ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα χαμένο στη μετάφραση

Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν είναι ο Στέφανος Κασσελάκης που θα κάνει το κόμμα τσίρκο. Το εκλογικό κοινό του ΣΥΡΙΖΑ εκπαιδεύεται αργά και σταθερά από το 2010 στον κυνισμό του «Anything goes»: από κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε σε μια φάση μετάλλαξης με φρενήρεις ρυθμούς, προκειμένου να «προλάβει» εκλογικά να καβαλήσει το κύμα της αγανάκτησης. Και το πέτυχε.

Από κόμμα μεταϋλιστικών αιτημάτων –των κινημάτων, της οικολογίας και της αλληλεγγύης– έγινε ένα λαϊκιστικό μόρφωμα του αντιμνημονίου, με ισχυρό κρατικιστικό αποτύπωμα και αυταρχικό λόγο, προκειμένου να μαγνητίσει το απογοητευμένο και θυμωμένο εκλογικό κοινό του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. «Δεν είναι Έλληνας όποιος ψήφισε τα μνημόνια» έλεγε το 2013 ο Αλέξης Τσίπρας. Συγκυβέρνησε με τον ακροδεξιό Καμμένο, υπουργοποίησε τον Χαϊκάλη και τον Κουίκ, δίχασε την κοινωνία όσο κανένα άλλο κόμμα με το δημοψήφισμα παρωδία που ο ίδιος ο Τσίπρας πούλησε μέσα σε μια νύχτα υπογράφοντας 3ο μνημόνιο. Και όταν οι ΑΝΕΛ διαλύθηκαν, απορρόφησε ό,τι είχε μείνει από αυτούς.

Η μόνη πιθανότητα να αποκτήσει το κόμμα αυτό νέο στίγμα και ταυτότητα είναι να αποτάξει τον τσιπρισμό του

Τα φιλόδοξα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση από το 2019 μέχρι σήμερα ουδέποτε αμφισβήτησαν σοβαρά ή έστω στοχάστηκαν κριτικά πάνω στις επιλογές του κόμματος της τελευταίας δεκαετίας. Κατάπιαν αμάσητες τις επιλογές της ηγεσίας και περίμεναν εφαρμόζοντας την καραμανλικής κοπής συνταγή του «ώριμου φρούτου», ενώ άφηναν τον Αλέξη Τσίπρα να φτιάχνει το αφήγημα περί ορμπανοποίησης της χώρας και να κάνει μεταγραφές επιπέδου Αντώναρου και Ακρίτα. Και παρά τη βαριά διπλή εκλογική ήττα, το κόμμα δεν έβγαλε μιλιά για όλα αυτά στην πρόσφατη εσωκομματική διαδικασία.

Ο Παύλος Πολάκης κινεί τα νήματα, ο Αλέξης Τσίπρας διαιωνίζεται μέσω του Στέφανου Κασσελάκη, που είναι ο πιο αντιπροσωπευτικός υποψήφιος για ένα κόμμα χαμένο στη μετάφραση. Η μόνη πιθανότητα να αποκτήσει το κόμμα αυτό νέο στίγμα και ταυτότητα είναι να αποτάξει τον τσιπρισμό του. Και αυτό δεν είναι έτοιμο να το κάνει κανένα στέλεχος, άνδρας ή γυναίκα.