Τι συμβαίνει με την αντιπολίτευση: Το ευάλωτο ΠΑΣΟΚ, το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και οι δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις
Το επεισόδιο με την κ. Καρυστιανού, την άμβλωση και την Αριστερά μού θύμισε μια ιστορία που μας έλεγε ο δάσκαλος των θρησκευτικών στο δημοτικό. Πήγε ένας λήσταρχος να εξομολογηθεί στον παπά και άρχισε να του λέει τις αμαρτίες του. «Σκότωσα, παπά μου», έλεγε. «Συγχωρεμένος», του απαντούσε ο παπάς. «Λήστεψα, παπά μου». «Συγχωρεμένος», απαντούσε ο παπάς. Έτσι πήγαινε η εξομολόγηση, ώσπου προς το τέλος λέει ο λήσταρχος: «Έφαγα λάδι την Παρασκευή». Τότε εξερράγη ο παπάς: «Θα πας στην Κόλαση, καταραμένε!».
Η γενικότερη σύγχυση πάντως στον χώρο της αριστεράς αγγίζει τα όρια του κωμικού. Θυμίζουν πια φοιτητικά γκρουπούσκουλα. Χαρακτηριστικό το συνέδριο της Νέας Αριστεράς. Εκεί λοιπόν χωρίστηκαν στα δύο. Οι μισοί επιλέγουν την ιδεολογική καθαρότητα του 2%! Αντί να το κλείσουν το μαγαζί, αυτοδιορίζονται θεματοφύλακες του τίποτα. Οι άλλοι μισοί, οι ρεαλιστές υποτίθεται, ονειρεύονται ένα λαϊκό μέτωπο. Όχι ενάντια στον φασισμό, όπως στον μεσοπόλεμο, αλλά απέναντι σε μια κεντροδεξιά κυβέρνηση! Τσιμπιέσαι για να καταλάβεις πώς μπορούν να βρίσκονται έναν αιώνα πίσω. Ζούμε κατά τα φαινόμενα στην ίδια χώρα, αλλά σε τελείως διαφορετικούς κόσμους.
Στελέχη του ΠΑΣΟΚ εν όψει του συνεδρίου έχουν αρχίσει να συγκρούονται για, τι άλλο, τις συνεργασίες
Το δυστύχημα είναι ότι και στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν στελέχη που αναζητούν πολιτική υπόσταση αναμασώντας τις ίδιες αερολογίες. Εν όψει του συνεδρίου έχουν αρχίσει να συγκρούονται για, τι άλλο, τις συνεργασίες. Δεν το λένε, αλλά αυτό που κάνει νιάου νιάου είναι ο Τσίπρας και η πίεση για σύμπλευση που περιμένουν από τα αριστερά τους. Πιο ανοιχτός ο Δούκας, ενδεχομένως βλέπει ότι σε μια τέτοια συνεργασία θα έχει ο ίδιος ρόλο. Ζητά μάλιστα να βγει ψήφισμα ότι δεν πρόκειται να συνεργαστούν με τη Νέα Δημοκρατία για να είναι «διασφαλισμένοι» μετεκλογικά. Από ποια κολλητική ασθένεια δεν διευκρινίζει. Πιο αμυντικός ο Ανδρουλάκης, ο οποίος καταλαβαίνει ότι μια τέτοια προσέγγιση θα προκαλέσει πολλές εσωκομματικές αντιδράσεις. Και οι δύο, ωστόσο, στην πραγματικότητα υιοθετούν το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ ότι το μείζον δεν είναι η πολιτική της επόμενης κυβέρνησης, αλλά το να φύγει ο Μητσοτάκης. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Προσχωρώντας όμως στο αριστερό αφήγημα κάνουν ευάλωτο το ΠΑΣΟΚ.
Το χειρότερο είναι ότι η προσχώρηση σε αυτή τη λογική συνοδεύεται και από μια διαρκή υποχώρηση στις θέσεις του. Τα Τέμπη, η συνυπογραφή πρότασης μομφής με την Κωνσταντοπούλου, η υιοθέτηση της συγκάλυψης, του ξυλολίου και ακόμα περισσότερο του μπαζώματος, αποξένωσαν μεγάλο τμήμα μετριοπαθών ψηφοφόρων. Ακολούθησε η άρνηση στελεχών του, ακόμα και όσων είχαν συγκρουστεί στο παρελθόν με τα μπλόκα, να ταχθούν κατά του κλεισίματος των δρόμων. Δύο ακόμα τοποθετήσεις των τελευταίων εβδομάδων ήρθαν να συμπληρώσουν το φλερτ με τον λαϊκισμό.
Ο επικεφαλής του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εξωτερικών Δημήτρης Μάντζος χαρακτήρισε απαράδεκτη κάθε συζήτηση η οποία περιλαμβάνει ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, όπως το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια
Η δεύτερη έγινε με αφορμή τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, και το άνοιγμα που έκανε για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ο επικεφαλής του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εξωτερικών Δημήτρης Μάντζος χαρακτήρισε απαράδεκτη κάθε συζήτηση η οποία περιλαμβάνει ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, όπως το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια. Κάλεσε μάλιστα την κυβέρνηση να «εγγυηθεί έμπρακτα» την «ως άνω πάγια εθνική θέση». Άραγε να αγνοεί ότι το 2004 η κυβέρνηση Σημίτη είχε φτάσει στο παρά πέντε συμφωνίας η οποία στηριζόταν ακριβώς στη διατήρηση των χωρικών υδάτων των νησιών στα 6 μίλια; Αν ναι, αρκεί να διαβάσει τη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα ο τότε υφυπουργός εξωτερικών Χρήστος Ροζάκης. Θα εμπλουτίσει τις γνώσεις του για τις θέσεις του Κινήματος.
Στο ΠΑΣΟΚ επικαλούνται το «πρόγραμμα» για να υποστηρίξουν πως δεν είναι ίδιοι με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Πρόκειται για ένα ελάχιστα πειστικό άλλοθι. Το οποίο καταρρίπτουν καθημερινά οι ίδιοι με τις θέσεις και το ύφος της αντιπολίτευσης που ασκούν.
17°
