργικό θεατρικό χώρο.
Συνεργάστηκε συχνά με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά σίριαλ και άλλες εκπομπές μεγάλης θεαματικότητας. (Το μινόρε της αυγής, Οι αυθαίρετοι, Σιγά, η πατρίδα κοιμάται, Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια, Λίστα γάμου κ.ά.).
Έπαιξε στις ταινίες: Λούφα και παραλλαγή του Νίκου Περάκη, Η φωτογραφία του Νίκου Παπατάκη, Πάμπτωχοι Α.Ε., Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο των Μιχάλη Ρέππα – Θανάση Παπαθανασίου.
Βραβεύτηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. Συμμετείχε σε ξένες παραγωγές ταινιών, όπως: The First Olympics (σκην. Άλβιν Ράκοφ), My Family and other animals (σκην. Peter Barber-Fleming) «ΟΡΑ» (σκην. Udayan Prassad).
Οι ποιητικές συλλογές του
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε τρεις ποιητικές συλλογές. Η τρίτη και τελευταία ποιητική συλλογή του (εκδόσεις Καστανιώτη), περιλαμβάνει τα ανέκδοτα ποιήματα μιας δεκαετίας περίπου, καθώς και ένα αναδρομικό ανθολόγιο από προηγούμενες συλλογές και δημοσιεύσεις με ποιήματα που ο ποιητής θεωρεί ότι άντεξαν στο χρόνο. Ποιήματά του υπάρχουν τυπωμένα σε διάφορες ελληνικές και ξένες ανθολογίες. Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά κι έχει συμμετάσχει κατά το ήμισυ στη συγγραφή δύο τηλεοπτικών σειρών που παίχτηκαν στην ιδιωτική τηλεόραση («Πλάκας Μέλαθρον», και «Οι Αθώοι της Πτέρυγας 5»).
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
