Αλέξης Τσίπρας – ΣΥΡΙΖΑ: Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις από το 2019 και μετά για το κόμμα και τα ποσοστά του στις επόμενες εκλογές.
67 περίπου δημοσκοπήσεις έγιναν από τον Ιούλιο του 2019 και μετά. Κι αν οι αρχικές -οι πιο κοντινές δηλαδή προς τις εκλογές του 2019- έδειχναν καθολική υπεροχή της ΝΔ, και οι τωρινές -παρά τη φυσιολογική κυβερνητική φθορά αλλά και τον πόλεμο χαρακωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ- δεν αλλάζουν και πολύ τη σημερινή εικόνα.
Στις 10,2 μονάδες διαφορά της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει η τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis (36,5 – 26,3), στις 8,5 μονάδες αυτή της Pulse (33 – 25,5), στις 8.1 της Marc (33,4 – 25,3).
Κι όλα αυτά μετά από 3,5 χρόνια διακυβέρνησης αλλά και με τρεις μεγάλες κρίσεις: την υγειονομική με την πανδημία, την ελληνοτουρκική με έναν έξαλλο Ερντογάν απέναντι να απειλεί κάθε λίγο και λιγάκι ότι «θα ‘ρθει ξαφνικά ένα βράδυ», αλλά και την τελευταία μεγάλης κλίμακας γεωπολιτική, με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία που διατάραξε την εφοδιαστική αλυσίδα και εκτόξευσε το κόστος της ενέργειας στα ύψη.
Παρ’ όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι και βρίσκεται δημοσκοπικά από 6 έως και 8 μονάδες κάτω από τα ποσοστά των εκλογών του 2019.
Πολλοί λόγοι υπάρχουν γι’ αυτό. Και που είναι κυρίως το κυβερνητικό έργο της ΝΔ που, παρά τα όποια λάθη έχει σε μια σειρά βασικούς τομείς, θετικό πρόσημο η συνεχιζόμενη και αδιαμφισβήτητη κυριαρχία Μητσοτάκη στο Κέντρο, οι νωπές μνήμες από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου που κάνουν τις όποιες συγκρίσεις καταλυτικές, αλλά και η κάθε άλλο παρά θεσμική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και η συμπόρευσή του με λούμπεν στοιχεία καθώς όπως φαίνεται δεν διδάχθηκε τίποτα από τη σχεδόν πενταετή κυβερνητική του θητεία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ξορκίζει, φυσικά, τις δημοσκοπήσεις πότε αφήνοντας υπαινιγμούς ότι είναι στημένες, πότε ότι δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, πότε ότι ο ίδιος θα καταγάγει περιφανή νίκη κόντρα σε όλες τις προβλέψεις.
Που θα είναι η πέμπτη από το 2019, αν λάβουμε υπόψη και τις αυτοδιοικητικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές του 2019.
Εσωκομματικά έκανε πάντως τα κουμάντα του με την επανεκλογή του ως αρχηγού στο τελευταίο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ με τεράστια μάλιστα πλειοψηφία, προδικάζοντας προφανώς τις εξελίξεις και κόβοντας το βήχα στους επίδοξους διεκδικητές.
Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσει να επιβιώσει πολιτικά μετά και τη νέα επερχόμενη ήττα, πολλώ δε μάλλον όταν δεσμεύτηκε -και σωστά- ότι δεν θα επιδιώξει μια συγκυβέρνηση ηττημένων. Κανείς, βλέπετε, δεν επενδύει για πολύ καιρό σ’ ένα κόμμα που δεν έχει κυβερνητική προοπτική καθώς η εξουσία λειτουργεί πάντοτε ως συγκολλητικός ιστός και η απώλειά της γεννά συχνά φυγόκεντρες δυνάμεις.
Και το ερώτημα παίρνει πια υπαρξιακές διαστάσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Τσίπρα σημαίνει επιστροφή σε βάθος χρόνου, στο 3%. Ίσως μάλιστα και λίγο παρακάτω.
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
