Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας του Στέφανου Κασσελάκη και την προβολή από τα ΜΜΕ.
Η μεταμφίεση του Στέφανου με τα στενά ρούχα σε φαντάρο για διάστημα δύο εβδομάδων ήταν άλλη μια καλή ευκαιρία να απολαύσουμε τη σπαρταριστή υποκρισία του νέου ηγέτη της ελληνικής αριστεράς αλλά και να επιβεβαιώσουμε τον μεγαλύτερο τροφοδότη της υποκρισίας αυτής: την ελληνική δημοσιογραφία.
Το ότι ο ηγέτης της Τζάκρη έχει το θράσος να δηλώνει «περήφανος που θα υπηρετήσει την πατρίδα» την ίδια στιγμή που πληρώνει προκειμένου η τιμή αυτή να κρατήσει μόνο δυο βδομάδες (αν ο αρχηγός του Πολάκη δεν είχε λεφτά να δώσει θα ήταν φαντάρος για κάνα εξάμηνο) είναι κάτι που δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Αφορά και τους δημοσιογράφους που δεν επισημαίνουν το μέγεθος του δουλέματος. Τους δημοσιογράφους που αναφέρονται στην 15ήμερη μεταμφίεση με τον όρο «θητεία» και που μας ενημερώνουν ότι «ο Στέφανος Κασσελάκης ζήτησε να μην έχει καμία ειδικήμεταχείριση» ως πραγματική είδηση και χωρίς ίχνος ειρωνείας.
Το ότι η είσοδος του Κασσελάκη στο στρατόπεδο κατέλαβε αξιοσέβαστο χρόνο στα δελτία «ειδήσεων» ως σοβαρή είδηση και όχι ως πολιτιστικό δρώμενο επιβεβαιώνει τη λάιφ στάιλ αντίληψη για την πολιτική και την απόσταση που χωρίζει την ελληνική δημοσιογραφία από την πραγματική ενημέρωση. Βέβαια μιλάμε για μια χώρα στην οποία τα δελτία «ειδήσεων» αξιολογούν ως σημαντική είδηση το ότι η Κέιτ Μίντλετον εθεάθη σε μπακάλικο «αρκετά αδυνατισμένη αλλά με καλή διάθεση» οπότε και η αντιμετώπιση της πολιτικής ως υλικό λάιφ στάιλ δεν πρέπει να ξενίζει κανέναν. Ο Κασσελάκης απλώς εκμεταλλεύεται το ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι της «ενημέρωσης» κατά βάθος θα ήθελαν να δουλεύουν σε μεσημεριανάδικο.
Προφανώς εκτός από την «ενημερωτική» δημοσιογραφία είναι και η ίδια η πολιτεία υπεύθυνη για τη σαπουνόπερα που υποστήκαμε το Σαββατοκύριακο. Γιατί μόνο η πολιτεία είναι υπεύθυνη που ένας άνθρωπος που έχει την επιθυμία και την οικονομική δυνατότητα να μην υπηρετήσει τη θητεία του επειδή έζησε καιρό στο εξωτερικό είναι υποχρεωμένος να μασκαρευτεί για 15 μέρες παριστάνοντας τον φαντάρο. Τι νόημα έχει να πάει κάποιος σε ένα στρατόπεδο νεοσυλλέκτων για 15 μέρες; Τι νόημα έχει να βάλεις κάποιους που σε λίγες μέρες θα είναι ξανά πολίτες μαζί με άλλους που έχουν μπροστά τους μήνες σκοπιάς, αγγαρείας, λούφας, μαζέματος αποτσίγαρων και πευκοβελόνων; Αν ο νόμος έχει ψηφιστεί στο πλαίσιο κάποιας φάρσας στους νεοσύλλεκτους επικροτώ αλλά αν όχι δεν τον καταλαβαίνω.
Μπορεί όλοι να ξέρουμε πως η θητεία έχει τόση σχέση με πολεμική προετοιμασία όση ένας μουσουλμάνος με το χοιρινό κρέας*, μπορεί όλοι να ξέρουμε ότι οι βασικοί σκοποί της θητείας είναι α) η εύρεση εργατικών χεριών γι’ αυτή την τεράστια δημόσια υπηρεσία που ονομάζεται Ελληνικός Στρατός και β) η οικονομική στήριξη της επαρχίας με τα δεκάδες άχρηστα κατά τα άλλα στρατόπεδα, αλλά δεν χρειάζεται η θητεία να ξεφτιλίζεται ακόμα περισσότερο με τις 15ήμερες μεταμφιέσεις.
Από την άλλη μια χώρα καρναβάλι δεν μπορεί παρά να είναι καρναβάλι σε κάθε της πτυχή και μπράβο της.
* οι «στρατιώτες» παρότι οπλοφορούν εκπαιδεύονται στη χρήση των όπλων τους μόλις 2-3 φορές στη διάρκεια της θητείας τους. Ο Ελληνικός Στρατός δεν προετοιμάζει για πόλεμο αλλά για τη λούφα στην επαγγελματική ζωή.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
