Βάλτε τον σύντροφο Κοτζιά στις κριτικές επιτροπές της Eurovision

Αυτό που θα διαβάσετε παρακάτω είναι πέρα για πέρα αληθινό. Θα σας φανεί πλάκα, αλλά καθόλου πλάκα δεν είναι. Δυστυχώς, και να ήθελα, δεν θα μπορούσα να σκεφτώ κάτι τέτοιο. Επαναλαμβάνω ότι δεν κάνω πλάκα και σας λέω ότι: Ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας, σύντροφος Νίκος Κοτζιάς, τουίταρε: «Το τεσσάρι στην Κύπρο στη eurovision δεν είναι το πρόβλημα αλλά το αποτέλεσμα, ένα ακόμα δείγμα, της προσπάθειας που κάνουν πολλές πλευρές του κυρίαρχου συστήματος να αποξενωθεί η ελληνική κοινωνία από τη Μεγαλόνησο και το Κυπριακό, ώστε να προωθηθούν τα απορριπτέα σχέδια τους».

Ξαναλέω ότι δεν κάνω πλάκα, αλλά επειδή είμαι σίγουρος ότι ακόμα κάποιοι δεν με πιστεύετε, ιδού το τουίτ, το οποίο δεν είναι photoshop, το είδα με τα μάτια μου παρότι ο σύντροφος Κοτζιάς με έχει μπλοκάρει από τότε που έκανε την Ελλάδα υπερήφανη ως υπουργός Εξωτερικών.

Κάποιοι ανόητοι και επιπόλαιοι μπορεί να πείτε πως το υποχρεωτικό 12αρι στην Κύπρο (και το αντίστοιχο στην Ελλάδα) είναι μια γραφικότητα προσβλητική και για τις δύο χώρες και για τους διαγωνιζόμενούς τους. Κάποιοι άλλοι μπορεί να πείτε ότι η εξωτερική πολιτική είναι κάτι κάπως πιο περίπλοκο από έναν διαγωνισμό τραγουδιού και κάποιοι ίσως τολμήσετε ακόμα και να αμφισβητήσετε τη σχέση εθνικής εξωτερικής πολιτικής και Eurovision. Μπορεί ακόμα να ειρωνευτείτε τον σπουδαίο Έλληνα διανοητή και να αμφισβητήσετε τη σύνδεση των απορριπτέων σΚεδίων (δεν ξέρω γιατί ο σύντροφος το γράφει με «χ») και του τεσσαριού που η ελληνική κριτική επιτροπή έδωσε στο παλικάρι με τα μπράτσα. Προφανώς δεν έχετε ιδέα για τα σκοτεινά σΚέδια που εξυφαίνονται στους γεμάτους στρας διαδρόμους της Eurovision και στους ποτισμένους με αίμα αγωνιστών διαδρόμους του ραδιομεγάρου της ΕΡΤ. 

Εγώ από την άλλη εννοείται ότι χειροκροτώ την καταγγελία-αποκάλυψη-ανάρτηση γροθιά στο στομάχι του συντρόφου Κοτζιά κυρίως για το θάρρος του να στραφεί, εμμέσως πλην σαφώς, εναντίον του Αλέκση ο οποίος θεωρεί τους Κύπριους «νατουραλιζέ Έλληνες». Στεναχωριέμαι βέβαια που περιορίζεται στην κριτική για το 4άρι και δεν προχωράει και σε άλλα ακανθώδη ζητήματα (Γιατί δόθηκε 10άρι στην Πορτογαλίδα Μποφίλιου; Είναι κλεμμένο το τραγούδι της Loreen; Μήπως του χρόνου θα είναι επιτέλους η χρονιά της μπαλάντας;) για τα οποία ελπίζω να τοποθετηθεί στο άμεσο μέλλον και ιδανικά πριν τις εκλογές της Κυριακής.

Κι επειδή η ελληνικές κριτικές επιτροπές (αν ήταν δύο), εκτός από το ότι επιβεβαίωσαν την προσπάθεια αποξένωσης της ελληνικής κοινωνίας από τη Μεγαλόνησο, απέδειξαν και την ανεπαρκή τους ακοή με την επιλογή του τραγουδιού που εκπροσώπησε φέτος την Ελλάδα, αισθάνομαι την υποχρέωση να προτείνω αυτό που τουλάχιστον στα δικά μου μάτια είναι μονόδρομος: να αξιοποιηθεί το εθνικό κεφάλαιο που ονομάζεται Νίκος Κοτζιάς και να τοποθετηθεί μόνιμος επικεφαλής κάθε επιτροπής που έχει σχέση με τον διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον. Στο κάτω-κάτω δεν ξέρω πολλούς άλλους που να συνδυάζουν τη γεωστρατηγική σοφία με το μουσικό ταλέντο, συνδυασμό τον οποίο, αν θυμάστε, είχε ξεδιπλώσει σε όλο του το μεγαλείο σε εκείνη τη συνάντηση των υπουργών εξωτερικών του ΝΑΤΟ (από την οποία το βίντεο που ακολουθεί). Και μπράβο του και 12 βαθμοί.