Μ’ αγαπάς;

Από το κανάλι της Βουλής, ο εθνικός μας κ. Νικολακόπουλος προλόγισε τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ως εξής: «Αν προτεινόταν ο Μανώλης Γλέζος ή ο Μίκης Θεοδωράκης και ποιος δεν θα τους ψήφιζε;». Τι πάει να πει «και ποιος»;

Μάνι-μάνι πρώτη εγώ δεν θα τους ψήφιζα, κύριε, και να σας εξηγήσω αμέσως γιατί. Δεν διαφέρει καθόλου από τους λόγους για τους οποίους δεν αφήνω τη, συνομήλική τους, μητέρα μου να οδηγεί αυτοκίνητο και την επιτηρώ διακριτικά, και στις πιο ασήμαντες δικαιοπραξίες ρουτίνας στις οποίες κάποτε να ήταν αητός. Όχι από κακία αλλά από σεβασμό, μη δει αίφνης τον παλιό εαυτό της ηττημένο και καταντραπεί. Δεν ξέρω αν πιάνει το ίδιο κόλπο με όλους, γιατί η αξιοπρεπής απομαχία θέλει σοφία, θέλει κότσια κι από δίπλα κάποιους που να σε αγαπούν.

Αγαπάει κανείς σ’ αυτή τη χώρα τον Μανώλη Γλέζο και τον Μίκη Θεοδωράκη; Πολύ φοβούμαι πως όχι. Αλλιώς δεν θα τους εξωθούσαν και τους δυο στο πιο άσεμνο γήρας από την εποχή του Διογένη του Κυνικού και εντεύθεν. Για τον αρχαίο μπίτνικ που έκανε πλακίτσες στον Μεγαλέξαντρο και που αυνανιζόταν δημόσια, γι’ αυτόν τον καθ’ έξιν τζαμπατζή που ανέβαινε με τα βρωμοπόδαρά του πάνω στα σεντόνια της Λαΐδας της Κορινθίας, θα κάνω μια εξαίρεση. Γιατί με σκλαβώνει η ευφυΐα του και ο αυτοσαρκασμός του. Έχεις;