Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει τη στοχοποίηση δικαστικών και δημοσιογράφων από τον Παύλο Πολάκη και τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ
Στην πραγματικότητα η ανάρτηση του Πολάκη στην οποία στοχοποιεί 15 δημοσιογράφους, 13 δικαστικούς, τον επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων και τους επικεφαλής των τεσσάρων ελληνικών τραπεζών λέγοντας ότι πρέπει «να καθαρίσουμε με αυτούς» δεν διαφέρει σε τίποτα από τη συνήθη ρητορική του μεγαλοστελέχους του ΣΥΡΙΖΑ.
Το 2017 παραπονιόταν ότι «το κράτος δεν είναι ακόμα δικό μας». Το 2018 απαιτούσε από το κόμμα του να γίνουν δικαστήρια και «να βάλουμε κάποιους φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές». Το 2019 μιλούσε για τη «δικιά σας δημοκρατία» (από την οποία φυσικά δεν έχει κανένα πρόβλημα να εισπράττει το μισθό του αλλά έτερον εκάτερον). Το 2021 συμμετείχε στην αντιεμβολιαστική εκστρατεία διαβεβαιώνοντας (στη Βουλή) ότι εκείνος και όλη οικογένειά του κάνουν μόνο τα δοκιμασμένα εμβόλια (ένα από τα οποία δεν ήταν το εμβόλιο για τον κορωνοϊό) ή λέγοντας πως το ποσοστό των εμβολιασμένων στο σύνολο νεκρών από τον κόβιντ είναι πολύ μεγάλο (ελπίζοντας ότι πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι αν είμαστε 100, έχουν εμβολιαστεί οι 90 και πεθάνουν 5 ανεμβολίαστοι και 5 εμβολιασμένοι το ποσοστό των εμβολιασμένων ανάμεσα στους νεκρούς μπορεί να είναι 50% αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το εμβόλιο δεν λειτουργεί, το αντίθετο). Και βέβαια κάθε χρόνο στο στόχαστρο του ήταν τα «βοθροκάναλα» (κατά το «τσοντοκάναλα» των χρυσαυγιτών).
Τίποτα από αυτά (και είναι μόνο λίγα από τα όσο έχει πει ο σύντροφος Πολάκης) δεν ενόχλησε ποτέ την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Και πώς θα ήταν δυνατόν να την ενοχλήσει από τη στιγμή που ο σύντροφος Πολάκης το μόνο που έκανε ήταν να εκφράζει, ίσως με κάπως πιο ωμό τρόπο, το κυρίαρχο ήθος και τις κυρίαρχες ιδέες του κόμματος.
Αυτό το κυρίαρχο ήθος και οι κυρίαρχες ιδέες καθρεφτίζονται και στην επίμαχή του ανάρτηση που είναι μια σύνοψη όσων λένε όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε ευκαιρία. Εκτός αν ξέρετε πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν μιλάνε για πουλημένους («πετσωμένους») δημοσιογράφους, επίορκους δικαστές, τράπεζες που πρέπει να περάσουν υπό κρατικό έλεγχο ή αρμούς της εξουσίας που πρέπει να ελεγχθούν. Μόλις προχτές ο σύντροφος Νάσος Αθανασίου έλεγε πως το δικαστήριο που καταδίκασε τον Παππά ήταν στημένο (με το 13-0 όχι μόνο να μην τον προβληματίζει αλλά να το θεωρεί και ένδειξη του στησίματος) και δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που ο σύντροφος Σπίρτζης επαναλάμβανε το «η δεύτερη φορά θα είναι αλλιώς» και διαβεβαίωνε ότι «θα επαναφέρουμε τη δημοκρατία στη χώρα είτε με το καλό είτε με το άγριο».
Όλα όσα λέει ο Πολάκης είναι αυτά που λένε όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς ο Πολάκης έκανε το αναπόφευκτο επόμενο βήμα και περιέγραψε και τα πρόσωπα που είναι οι στόχοι των συντρόφων. Δεν τα έκανε όμως ο Πολάκης στόχους. Στόχους τα έκανε η ρητορική των συντρόφων. Στόχους τα έκανε και τα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Πολάκης είναι απλώς ένα από τα συμπτώματα μιας ασθένειας και όχι η ασθένεια.
Γι’ αυτό η ενόχληση της «ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ» δεν έχει να κάνει με την ουσία των προγραφών (που πιθανότατα να έχουν γίνει εδώ και χρόνια στα γραφεία του κόμματος). Δεν έχει να κάνει με τη στοχοποίηση και το «καθάρισμα» (κατά το χρυσαυγίτικο «ξεβρόμισμα»), αλλά με το ότι ο λεβέντης από τα Σφακιά φαίνεται να προσπαθεί πόστο για την επόμενη μέρα του κόμματος μετά τις νέες ήττες που έρχονται.
Γι’ αυτό η μοναδική επίσημη ανακοίνωση του κόμματος υπερασπίζεται τον Πολάκη έναντι της αναπόφευκτης εισαγγελικής παρέμβασης και κάνει λόγο για «πολιτικές απόψεις» (λες και κάτω από τον μανδύα των «πολιτικών απόψεων» επιτρέπονται ακόμα και οι ευθείες απειλές).
Γι’ αυτό η βάση του ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον εκεί που εκφράζεται δηλαδή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στηρίζει τον Πολάκη.
Γι’ αυτό η πιο δημοφιλής υποστηρίκτρια του ΣΥΡΙΖΑ, η πιο επιδραστική «ινφλουένσερ» της ελληνικής αριστεράς, η πετυχημένη συγγραφέας σαπουνόπερας, η Ελένα η Ακρίτα, πόσταρε ένα σαφές «Με τον Πολάκη».
Γι’ αυτό ο σύντροφος Κατρούγκαλος ζήτησε να μη διαγραφεί ο Πολάκης αφού «Αυτά τα οποία κάνει δεν δείχνουν σύγκρουση με τις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ».
Γιατί ο Πολάκης δεν είναι μια ακραία φωνή μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Πολάκης είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η ουσία του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η ουσία ενός κόμματος που καμαρώνει ακόμα για έναν ομοφώνως καταδικασμένο για παράβαση καθήκοντος βουλευτή του. Ακόμα και στην περίπτωση που διαγραφεί από το κόμμα, το κόμμα δεν θα αλλάξει σε τίποτα και θα εξακολουθήσει να λέει αυτά που ευθέως λέει ο Πολάκης και απλώς τα αφήνουν να εννοηθούν οι υπόλοιποι. Και μπράβο τους.
Μετά το συνέδριο, εκείνο που έχει σημασία είναι η πολιτική αναμέτρηση με την κοινωνία και τους πολίτες που περιμένουν από την αξιωματική αντιπολίτευση μια καθαρή πρόταση διακυβέρνησης της χώρας
Ο κόσμος προχωράει αλλά το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στο παρελθόν. Και το πρόβλημα όποιου επιστρέφει στο παρελθόν είναι ότι όλοι καταλαβαίνουμε πως δεν έχει μέλλον.
17°
