Η απολογία του Φραντσέσκο Τζόρτζι για το Qatargate - Η Εύα Καϊλή και η σχέση του με τον Αντόνιο Παντσέρι
Νέα στοιχεία σχετικά με τα όσα είπε ο Φραντσέσκο Τζόρτζι για την Εύα Καϊλή και το σκάνδαλο Qatargate έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Το δημοσίευμα στη βελγική εφημερίδα «Le Soir» είναι αποκαλυπτικό για τον σύντροφο της Εύας Καϊλή που «έσπασε» στην ανάκριση και παραδέχτηκε την εμπλοκή του στο Qatargate.
Ο Φραντσέσκο Τζόρτζι ομολόγησε ότι αυτός ήταν ο «διαχειριστής» των χρημάτων, ισχυριζόμενος πως είχε υποχρέωση απέναντι στον πρώην ευρωβουλευτή Αντόνιο Παντσέρι, τον «εγκέφαλο» τον Qatargate.
Όπως είπε, παρόλο που γνώριζε ότι παρανομεί, συνέχισε να το κάνει, καθώς -όπως ισχυρίστηκε- ένιωθε χρέος απέναντι στον ιταλό πρώην ευρωβουλευτή.
Ο σύντροφος της Εύας Καϊλή επιχείρησε να πάρει όλη την ευθύνη πάνω του, ζητώντας από τους δικαστές να αφήσουν ελεύθερη την πρώην αντιπρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία «ξηλώθηκε» με συνοπτικές διαδικασίες από τη θέση της μετά τις αποκαλύψεις για χρηματισμό και δωροδοκία πρώην και νυν μελών του Ευρωκοινοβουλίου.
«Έκανα τα πάντα για χρήματα που δεν χρειαζόμουν» φέρεται να είπε ο Φραντσέσκο Τζόρτζι στην ομολογία του κατά τη διάρκεια της απολογίας του.
Όταν ο Φραντσέσκο Τζόρτζι συνάντησε τον Αντόνιο Παντσέρι
Η ιταλική εφημερίδα «La Repubblica» γράφει ότι ο Ιταλός σύντροφος της Εύας Καϊλή, με καταγωγή από το Abbiategrasso (επαρχία του Μιλάνου) πηγε στο Βέλγιο το 2009 για να σπουδάσει. Στη συνέχεια έκανε καριέρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Η σχέση του με τον «εγκέφαλο» του Qatargate ξεκίνησε πριν από 13 χρόνια περίπου. «Στην πραγματικότητα, η πρώτη συνάντηση μεταξύ των δύο έγινε λίγο πριν από τη μετακίνηση του Τζόρτζι στις Βρυξέλλες: σύμφωνα με όσα υποστήριξε, τον συνάντησε σε ένα συνέδριο. "Του ζήτησα να με πάρει για πρακτική άσκηση και το έκανε". Από εκεί ξεκίνησε μια μακρά συνεργασία. Με την πάροδο των ετών, ο Παντσέρι έγινε ο de facto μέντορας του Τζόρτζι, η φιγούρα αναφοράς για τον νεαρό ενθουσιώδη Ευρωπαίο που έκανε τα πρώτα του βήματα στις αίθουσες του Ευρωκοινοβουλίου. Διετέλεσε βοηθός του και τον γνώρισε στους πολιτικούς κύκλους» αναφέρει το δημοσίευμα για το Qatargate.
Και προσθέτει: «Το ηθικό χρέος που ένιωθε απέναντι στον πρώην συνδικαλιστή της CGIL ήταν μεγάλο. Γι' αυτό, όταν ο Παντσέρι δεν επανεξελέγη το 2019, ο Τζόρτζι συνέχισε να τον βοηθάει. Ο νεαρός Μιλανέζος άρχισε έτσι να φροντίζει το "ταμείο" της οργάνωσης. Μια κίνηση που έγινε από ευγνωμοσύνη προς εκείνον που τον έβαλε στην πολιτική, εξήγησε ο νεαρός, αλλά και για χρήματα. Χρήματα που ο ίδιος παραδέχτηκε ότι δεν χρειαζόταν πραγματικά, καθώς ο μισθός του βοηθού ήταν περίπου 2.500 ευρώ τον μήνα».
Σύμφωνα, πάντα, με τη «La Repubblica», «τα χρήματα αυτά προορίζονταν μόνο για τον ίδιο και τον Παντσέρι, όπως επανέλαβε ο Τζόρτζι στην ανάκριση».
«Και προσπάθησε πολύ να κρατήσει τη σύντροφό του απ' έξω, επισημαίνοντας ότι δεν ήταν αποδέκτης αυτών των ποσών: "Θα κάνω ό,τι μπορώ για να είναι ελεύθερη η σύντροφός μου και να μπορεί να φροντίζει την 22 μηνών κόρη μας"» ανέφερε επίσης ο σύντροφος της Εύας Καϊλή στην απολογία του.
Μετανιωμένος ο σύντροφος της Εύας Καϊλή στην απολογία του για το Qatargate
Ο Φραντσέσκο Τζόρτζι δήλωσε μετανιωμένος στους ανακριτές κατά τη διάρκεια της απολογίας του στις Βρυξέλλες για το σκάνδαλο Qatargate.
«Παραδέχθηκε επίσης ότι ένιωσε ανακούφιση αφού έβγαλε αυτό το βάρος από τη συνείδησή του. Είπε ότι ήταν ένας απλός άνθρωπος, ότι είχε εμπλακεί σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του και ότι είχε τυφλωθεί και παρασυρθεί από αυτό το ηθικό χρέος προς τον Παντσέρι» επισημαίνει η ιταλική εφημερίδα.
Και καταλήγει για τον σύντροφο της Εύας Καϊλή και τα όσα είπε στους ανακριτές για το σκάνδαλο Qatargate: «Ο στόχος των Βέλγων ερευνητών ήταν (και είναι) επίσης να διαπιστώσουν αν υπάρχουν ευρωβουλευτές "στη μισθοδοσία" των απεσταλμένων από το Κατάρ και το Μαρόκο. Όταν όμως ρωτήθηκε αρχικά για τους πιθανούς αποδέκτες των χρημάτων που έφταναν στον Παντσέρι, ο Τζόρτζι είπε ότι δεν γνώριζε».
Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας παρέστη στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιστορίες από τη Λατινική Αμερική: Από τον Πινοσέτ και τον Εσκομπάρ στις σύγχρονες Δημοκρατίες», του Ιάσονα Πιπίνη
