Η απλή συνταγή για αυτοδυναμία της ΝΔ από την πρώτη Κυριακή

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτοικος της χώρας που να μην καταλαβαίνει (ασχέτως αν του αρέσει ή όχι) ότι στις εκλογές που έρχονται η Νέα η Δημοκρατία θα είναι το πρώτο κόμμα. Τώρα που το σκέφτομαι, από τη στιγμή που υπάρχουν συμπολίτες που πιστεύουν ότι η Γη είναι επίπεδη ή ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία και εξοντώνει τους Ουκρανούς γιατί πιέστηκε από το ΝΑΤΟ, θα υπάρχουν και κάποιοι που θα πιστεύουν ότι η πρώτη θέση θα είναι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά απευθύνομαι στους πιο ρεαλιστές από τον πληθυσμό. Η πρώτη θέση λοιπόν της ΝΔ είναι μάλλον δεδομένη για όποιον δεν πιστεύει στην επίπεδη Γη και το ζητούμενο για το κόμμα της Πειραιώς (πόσο αδιάφοροι φαίνονται όλοι οι δρόμοι όταν έχεις υπάρξει «της Συγγρού») είναι η αυτοδυναμία. Για την επίτευξη της οποίας υπάρχει μια πολύ απλή και νομίζω σίγουρη συνταγή.

Για αρχή να θυμίσω κάτι που όσο πλησιάζουν οι εκλογές θα το θυμούνται όλο και περισσότεροι συμπολίτες. Οι εκλογές δεν είναι καλλιστεία, διαγωνισμός δημοφιλίας ή επιλογή παρέας για τον καφέ και το τάβλι. Οι εκλογές γίνονται για να επιλεγεί ο πρωθυπουργός και το κόμμα που θα κυβερνήσει για τα επόμενα 4 χρόνια. Με λίγα λόγια διαλέγουμε ποιος θα είναι ο οδηγός που θα κρατάει το τιμόνι σε ένα όχημα στο οποίο θα είμαστε επιβάτες και όχι ποιος θα κάτσει δίπλα μας στη διαδρομή. Και στις εκλογές που έρχονται οι δύο υποψήφιοι οδηγοί είναι ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης και ο Αλέκσης ο Τσίπρας. Και είμαι σίγουρος (και να μην ήμουν, όλες μα όλες οι έρευνες δείχνουν ακριβώς αυτό) ότι οι περισσότεροι συμπολίτες, ανεξαρτήτως της γνώμης που έχουν, προτιμούν στο τιμόνι του οχήματος τον Μητσοτάκη και το κόμμα της ΝΔ παρά τον Τσίπρα και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό όχι τόσο επειδή η κυβέρνηση βγάζει μάτια όσο επειδή η αντιπολίτευση κάνει τα μάτια να γουρλώνουν από τον τρόμο.

Ακόμα κι αυτοί που μπορεί να εκνευρίζονται ή να απογοητεύονται με την κυβέρνηση Μητσοτάκη και για λόγους πολύ σοβαρότερους των «παρακολουθήσεων», όπως είναι η υπόθαλψη της οικοδομικής αυθαιρεσίας ακόμα και στις παραλίες και στους αιγιαλούς ή η πλήρης αδιαφορία για την οδική ασφάλεια, δεν έχουν πού να στραφούν. Εκεί που βρίζουν την κυβέρνηση, πάνε να κοιτάξουν στην αντιπολίτευση και τους λούζει κρύος ιδρώτας.

Γιατί η αντιπολίτευση είναι το μεγαλύτερο ατού της Νέας της Δημοκρατίας. Η νωπή ανάμνηση της Πρώτης Φοράς Αριστεράς, τα μαργαριτάρια και τα ψέματα του Αλέκση, οι βρισιές και οι απειλές του συντρόφου Πολάκη, η υπεράσπιση κάθε συκοφαντίας σε βάρος της Ελλάδας, η υπεράσπιση κάθε παραβατικής και αντικοινωνικής συμπεριφοράς, η μισαλλοδοξία και τέλος πάντων όλα όσα έχουν ταυτιστεί με τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι βγαλμένα από τα πιο τρελά όνειρα της κυβέρνησης. 

Αν, λοιπόν, στ’ αλήθεια στην κυβέρνηση θέλουν να κυνηγήσουν την αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή το μόνο που χρειάζεται να  κάνουν είναι αυτά τρία πράγματα: α) να αφήσουν τους αντιπάλους τους να μιλάνε όσο το δυνατόν περισσότερο στα πάνελ και να παρεμβαίνουν μόνο όπου είναι απολύτως απαραίτητο (αν οι δημοσιογράφοι έκαναν σωστά τη δουλειά τους και εξηγούσαν ότι δεν υπάρχουν δράκοι και ιπτάμενοι γάιδαροι δεν θα χρειαζόταν να μιλάνε καθόλου, αλλά δυστυχώς...) β) να ριτουιτάρουν τα τουίτ του συντρόφου Πολάκη και γ) να γεμίσουν τη χώρα με αφίσες του Αλέκση, του Πολάκη, του Τζανακόπουλου, του Φίλη, του Σκουρλέτη, της Αχτσιόχλου, του Σπίρτζη, της Γεροβασίλη. Κανονικά οι αφίσες δεν χρειάζεται να γράφουν τίποτα αλλά για σιγουριά μπορεί με μεγάλα γράμματα να υπάρχει η φράση «ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΞΑΝΑ». Η αυτοδυναμία θα είναι βέβαιη. Και μπράβο της.